eſt. Qui mnultū non habūdauit. ⁊ qui modicumnon minorauit. Aduertimꝰ quēadmodum etbeniuolētiam ⁊ liberalitatem ⁊ modum cōprehendit. vt fructum atqꝫ ꝑſonas. Ideo modū qꝛinꝑfectis dabat conſilium. Non enim paciūturanguſtias niſi imꝑfecti. Sed ⁊ ſi quis eccleſiamnolens grauare in ſacerdotio aliquo ꝯſtitutusaut miniſterio. non totum qd̓ habet conferat.ſed operetur cū honeſtate quātum officō ſatīs ēnon tamē michi vt ꝑfectus videtur. Et puto qhic anguſtiam non animi. ſed rei familiaris dixerit. De ꝑſonis autem puto dictum vt noſtrahabundantia ſit ad illoꝝ inopiam. et illoꝝ habundantia ad veſtram inopiā. Ideſt vt populihabūdantia ſit bone oꝑacōis. ad illoꝝ ſubleuādā alendi inopiā. ⁊ illoꝝ habūdātia ſpiritalisadiuuet in plebe inopiā meriti ſpiritalis ⁊ conferat ei graciā. Vnde exemplū optimum poſuitqui multū nō habūdauit. ⁊ q̄ modicū nō minuit. Benc hortatur ad officiū mīe omēs homiēsiſtud exemplum. quoniā qui plurimum auripoſſidet nō habundat. quia nichil eſt quicqͥdī hoc ſeculo ē. Et qͥ exiguū hꝫ nō minuit. qꝛ nͥlēqd̓ amittit. Res ſine diſpēdio ē. que tota diſpendium eſt. Eſt etiā ſic intellectꝰ bonꝰ. Qui plurimum hꝫ. ⁊ ſi nō donat nō habūdat. Quia quātūuis acquirat. eget ſemper qui plꝰ cōcupiſcit

Ina. li. q-