Iuſticīa eius manet ineternum. iuſtus miſeretur. iuſtus cōmodat. Sapiēti ⁊ iuſto totus mūdus diuiciarū eſt iuſtꝰ coīa ꝓ ſuis hꝫ. ſua ꝓ comunibꝰ. iuſtꝰ ſeipſum priꝰ ꝙͣ alios accuſat. Ille eī iuſtꝰ qͥ nec ſibi ꝑcit. ⁊ occulta ſua latere nōpatit̓ vide ꝙͣ iuſtꝰ abrahā. ſuſceperat ī ſenectutefiliū ꝑ r̓promiſſionē. t̓poſcenti deo negandū adſacrificiū ꝙͣuis vnicū nō putauit. Aduerte hicoēs virtutes qͣtuor ī vno facto. fuit ſapiētie deocrede̓. nec filij graꝫāte ferre auctōi̓s p̄cepto. fuitiuſticīie acceptū redde̓. fuit fortitudīs appetitūracōe cohibere. ducebat hoſtiā pater. interrogabat filius. tēptabat̉ affectꝰ patrius ſꝫ nō vincebatur. Repetebat filius appellacōnem paternam compungepat paterna viſcera. ſꝫ non minuebat deuocōnem. Accedit et quarta virtustēperantia. Tenebat iuſtus ⁊ pietatis modū⁊ execucōnis ordinē. deniqꝫ dū ſacrificio nece-ſaria vehit. dum ignem adolet. dū filium ligatdum gladiū educit. hoc immolandi ordine meruit vt filium reſeruaret. Quid ſapientius ſcōiacob. quideum vidit facie ad faciem ⁊ benedictōem meruit. Quid iuſtius qui ea que acquiſierat oblatis muneribꝫ cū fr̄tre diuiſit Quid fo-tius qui cum deo luctatus eſt. Quid modeſtiuseo qui modeſtiam ita ⁊ locis et tēporibꝰ deferebat vt filie iniuriam mallet p̄texere cōiugio ꝙͣ