Imodeſtia hominū. quā a modo ſcientīe quid deceret appellatam arbitror id quod in hac nōſtri corꝑis fabrica abditum r̓pperit operuit ⁊ teruit. vt oſtium illud qd̓ ex tranſuerſo faciēdūin archa illa Noe iuſto dictum eſt. ī qua l̓ ecc̄ievel noſtri figura eſt corporis. ꝑ qd̓ oſtium egerūtur r̓liquie ciborū. Ergo natue̓ opifex ſic noſtreſtuduit verecundie. ſic decorū illud et honeſtūin noſtro cuſtodiuit corꝑe. vt velut ductꝰ quoſdam aque exitus cumulorū noſtrorum poſt tergum r̓legae̓t. atqꝫ ab aſpectu noſtro auerteretne purgacō ventris vſum oculorū offenderet. dequo pulchre apoſtolꝰ ait. Que videntur inquitmenbra corporis infirmiora neceſſariora ſūt. Etque putamꝰ ignobiliora eſſe menbra corporishijs habundancōrem honorem circumdamusa que inhoneſta ſūt noſtra honeſtatē habūdācōiem habent. Etenim imitacōne nature induſtria anxit graciam. Quod alio loco etiam alcius interpretati ſumꝰ. vt non ſolum abſcondaˢab oculis. Veꝝ etiā que abſcondēda accipimꝰeorum indicia vſuſqꝫ menbroꝝ ſuis appellacōibus nūcupae̓ indecorū putemꝰ. deniqꝫ ſi caſuaꝑiantur hec partes. confunditur verecundiaſi ſtudio impudentia eſtimat̉. Vnde ⁊ filiꝰ noecham. offenſam retulit. quia nudatum videnspatrē riſit. Qui aūt operuerūt patrē acceperūt
Druckschrift
Incipiu[n]t Capitula libri primi. de officijs bea//ti Ambrosij. : Lib. 1-3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten