doloribꝰ vitam beatam eminere demōſtrem Qd̓facile doceri poteſt. cū legerimus beati eſtis cūvobis maledicent ⁊ ꝑſequētur. et dicent omnemalum aduerſus vos ꝓpter iuſticiam. gaudēte⁊ exultate qm̄ merces veſtra copioſa eſt in cel̓Sic enim ꝑſecuti ſunt ⁊ ꝓphetas qui erant antevos. Et alibi. Qui vult venie̓ poſt me tollat crucem ſuam ⁊ ſequatur me. Eſt ergo beatitudo indoloribus quos plena ſuauitatis virtus conprimit ⁊ cohercet ip̄a ſibi domeſticis oꝑibus habūdans. vel ad conſciētiam vel ad gratiam. Neqꝫenim paꝝ beatus moyſes. cū egiptiorum vallatus populis. ⁊ mari clauſus ꝑ fluctꝰ ſibi ⁊ populo patrum pedeſtrem viāpijs meritis inueniſſet. An̄ autem forcior ꝙͣ tunc cū extremis circūuentus ꝑiculis nō deſꝑabat ſalutem ſed exigebat triūphum. Quid aaron quādo beacōrem ſecredidit ꝙͣ tūc. qn̄ medius ſtetit inter viuos acmortuos. ⁊ obiectu ſui ſtatuit mortem. ne ad viuoꝝ trāſiret agmina a cadaueribꝰ mortuorumuid de puero daniel loquor. qui tam ſapienserat vt inter leones famē exaſperatos nulla beſtialis ſenicie frangeretur formidīe. Ita alieꝰa metu vt poſſꝫ epulai nec vere̓tur. ne ad paſtūexēplo ſui feras ꝓuocae̓t. Eſt gͦ ⁊ ī doloe̓ vtꝰ q̄ſibi boneſuauitatē exhibeat ꝯſciē ⁊ ideo indico ēqd̓ nō minuat dolor v̓tutis. voluptatē. ¶ Ca. 6.