Iac tolerare non quear. Nec rurſus ꝓpt̓er ignauiam cedere quis ac deſere̓ fidem debet mētu periculi. Qua gracia p̄parandus eſt animꝰ. exercēda mens. ſtabilienda ad cōſtantiam. vt nullispturbari animus poſſit terroribꝰ. nullis frangimoleſtijs. nullis ſupplicijs cede̓. Que difficilequidem ſuſtinentur. Sed quia omnia ſupplicīagrauiorum ſupplicōꝝ vincuntur formidine. ideoſi conſilio firmes animū tuum. nec racōne diſcedendum putes. ⁊ ꝓponas diuini iudicij metumꝑpetui ſupplicij tormēta potes. animi ſubire tolerantiam. Hoc igitur diligentiꝰ eſt vt quis itaſe comparet illud ingenij ¶ De p̄uidēdo adij̓ſaracōnabili cogitatione Capitulum. 38.Iquis poteſt vigore mentis preuidere q̄futura ſunt. et tanꝙͣ ante oculos locarequid poſſit accide̓. ⁊ quid agere debeatſi ita acciderit diffinire. interdum duo ⁊ tria ſimul voluere. animoqꝫ ꝯniciat. aut ſingula. autcōiuncta accidere poſſe. Et aūt ſingulis. aut cōiunctis diſpone̓ actus. quos intelligat profuturos. fortis ergo eſt viri non diſſimulare. cū aliquid immineat. ſe p̄tende̓ ⁊ tanꝙͣ explorae̓ deſpecula quadā mentis. ⁊ obuiae̓ cogitacōne ꝓuida r̓bus futuis. ne forte dicat poſtca ideo iſtaincidi quia non arbitrabar poſſe euenie̓. deniqꝫ niſi explorentur aduerſa cito occupant vt in