humiliari. ideo deiectꝰ. Sciuit publicanus. ideoiuſtificatꝰ eſt. Sciebat ⁊ habūdare paulꝰ. qaīam habebat diuitē. ⁊ ſi theſauꝝ diuitis nonhabebat. Sciebat habūdare qꝛ nō querebatdacum in pecunia ſꝫ requirebat fructū ī gratiaPoſſumꝰ ⁊ ſic intelligere qꝛ ſciebat habūdae̓qui poterat dice̓. Os noſtrū patꝫ ad vos o corithij. cor noſtꝝ dilatatū eſt. In omnibꝰ erat imbutꝰ. ⁊ ſaturari ⁊ eſurue. Beatꝰ qui ſciebat ſaturari in xp̄o. Non ergo illa corꝑal̓ ſꝫ ſpiritaliseſt ſaturitas quā oꝑatur ſciētia. Et merito ſciētia opus eſt. quia non in pane ſolo viuit homo. ſꝫ in omni verbo dei. Ergo qui ſic ſciebat ſaturari ⁊ ſic eſurire ſciebat vt ſemꝑ noua quereret. eſurire ⁊ ſitire in dn̄m. Sciebat eſurite. quiſciebat quia eſuriētes māducabūt. Sciebat etpoterat habūdae̓. qui nichil habebat ⁊ poſſidebat omnia. Egregie itaqꝫ viros alicui p̄ſidētesmuneri cōmendat iuſticia. ⁊ contra iniquitasdeſtituit atqꝫ impugnat. Exēplo nobis eſt ſcriptura q̄ dic̄ qꝛ cū populꝰ iſcahel ptꝰ mortē ſalomonis rogaſſꝫ filiū eiꝰ roboā vt r̓uelae̓t cetuices eoꝝ a ẜuitute dura. ⁊ paterni imperij temperae̓t ſterilitatē. ille ſpreto ſenili ꝯſilio de fuggeſtione adoleſcentiū r̓ſpōſum fect̉ dediſſe huuiſmōi. qꝛ ⁊ onus adijcet ſuꝑ paternū iugū ⁊leuioa̓ grauioribꝫ ſupplicijs mutae̓t quo rn̄ſo

18pſide-ripute famiſt vt non ſoimnpiutuintiſmne vlla-

ilſtiuut