N

ris .i. nouitas vl̓ noua inſtructio. vl̓ idiotatio. inſipiētia. Inuenit̉ etiā rudis. dis. id ēꝟ̓ga p̄torꝭ. qͣ ſerui tacti efficiebāt̉ liberi. vl̓rudis erat q̄ dabat̉ emeritꝭ ī ſignū ſue emeritōis. Et ſepe ponit̉ ꝓ lib̓tate. Un̄ GrecꝭUirga rudis. rudis ē incuriꝰ ⁊ ſine laude.At rudis qn̄qꝫ ē nouū. qd̓ ſepe repertū ē.Rudimētū. ti. i. nouū initiū. noua īſtructio⁊ d̓r a rudio. dis.Rudiſta. ſte. ꝯ. g. qͥ vl̓ que rudera de humoRudꝰ. di d̓r a rus. Et rudi dicunt̉ lapideseijcit.ꝯtūſi ⁊ rotūdi. ⁊ calce admixti. qͥ ī pauimētis faciēdis ſuꝑfūdūt̉. ⁊ dicūt̉ ſic a rure. qꝛīt̓ra ponūt̉. l̓ dicūt̉ ſic a duricia. vt deriuatio ſumat̉ ab vltīa lr̄a rudi qͣi duri. qꝛ duriſūt. In̄ h̓ ruder vl̓ rudꝰ. hꝰ ruderꝭ. ſtercusbrutoꝝ aīaliū. ⁊ cor. pe. gtī. Rudi etiā duriſūt ⁊ rotūdi. ⁊ in̄ dicūt̉ rudera ſtercora brutoꝝ aīaliū. Rudera illa ꝓpͥe q̄ ita fctā ſt̓ vtrudi. vt ſtercora capraꝝ. aſinoꝝ. ouiū. Rudus vl̓ ruder etiā d̓r oē illud qͦd eijcit̉ ⁊ extrahit̉ d̓ t̓ra effoſſa. Un̄ Beda ī expoſitiōeſuꝑ ꝑabolas Qui theſauros effodit eijcitrudus terreſtre. Et etiā ruine maceriarū.vel ip̄e macerie rudera dicūt̉. Un̄ Prudēcius in libro hymnoꝝ. Auꝝ qd̓ ſatꝭ effoſſagignūt rudera.Rufus. a. ū. i. rubeꝰ. ⁊ d̓r a rubeo In̄ rufatꝰa. ū. i. ſanguīe cruētatꝰ. Et ꝯponit̉ cū ſub⁊ d̓r ſurrufus. a. ū. ⁊ ꝓ. ru. Un̄ ī aurora. Devitula rufa victima grata deo. Et ſcribit̉ꝑ vnū f.Ruga. ge. f. g. i. collectio l̓ plicatio cuiuſſibꝫrei in vnū. In̄ rugula. le. di. ī ꝑua ruga. Etrugatꝰ. a. u. i. ꝯͣctꝰ. rugꝭ collectꝰ. ⁊ rugoſus.a. u. i. plenꝰ rugꝭRugitꝰ us. ui. pe. ꝓ. i. clamor leonis. et d̓r arugio. gͦ.Ruina. ne. i. interitꝰ. caſus. incendiū. et d̓r aruo. ruis. Inde ruinoſus. ſa. ſum. .i. ruinaplenus.Ruma. me. ē eminēs ꝑs gutturꝭ. vide infraī rumē. Itē ruma .i. māma vl̓ papilla q̄ ruminat̉ a puero. vide ī rumes.Rumē. inis. ⁊ hͦ ruma. me. d̓r eminēs parsgutturꝭ ꝓxīa gurgulioni. qͥ cibꝰ ⁊ potꝰ deuorat̉. et ibi ſapor cibi diſcernit̉. Eadē d̓r frumē ⁊ ructa. Sꝫ frumē vl̓ rūcta ī hoīe. ruma vl̓ rumē ī beſtijs. Un̄ rumīare dicunt̉aīalia. ⁊ ructare hoīes. ⁊ d̓r ſic a ruo. 1s. qͥainde cibꝰ ruit ⁊ demittit̉ in ſtomachū.

Rumes. mis. vl̓ ruma. me i. māma vl̓ papila q̄ rumīat̉ a puero. In̄ hͨ rumīal̓. lis. i. ficus. qꝛ ſub ip̄a rhemū et rhomulum lupaaluit. vl̓ qꝛ ſepe ruminat̉ ꝓpter fructū.Rumigerulꝰ a. ū. pe. cor. i. gerēs rumores.Rumor. orꝭ i. murmur. l̓ qd̓ vulgo d̓r nouū⁊ d̓r a ruo. is. eo ꝙ celeriter ruat. In̄ h̓ rumorculꝰ li. ⁊ rumurculꝰ li. ambo. dimi.Runcina. pōit̉ ꝓ qͣdā dea Itē rūcina. ne. eſtqͦddā artificiū lignarij gͣcile ⁊ recuruuꝫ qͦcauāt̉ tabule domꝰ vt vna alteri ꝯnectat̉.de qͦ Iſa. xliiij. Artifex lignariꝰ extēdit normā. formauit illud ī rūcina. Et vt qͥdā dicūt ꝓdu. pe. qꝛ ẜm eos deriuat̉ a rūco. as.qꝛ rucina aufert ⁊ auellit īteriora ligni cauādo ip̄m. Uel d̓r rūcina a runcone quiacurua ē ad modū rūconis. Un̄ Alexādernequā dic̄. Rūcina runco lector generarememēto. Itē aliꝰ. Vtilis eſt rūcina fabro.ſꝫ rūcina nulli qꝛ nihil ſigͣt ẜm iſtos dumpenul. corripit̉. Itē aliꝰ dic̄. Nūco rūcināparit vt medeor medicinā. Alij dicunt ꝙrūcina cor. pe. ꝓ inſtr̄o fabrili. ⁊ ē pͥmitiuūUn̄ qͥdā. Nil rūcina fabro ꝯfert. ſꝫ rūcinaml̓tū. Itē vt dic̄ Auguꝰ. in. iiij. de ciui. dei.Runcinā dixer̄t antiqͥ deā illā q̄ p̄ſidet ſegetibꝰ cū runcāt̉ .i. a t̓ra auferūt̉. Nā rūcocas. d̓r herbas a terra euellere. Et ꝓdu. peſine opinionē. Itē inuenit̉ rūcina ꝓ qͦdaꝫanimali.Runco. onis. qͥ herbas euellit. vel īſtr̄m qͦherbe euellūt̉ ⁊ vepres ſecant̉Rupes. pis. f. g. i. rupta ꝑs mōtꝭ ⁊ d̓r a rumpo. pis. eo ꝙ ibi ſit rupta. vl̓ ꝑ ꝯͣriū. qꝛ nonfacile rūpit̉. ⁊ ꝓ. ru.Ruricola. le. ꝯ. g. pe. cor. i. colēs rus.Rurigena. ne. ꝯ. g. i. in rure vl̓ in villa natꝰ.Hus. rurꝭ. i. villa. t̓ra. ager. ⁊ d̓r a ruo. is ſedruraꝓprie īculti agri. vt ſilue paſcua. qͣi rudia. Ager ꝟo qͥ colit̉. In̄ hͦ ruſculū. li. id eſtꝑuū rus.Ruſcus. ci. m. g. qͦddā genꝰ ſpinoſū fruticis⁊ d̓r a rus. In̄ ruſculꝰ li. di. Et hīc ruſcumvl̓ ruſculū. d̓r qd̓ colligit̉ ⁊ ꝯgregat̉ īmundū in t̓ra. vel ad dandū pullis vl̓ igni. In̄ruſcoſus. a. ū. i. ſpinoſus. immūdus. ruſcoplenus.Ruſticꝰ ci. m. g. ⁊ hͦ ruſtica. ce. ⁊ ruſticꝰ a. ū. adiectiue. p̄t dici a rure .ſ. oꝑariꝰ. qꝛ ī rure morat̉ ⁊ colit rus. Iteꝝ āt d̓r ruſticꝰ. qͣi ruriscuſtos. vel rus colens. etymol̓. eſt. Uel ruſticus d̓r inordinatus ⁊ deformis in mo-

O 4