LXXXVIISermo

Contriuit portas ereas: ⁊ vectes ferreos cōfregit.¶ Tertio homo erat incluſus ī exilio .i. in mūdoideo xp̄s ſāguinē ſuū fudit vt hoīeꝫ ī exilio cōfortaret. Hō qͥdē erat mortuꝰ. multis tribulatōibusp̄ſſus. ad ꝯuertēdū ſe ad deū multū durꝰ. a diabolo ī ẜuitute detētꝰ. Ideo xp̄s ſāguinē ſuū fudit primo vt hoīem mortuū viuificaret Leuit̓. xvij. Aoīs carnis ī ſāguīe ē. Oſee. vj. Diuificabit nos ꝑduos dies. ī die tertia ſuſcitabit nos: ⁊ viuemꝰ ī cōſpectu eiꝰ. Sumꝰ em̄ viuificati ī pͥma die paſſiōisſue: ⁊ ī ſcd̓a die ſepulture. ſꝫ ſuſcitati ſumꝰ ī die tertia reſurrectōis ſue. ¶ Tertiꝰ fructꝰ ē ꝙ xp̄s ſāguinē ſuū fudit: vt corda dura ad pnīaꝫ frāgeret. Hocfiguratū ē Nat .xxvij. vbi dr̄. Terra mota ē. petreſciſſe ſunt. monumēta aꝑta ſunt: ⁊ multa corꝑa ſāctoꝝ qͥ dormierāt ſurrexerūt. Ex qͦ dat̉ ītelligi ꝙ admēoriā dn̄ice paſſiōis illi qͥ erāt terra amādo .ſ. t̓rna debēt moueri ad amādū celeſtia. Illi qͥ erāt duri ſicut petra debēt frāgi ꝑ ꝯtritōeꝫ. Eoꝝ monumēta .i. ora debēt aꝑiri ꝑ ꝯfeſſionē. Et mortui .i. mortalia pctā debēt exire ⁊ exurge̓ ꝑ ſatiſfactōem. Reperit̉ quoddā genꝰ adamātis qd̓ nō frāgit̉ malletꝑcuſſiōe. nec ignis aduſtione. nec aliqͣ tꝑis īueteratōe. frāgit̉ aūt ſāguīs infuſiōe. Sic ſunt ml̓ti qͥ adpnīaꝫ nō frāgunt̉. nec ꝑ flagellatōeꝫ. nec ꝑ ſpūs inſpirationē int̓nā. nec ꝑ etatis vetuſtatē. frāgunt̉ āꝑ dn̄ici ſāguīs meditatōeꝫ atqꝫ v̓tutē. ¶ Quartusfructꝰ paſſiōis xp̄i ē ſanitas aīaꝝ nrārū. vn̄ Hiere.xvij. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. Prouer. xx. Iiuorvulneris abſterget mala: ⁊ plage ī ſecretioribꝰ ventris. Nā hō infirmabat̉ ī oībꝰ mēbris. Erat em̄ infirmꝰ ī capite: ſꝫ liuore xp̄i ſanati ſumꝰ Qui ꝓ nob̓ī capite vulneratꝰ eſt vt ſanaret̉ caput aīe .i. intētio.Nā hō ī his q̄ faciebat nō ſanā habebat intētionēErat infirmꝰ ī manibꝰ .i. oꝑatōe. qꝛ oꝑa mala faciebat. Erat infirmꝰ ī corde. qꝛ hēbat cogitatōes noxias. Erat infirmꝰ ī pedibꝰ. qꝛ hēbat affectōes immūdas. pes em̄ aīe ẜm Auguſ. ē affectꝰ aīe ⁊ amoraīe. Sicut em̄ corpꝰ vadit pedibꝰ: ſic aīa vadit affictibꝰ. Erat infirmꝰ ī toto corꝑe: qꝛ hēbat totā vitāmūdanā ⁊ ꝯuerſationē vanā. Ut igit̉ xp̄us ſuis linoribꝰ ⁊ vulneribꝰ nos ſaluaret: voluit pͥmo vulnerari ī capite vt ſanaret nrās obliqͣs ītētōes. Doluit vulnerari ī manibꝰ vt ſanaret nrās malas oꝑationes. Doluit v̓o vulnerari ī corde: vt ſanaret noſtras noxias cogitatōes. Doluit vulnerari ī pedibus vt ſanaret nrās īmūdas affectōes. Doluit vulnerari ī toto corꝑe ꝑ flagellatōeꝫ: vt ſanaret totamnrāꝫ vitā ⁊ ꝯuerſatōeꝫ Hiere. x. Tab̓nacl̓m eiꝰ vaſtatū ē: ⁊ oēs funicl̓i eiꝰ dirupti ſunt. Tab̓naculuꝫ.i. corpꝰ. funicl̓i .i. nerui. Suffeciſſet vna gutta. ſeodic̄ pͥs. cxxix. Apud dn̄m miſcd̓ia: ⁊ copioſa apudeū redēptio. Naꝫ ip̄e erat mediator dei ⁊ hoīm: vtdic̄ apl̓s. idcirco habuit ꝓprietates mediatorꝭ. qͥ .ſ.int̓ diſcordātes ſolet erigē manū ad ſeq̄ſtrādū liteꝫ⁊ diſcordiā. Et plerūqꝫ euenit ita ꝙ mediator maiorē ſuſcipit plagā ⁊ vulnera plura qͣꝫ ip̄e reꝰ. Spūalit̓. ſic euenit mediatori nr̄o Ieſu xp̄o: qͥ manū ꝓtectōis erexit ī cruce ꝓ nobis pctōribꝰ: ne plagaremur a deo pr̄e. Ip̄e āt ſuſcepit vulnera ⁊ plagas ꝓnob̓. De qͦ dixit dn̄s pr̄ Iſa. liij. Propt̓ ſcelus po-

¶ In cena dn̄i. ¶ Sermo lxxxvij. De epl̓a.Robet auteꝫ ſeipſumhō ⁊ ſic de pane illo edat ⁊ d̓ calice bibat.Scribit̉ .j. Coꝝ. xj. ⁊ legit̉ hodierna die ꝓepl̓ari officio. Int̓ oēs cibos corꝑales tūc panis ēcibꝰ v̓tuoſior. Spūal̓r. ſic loquēdo de cibo mētis:nō ē cibꝰ p̄ſtās tātā v̓tuteꝫ aīe ſic̄ panis .i. corpꝰ xp̄iſub ſpecie panis. de qͦ p̄s. ciij. Panis cor hoīs ꝯfirmat. Figurat̉ Gen̄. ij. In medio ꝑadiſi erat lignūvite ⁊ fructꝰ ī eo. Et ſi ꝑētes nr̄i fuiſſent vſi hͦ cibovixiſſent īeternū. Spūal̓r. ꝑ ꝑadiſuꝫ ītelligit̉ eccleſia ſctā: ī cuiꝰ medio fuit lignū ſituꝫ .ſ. crucis. In hͦligno pepēdit fructꝰ vite. ⁊ qͥ comederit de hoc fructu ſub ſpecie panis nob̓ demōſtrato: hꝫ vitā et̓nā.d̓ qͦ Io. vj. Qui māducat hūc panē viuet ī eternū.Idcirco vt digne māducemꝰ eudē: docet nos apl̓spͥus examīare ꝯſcīas nrās: dicēs. Probet āt ſeip̄mhō ¶ In v̓bis p̄miſſis duo īnuūtur. Prīo ꝓprie cōſcīe diſcuſſio: ibi. ꝓbet āt ſeip̄ꝫ hō. Scd̓o ſubdit̉ ſumētꝭ īdigne punitio: ibi. qͥ māducat īdigne ⁊cͣ. Depͦ dic̄. Probet āt ſeip̄m hō. Didemꝰ em̄ ſi aliqͥs dꝫaliquē cibū reciꝑe: oꝑtꝫ ꝙ videat ⁊ ꝓbet vtꝝ ille cibꝰ ſit ſanꝰ: ⁊ ſi ſtomachꝰ eiꝰ ſit bn̄ diſpoſitꝰ. ſi em̄ cibꝰ eēt bonꝰ ⁊ ſtomachꝰ eſſet male diſpoſitꝰ vl̓ ecōuer: potiꝰ eēt ſibi ad nocumētū qͣꝫ ad ꝓfectū. Cibꝰaūt iſte celeſtis nō ē ꝓbādꝰ. qꝛ bn̄ ē p̄paratus. Un̄nō dixit apl̓s. ꝓbet aūt iſtū cibū hō: ſꝫ ꝓbet aūt ſeip̄m hō. Gre. Sic̄ cibꝰ carnal̓ ſi vētrē īuenerit a diuerſis hūoribꝰ occupatū ampliꝰ ledit: magꝭ nocet⁊ nullū p̄ſtat auxiliū. ita cibꝰ ſpūal̓ ſi aliquē īuenenerit malignitate pollutū magꝭ eū ꝑdit: nō ſui natura: ſꝫ accipiētis vitio. ¶ Nota ꝙ ille qͥ dꝫ hunc cibū ſuſciꝑe dꝫ qͣttuor ꝓbare. Prīo ſeip̄ꝫ qͣnte ſit purratis. ⁊ iſta puritas attēdit̉ qͣꝫtū ad manꝰ qͥbꝰ miniſtrat̓/ qͣꝫtū ad os ꝑ qd̓ ſuſcipit̉; ⁊ qͣꝫtū ad cor ī qd̓ ſuſcipit̉. Nanꝰ qͥdē debēt eē mūde. p̄s .xxv. Lauaboint̓ īnocētes manꝰ meas. Id̓o ſic dic̄. Dionyẜ. Sacerdos acceſſurus ad ꝯſecrādū lauat digitos: ꝑ qͦspctā veīalia deſignant̉. ad inuendū ꝙ nō tm̄ a magnis: ſꝫ etiā a ꝑuis pctīs dꝫ eē mūdꝰ. Dꝫ gͦ hr̄e manꝰ mūdas .i. mūda oꝑa. qͥ eī hr̄et oꝑa īdigna nō eētdignꝰ tāgē nec reciꝑe illd̓ ſacr̄m. Legit̉. ij. Re. vj. ꝙOza adeo ē ꝑcuſſꝰ eo ꝙ archā dei ſuis māibꝰ tetigit. Et aſſignāt rōeꝫ iudei. qꝛ ī nocte p̄cedēte iacuerat cū vxore ſue. Si igit̉ ille ꝑcuſſus ē qui iacueratcū vxorē: qͣ ꝑcuſſiōe dignꝰ eſt qͥ iacet cū meretriceSi ille qͥ tetigit archā ligneā: q̄ ꝑcuſſiōe eſt dignꝰ qͥīdigne recipit caruē xp̄i veraꝫ? Si ille qͥ archā tetigit vt iuuaret ne pateret̉ ruinā: qͣ ꝑcuſſiōe dignꝰ eſtqͥ iuuat corpꝰ xp̄i ad ꝓijciēdū ī latrinā .i. ī ꝯſciētiaꝫīmūdā? Scd̓o dꝫ hr̄e os mūdū ꝑ qd̓ ſuſcipit̉: ⁊ maxime a duobꝰ pctīs .ſ. detractōis ⁊ guloſitatis. Didr̄. j. Coꝝ. xj. vbi loqͥt̉ apl̓s d̓ ſacr̄o. Cōuenſētibꝰ vobis ī vnū .ſ. ad eccl̓iaꝫ: audio ſciſſuras eē int̓ vos. i.pctm̄ detractōis. Et īfra. Aliꝰ qͥdē eſurit: aliꝰ āt ebrius ē. Ecce pctm̄ guloſitatꝭ. Primꝰ .ſ. d̓tractor ē ſic̄canis. Scd̓s guloſꝰ ē ſic̄ porcꝰ. Ideo Nat. vij. dr̄.Nolite ſcm̄ dare canibꝰ: neqꝫ ꝓijciatꝭ margaritasante porcos. Tertio dꝫ hr̄e cor mundū in qd̓ ſuſcipit̉. quia cum ſit ſplēdor ⁊ ſpeculum ſine maculanon habitat niſi in mente pura. Sapietie. vij. In