¶ AN
Anchille .n. t. ē ſcutū rotūdū qd̓ cecidit a celo Numa ſacrificāte. qꝛ circūcirca labrū ⁊marginē hꝫ. ab am .i. circū. ⁊ chille labrū.Un̄ Quid̓. Idqꝫ anchille vocāt qd̓ ab oīꝑte rotūdū. Quaqꝫ notꝰ ocul̓ āgulꝰ om̄isabeſt. vel ancile d̓r idē ſcutū ab am. ⁊ cedois. qͣi anciſū .i. rotūdū. vn̄ Greciſta. Amqꝫnotat circū ꝓbat hͦ ancile rotundū.Ancilla. f. p. d̓r famula vel ſerua. ab am. id ēcircum. ⁊ cilleo. les .i. moueo. qꝛ circūcircamouet̉ ad ẜuitiū. vel ab ana qͦd ē ſurſuꝫ. ⁊cilleo .i. moueo vl̓ ſuſtineo. eo ꝙ ancille ſitſuſtētamētū dn̄e. vl̓ ab ancon qd̓ ē curuū.Un̄ ancon grece d̓r cubitꝰ. qꝛ curuat̉. In̄hec ancilla. le. qꝛ ẜuat̉ ad ẜuitiū. vel qꝛ ē cubitꝰ vel ſuſtētam̄tū dn̄e In̄ ancillꝰ lꝫ nō ſitin vſu. p̄t tn̄ dici artificial̓r. Iō qͥdā dicūth̓ ſeruꝰ. hec ancilla. ſꝫ hͦ nō eſt artificial̓r. ſꝫd̓r h̓ ſeruꝰ. hͨ ſerua. Sꝫ ꝙ dicat̉ ſerua. pꝫ inmethaphyſica. vbi d̓r. Hoīm nat̉a multipliciter eſt ſerua.Ancillarꝭ. ꝯ. t. ⁊ hͦ re. i. res ancille. vl̓ ꝑtinēsad ancillā.Ancillula. f. p. i. ꝑua ancilla.Anclabris. f. p. d̓r mēſa diuīs officijs apta.cuiꝰ etiā vaſa anclabria dicunt̉Anclabilis .i. hauſibilisAnclator .i. mīſtrator vel aliquis hauriēsaquas.Anclidia .f. p. d̓r rota hauritoria vl̓ ſentina.Anclia idem.Ancon grece. latīe curuū. Un̄ ancon apd̓grecos d̓r cubitꝰ. qꝛ curuat̉. Et q̄dā ciuitas d̓r ancon. onis. ab ancō grece qd̓ latīed̓r curuū. qꝛ ꝯcauitatē qͣndā hꝫ in portu.Anconites ⁊ anconitanꝰ .i. de ancona.Ancora. f. p. ē inſtr̄m ferreū qͦ r̄tinēt̉ naues⁊ d̓r ab am .i. circū. ⁊ chiros manꝰ. qͣi circūmanuta. hꝫ eī duo roſtra qͥbꝰ qͣi maībꝰ retinet̉. Itē ancora ē q̄dā nota q̄ apponit̉ inlibris. ⁊ ē ſuꝑior ⁊ īferior Ancora ſuperiorponit̉ vbi res magͣ oīno ē. Ancora īferiorvbi aliqͥd viliſſime denūciatū eſt.Ancuba .i. ꝯcubina vl̓ ſuccuba. ab am ⁊ cubo. as.Ancus. m. s. dictꝰ ē qͥdā rex romanꝰ. qꝛ brachia hūit curua. Itē ancꝰ a. ū. i. curuꝰ. ⁊ d̓rꝓprie de his qͥ hn̄t curua brachiaAndabate ſūt hoīes qͥdā qͥ clauſis oculispugnant.Andegauis ft. nomē ciuitatꝭ. ⁊ d̓r ab anda.i. ſtercꝰ. ⁊ auis. qꝛ vbi inuēta fuer̄t ſtercora
auiū ibi fundauer̄t ciuitatē Cū em̄ hoīesilliꝰ terre vellēt fūdare ciuitatē q̄ſierūt auguriū. ⁊ vbi inuener̄t multitudinē ſtercoꝝauiū credētes eſſe bonū locū ad hītāduꝫ.fundauer̄t ciuitatem ⁊ eā andegauis vocauerūt. Un̄. Sic eſt andegauis auium deſtercore dictaAndela vel andena .f. p. ē ferrū ſupͣ qd̓ apponūt̉ ligna ī igne. ⁊ d̓r alio noīe hyperpyrgiū. ab hyper .i. ſupͣ. ⁊ pyr ignis. qͣi ſup̄ ſe tenens igne.Andeſpagꝰ. vn̄ Uirgiliꝰ fuit natꝰAndreas interp̄tat̉ decorꝰ ſiue reſplēdēs.vel virilis. ab andros qd̓ ē vir. qꝛ viriliterxp̄o adheſit.Androa. f. p. gēma argēti nitorē hn̄s. ⁊ d̓rnomē ei impoſitū eſſe. qꝛ aīoꝝ impetus vl̓iracūdias domare ⁊ refrenare d̓rAndrogenꝰ a. ū. vir ⁊ ml̓ier inſil̓ .ſ. qͥ hꝫ vtrūqꝫ ſexū. Idem ⁊ hermofrodita.Androma. n. t. gēma miri coloris ⁊ odorꝭ.vn̄ ⁊ nomen hꝫ.Andromoda .f. p. vel andromodes. is. ē veſtis facta ex pellibꝰ nobilibꝰ. ⁊ d̓r ab ādroſgrece qd̓ ē vir latīe. qꝛ tal̓ veſtꝭ ꝑtinet ꝓpͥead viros nobiles. licet etiā mulieres portent.Androna eſt ſpaciū int̓ duas domos.Androneū .n.s. eſt locꝰ domicilij vbi multiviri habitāt. ſic̄ gyneceū d̓r locꝰ vbi multemulieres ꝯueniūt.Anellus. m. s. i. ꝑuꝰ anulus.Aneta. f. p. auis q̄dā aquaticaAnetariꝰ maſculus iſtius auisAnphibulus. m. s. eſt veſtꝭ eqͥ villoſa. ſic̄ eſtſclauina q̄ circūcludit̉Anchora. vide. sͣ. in amphora.Anfractꝰ us. ui. i. circūfractio. vl̓ anfractꝰ dicūt̉ vie ⁊ loca aſꝑa ⁊ diuerticul̓ plēa ⁊ circūfractōibꝰ ⁊ ruinis. vl̓ dicūt̉ fouee vl̓ cōcauatiōes vl̓ ſpelūce latronū. ab am .i. circū. ⁊ frāgo. vl̓ d̓r ab īfringo. is. In̄ anfractuoſus. a. ū. i. anfractibꝰ plenꝰ.Angariatꝰ m. s .i. coactꝰ vel cōpulſus.Angaria in pl̓ali ſunt ꝑſonalia ſeruitia ſeuoꝑa q̄ qͥs in ꝑſona ſua implere cogitur. ſiue cum qͥs ꝓprijs ſumptibꝰ ſeruit. vl̓ angarie ſunt oꝑa poſſeſſiōibꝰ impoſita. ſiue cūqͥs ſumptibꝰ ſeruit alienis. vel in re ſua vl̓in eqͦ vel in aſino. vel hmōi. Sꝫ angariad̓r compulſio vel iniuſta exactio. Uel ẜmPapiā. Angaria publica officia dicūtur.