iudicij habebit ſalutē a dn̄o. quē habebit ſuedebitorem miſericordie. ¶ De putātibꝰ deūide afflictis iuſtis non curare Capitulū octauūEd pleriqꝫ reuocantur ab officō diſpēſatricis miſericordie dū putant hoīs actusnon curare dn̄m. aut neſcire eū quid inoccultis geramꝰ. quid teneat noſtra cōſcientia.aut iudicium eius neq̄ꝙͣ iuſtū videri. quandopeccatores diuicijs abūdae̓ vident/ gaude̓ ho-noribꝰ. ſanitate liberis. Cōtra aūt. iuſtos. ino-pes degere. inhonoros. ſine liberis. infirmos corpore. luctu frequēti. Nec mediocris ea queſtioqn̄ quidem tres illi r̓ges. amici ꝯob ꝓpterea eūpeccatorem ꝓnūciabant. qꝛ inopē factū ex diuite. orbatum liberis ex fecundo parente. ꝑfuſumvlceribꝰ a capite vſqꝫ ad pedes videbāt. Quibꝰhanc ſanctus Iob ꝓponit aſſertōnem. Si ergoꝓpter peccata mea hec patior. tur impij viuūt:Inuēterauerunt autē ⁊ in diuicijs ſemen eorūſecundum voluntatem. filij eorum in oculis. do-mus ipſorum; abundant. timor autem nuſꝙͣ.flāgellum autem a domino non eſt ip̄is. Hecvidens infirmus corde. exagitatur. et ſtudiumauertit ſuum. Cuius dicturus ſermones. anteſanctus premiſit Iob dicens Portate me. egoautem loquar. deinde ridete me. Nam et ſi arguor quaſi homo arguor. portate ergo onus