in alia clauſula. tūc accuūt̉ in illa ſillaba adquā ꝑtinet accētꝰ regl̓arꝭ. vt ſortes currit qͥmouet̉ .i. ſortes currit ⁊ ip̄e mouet̉. Et ſic ſumit̉ ī Luca. qͥ fuit Iacob. qͥ fuit Heli. Sūtem̄ hmōi noīa ⁊ aduerbia īceptiua clauſulaꝝ. ⁊ tūc faciūt relationē explicitā. et tuncacuunt̉ ad oſtendēdū hāc vim. Qn̄qꝫ āt inſerūt̉ clauſulę ſue an̄cedētꝭ. ⁊ tūc faciūt relationē īplicitā. ⁊ tūc trahūt̉ a ſuo an̄cedēte. ⁊id̓o amittūt naturalē accentū. ⁊ regunt̉ gͣuiEt hꝫ locū p̄dicta diſtinctio ī oībꝰ noībꝰ īterrogatiuis ⁊ aduerbijs. q̄ relatiue accipipn̄t. vt qͣlis. qͣntꝰ. qͦtiens. qͦt. cuiꝰ. cuias. qͦ. qͣ.vn̄. ⁊ vbi. qn̄. cū. qͣꝫtū. qͣlit̓. qͦtēnis. Eſt qͦꝫ diſtinctio cā qͣre ꝯpoſita ab inde acuūt an̄pe.vt exinde. deinde. ſubinde. cū penl̓. q̄ ē lōgapoſitōe acui deberet ẜm regl̓aꝫ. Priſcianꝰāt dicit hͦ ꝑ greciſmū fieri. qꝛ ſic accidit ī aliqͥbꝰ aduerbijs grecꝭ. ⁊ hͦ fit ne prepoſitio videat̉ venire ꝑ appoſitiōeꝫ. Sꝫ eadē rōne cōpoſita ab intꝰ. ⁊ a lōge. ⁊ ab orſū. vt deorſūſic deberēt ꝓferri. Dicendū ꝙ oēs ꝯcordātꝙ in deinde. ſubinde. ꝓinde. ⁊ ceterꝭ ꝯpoſitis ab inde. antepe. acuat̉. Et ſil̓r a qn̄ cōpoſita. vt ſiqn̄. neqn̄. aliqn̄. In alijs āt nō oēsꝯcordant. vt abintꝰ. deintꝰ. alōge. delonge.deorſū. ⁊ deſurſū. deinceps. decōtra. Id̓ode qn̄ ⁊ inde indubitāter teneamꝰ ꝙ ab eisꝯpoſita debēt in antepe. acui. cet̓a at ſūt regulariter ꝓferēda. tn̄ ꝓpter ꝯformitatē tenēdā ꝑſuadet̉ ſuꝑ byblia vt talia etiā ī antepe.acuant̉. Qui āt corrigit nō ml̓tū inſtet ſedpotiꝰ diſſimulet. qꝛ hͦ nō videt̉ autori .ſ. Priſciano. niſi de compoſitꝭ a qn̄ ⁊ ab inde. Utetiā aduerbia a noībꝰ diſtinguant̉ ꝯͣ qͣrtaꝫregl̓aꝫ hec aduerbia vltīo acuunt̉. alio. aliqͦ⁊ alias. Cauſa etiā diſtinguēdi p̄poſitiōesvariāt accētꝰ ſuos. de qͥbꝰ tres regl̓e dant̉.¶ Prīa ē ꝙ p̄poſitōes ꝑ ſe ꝓlate acuunt̉ infine. qn̄ ſcꝫ ponūt̉ material̓r: vt. ad q̄ ꝑs eſt.Scd̓a regl̓a eſt. ꝙ prepoſite ſuo caſuali.vt extra domū. iuxta portā. vel interpoſiteſuis caſualibꝰ. vt domū extra tuā. vl̓ prepoſite caſui relato ad ſuū caſuale. vt extra mūdi terminos. grauantur in om̄ibꝰ ſyllabis.¶ Tertia regl̓a eſt ꝙ p̄poſitōes poſtpoſitecaſibꝰ qͦs exigūt. vel poſite ꝑ defectū ꝟboꝝ.vt tu mihi de multꝭ natꝭ ſolus ſuꝑ .i. ſuꝑes.vel poſite in fine. vt mille hoīes venere ſupͣſeruāt generalē regulā. vt ſcꝫ monoſyllabaacuat̉ ⁊ diſſyllaba dictio acuat pͥmā. ⁊ triſſillaba mediam ꝓduc. Et ſi media eſt breuis
acuit antepe. ſaluis exceptionibꝰ ſupradictis. Hec prepoſitio ꝟſus poſtpoſita accuſatiuo. trahit ip̄m ad faciendū vnū aduerbium locale. ẜm quoſdā. vt italiā ꝟſus. ⁊ tuncacuit̉ penul̓. vel dicat̉ ꝙ ſunt due partes. ⁊ꝟſus inclinat accentū p̄cedentis dictionisad hanc ſyllabam ver. ⁊ om̄es alie grauant̉⁊ illa ſola acuit̉ ſiue circūflectit̉. ⁊ ē encleſis.¶ Cōiunctiones cauſa diſtinctionis variant accentū. Nam prepoſite grauant̉ ī omnibꝰ ſyllabis ſuis. vt Sortes currit. igiturmouet̉. poſtpoſite ꝟo ſeruāt accentū regularē. vt Sortes currit. mouet̉ igit̉. ⁊ hͦ p̄terencleticas q̄ poſtpoſite grauant̉. quēadmodū ſi p̄ponerent̉. Diſtinctio regularis accētus cogit accētū in alijs ſyllabis qn̄qꝫ corripi vt meimet grauat me qͣꝫuis ſit lōga ꝓpt̓pͥncipalē accētū. qͥ erat ſuꝑ pͥmā qn̄ dicebat̉mei. quē nō potuit mutare ſyllabica adiectio. Et ſic tene de ſimilibꝰ. vt egomet. illemet. Sic in imꝑatiuo dicimꝰ benefac. calefac. ponētes accentū ſuꝑ vltimā. qꝛ pͥncipalis accentus in integro erat ſuper ea. Sicvultei. pompei. ⁊ virgili. ⁊ tepefit. ⁊ calefit. d̓qͥbꝰ dictū eſt. ¶ Itē accentu ponimꝰ ſuperhanc ſyllabā li. in hͦ datiuo alicui qͦ metricivtunt̉ tanqͣꝫ triſſyllabo vnde deberet acuiantepe. ſed ꝓſaici eo vtunt̉ tanqͣꝫ tetraſillabo. ideo ponūt accentū ſuꝑ eā quā habentꝓ antēpe ¶ De interiectōibꝰ nō p̄t dari certū documētū. nec de barbaris niſi hͦ ꝙ oīsbarbara vox nō declinata latine. Accentūſuꝑ extremaꝫ ẜuabit acutū. Interiectiōesqͦꝫ in fine ſepius acuunt̉. In c. termīata dicunt quidā in fine acui. vt allec allecis. Debn̄fac. p̄dic. ⁊ introduc. ⁊ ſimilibꝰ nō eſt dubiū. de allec ſatis approbat vſus. de donecnō forte ſic. Interealoci ꝓ vna dictōe cōputat̉. ⁊ vt tollat̉ oīs ambiguitas a ẜmōe ꝓferat̉ ſub vno accētu ⁊ ponat̉ ſuꝑ an̄penl̓. Inlibro accentuū qͥ d̓r Priſcian d̓r ꝙ aduerbia in e. termīata breuiant̉ in penul̓. vt hodie. ſedule. q̄ aꝓprio noīe veniunt ꝓducunt̉vt Tulliane. Martiane. Si in m. producunt̉. vt meatim. tuatim. Si in i. breuiāturvt veſperi. Si in o. cauſa differentie in vltimo ſeruant accentū. vt falſo. Si in a. ſimiliter. vt vna. ne putet̉ eſſe nomen. Si ī as.in vltimo. vt alias. ne nomen eſſe videatur.Si in r. breuiant̉. vt breuiter. Si in ol. ſil̓rvt edepol. Si in c. in vltimo ẜuāt accentūvt illic. iſtic. Si in s. breuiant̉. vt funditus.