Ivlierem quoqꝫ in habitu ornato orarecōuenit ſꝫ ſpecialiter eam decet orare velatam. ⁊ orare ꝓponētem caſtitatē cū bona conuerſacōne. Eſt igitur decōrū quod p̄eminet cuius diuiſio gemina eſt. Nam eſt decorūquaſi generale quod per vniuerſitatem funditur honeſtatis. ⁊ quaſi in toto ſpectat̉ corꝑe Eſtetiam ſpeciale. qd̓ in ꝑte aliqua eminet. Illudgenea̓le ita eſt. ac ſi equabilē formam atqꝫ vniuerſitatem honeſtatis in omni actu ſuo habeatconcinētem. cum omnis ſibi eius vita cōſentitnec in vllo aliquare diſcrepat. hoc ſpecīale. cūaliquē actum in ſuis habet virtutibꝰ preeminētem. Simul illud aduerte quod et decōꝝ eſt ſecundum naturam viue̓. ſecundū naturā degere. ⁊ turpe eſt. qd̓ fit contra naturam. Ait enimapoſtolus quaſi interrogans. decet mulieremnon velatam orare deum. Nec ipſa natura docꝫnos. Quod vir quidem ſi comam nutriat ignominia eſt illi. qm̄ contra naturam eſt. Et iterūdicit. Mulier vero ſi capillos habeat. gloria ēilli. Eſt enim ẜm naturam qm̄ quidem capillipro velamine ſunt. hoc eſt enim naturale velamen ꝑſonam igitur ⁊ ſpeciē. nobis natura ip̄adiſpenſat quam ſeruae̓ debemꝰ. vtināqꝫ ⁊ innocentiam cuſtodire poſſimus. nec acceptam nōſtr̄ malicia mutae̓t. ¶ De gn̓ali decōe̓ Ca. 12.