exaſperati reſponderūt populi. Non eſt nob̓ porcō cū dauid. neqꝫ hereditas ī filijs yeſſe. Reuertere vnuſquiſqꝫ ī tab̓natula tua ilrahel. qm̄ hichomo neqꝫ in principem neqꝫ in ducē. Itaqꝫ deſertus a populo ac deſtitutꝰ vix duaꝝ tribuumꝓpter dauid meritū habe̓ potuit ſocietate. Claret ergo qm̄ equitas imperia confirmet. ⁊ iniuſticia diſſoluat. Nam quō poteſt malicia r̓gnūpoſſidere. que ne vnā quidem priuatā poteſtregere familiam. Sūmaigitur benignitate op-eſt vt non ſoīum publica gubernacula ſed etiam priuata iura tueamur plurimū iuuat beniuolentia que omnes ſtudꝫbeneficijs amplectideuince̓ officijs. obpignerae̓ grā. ¶ Ca. 27.Ffabilitatem quoqꝫ ſermonis diximusadcōciliādam gram valere plurimumSed hāc eſſe volumꝰ ſinceram ac ſobriam ſine vlla adulatione. ne ſimplicitatē ac puritatem aloquij dedeceat ſermonis adulacō. forma enim eſſe debemꝰ ceteris. nō ſolū in oꝑe ſedetiā in ſermone in caſtitate ac fide. Quales haberi volumꝰ tales ſumꝰ. ⁊ qualem affectū habemus talē aꝑiamꝰ. Neqꝫ dicamꝰ in corde noſtroverbum iniquū. qd̓ abſcondi putemus ſilentioquia audit in occulto dicta qui occulta fecit etcognoſcit ſecreta viſcerū qui ſenſum viſceribꝰinfudit. frgo tāꝙͣ ſub oculis cōſtituti iudicis.