Ieſermonū meoꝝ. dicturus enim ſum quod nōprobo. ſed ad vos redarguendos. ꝓferam ẜmo-nes eorum iniquos. aut certe quia ita eſt vſusQuid autem. Nūquid ab homine arguor? Hoceſt. homo me non poteſt redarguere quia peccaui. Et ſi argui dignus ſum. quia nō ex euidenti culpa me arguitis. ſꝫ ex iniurijs eſtimatis merita delictorū. Videns ergo infirmus. abūdare iniuſtos ſucceſſibꝰ proſperis. ſe aūt atteri. dicit dn̄o. diſcede a me. vias tuas ſcie̓ nolo. Quidprodeſt quia ſeruimus ei. aut que vtilitas quiaoccurrſmꝰ ipſi. In manibꝰ eorū omnia bona. o-pera autem impiorum non videt. Laudatur inplatōne ꝙ in policia ſua poſuit eum. qui contraiuſticiam diſputandi partes recepiſſet. poſtu-lare veniam dictorū que non probaret. ⁊ veri ī-ueniendi. atqꝫ examinande diſputacōis gratiaillā ſibi impoſitam ꝑſonam dicere. Quod epuſqꝫ tuliꝰ probauit. vt ipſe in libris quos ſcripſitde republica. eam ſententiā dicendā putaueritQuanto antiquior illis Iob. qui hec primꝰ r̓pperit. nec eloquentie phalerāde grā. ſed veritatis probande p̄termittenda eſtimauit. Statimqꝫ ipſe queſtionē enodem r̓ddidit. ſubiciens ꝙextinguatur lucerna impiorum. et futura ſit eo-rum euerſio. Non falli deum doctorem ſapīe ⁊ diſciulīe. ſed eſſe ne-ritatis iudicem. Et ideo non ſecundū forenſem