Sabbato poſt Iudica

De meo accipiet ⁊ annūciabit vob̓. Et hic. Quecūqꝫ habet pr̄ mea ſunt. Et dic̄ oīa. q̄ licet vnū ſintre. referunt̉ tn̄ ml̓ta rōne. Scd̓o habet q̄dā q̄ ꝑtinētad poſſeſſionē ſctītatis q̄ ſūt ꝯſecrata ꝑ fidē. ſic̄ ſūtoēs ſctī ⁊ electi de qͥbꝰ ſupra di. Tui erāt ⁊ mihi eoſdediſti. Et etiā iſta ꝓteſtat̉ ſe filiꝰ hr̄e. cū dic̄ de eisloquēs. Et tua mea ſūt. Tercio habet q̄dā pr̄ ꝑ modū poſſeſſionis. ſic̄ oēs res creatas. p̄s. xxiij. Dn̄i ēterra ⁊ plenitudo eiꝰ. orb̓ terraꝝ ⁊ vniuerſi qͥ hītātin eo. Et hec oīa ſūt filij. Un̄ in ꝑabola de filio p̄digo Lu. xv. dicit pat̓ filio ſeniori. Oīa mea tua ſunt.Dic̄ etiā notāter. clarificatꝰ ſum in eis. qꝛ apl̓i eiusgl̓iam partim cogͦſcebāt. ⁊ in ꝓpinquo plꝰ cognituri erāt. ij. Pe. j. Nō īdoctas fabulas fecuti notā fecimꝰ vob̓ dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i v̓tutē ⁊ p̄ſcientiā. ſꝫ ſpeculotores facti illiꝰ magnitudīs. Et iā non ſum inmūdo ⁊ hi in mūdo ſūt. ⁊ ego ad te venio. Obi ponit̉ qͥnta rō q̄ ſumit̉ ex neceſſitate īminēte apl̓is. qꝛxp̄s receſſurꝰ erat ab eis. cuiꝰ pn̄tia corꝑali erāt cōfortati. Et iō tūc indigebāt deo pr̄i ſpecial̓r ꝯmēdari. Et iō dic̄. Iā nō ſum ī mūdo .i. in ꝓpinquo receſſurus ſuꝫ ab eis. vel nō ſum ī mūdo adherēdo ſibiꝑ affectū. Sꝫ hi ī mūdo ſūt .ſ. remanētes ī tribulatꝭonibꝰ mūdanis. Et ego ad te venio ẜm ꝙ hō ad dexterā tuā. Et iō iuſtū ē vt ꝓ eis orē a qͥbus corꝑal̓rreceſſurꝰ ſum. Pr̄ ſctē ſerua eos ī noīe tuo qͦs dediſti mihi vt ſint vnū ſic̄ ⁊ nos vnū ſumꝰ. Premiſſisrōnibꝰ qͥbus debet ꝓ eis rogare. iā ꝯſequēter petitꝓ eis. Prīo ꝯſeruationē a malo dicēs. Pr̄ ſctē ſerua eos in noīe tuo .i. in fide ac cōfeſſione vitate acv̓tute nomīs tui ab oī malo. p̄s. cxxvj. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitatē ⁊cͣ. Quia bonū nr̄m nō ē ſolū inhͦ ꝙ habemꝰ eſſe a deo. ſꝫ oportet vt cōſeruemur abip̄o. Quia vt dic̄ Greg. Oīa in nihilū redigerēt niſi ea manꝰ oīpotētis ꝯtineret. Heb̓. j. Portans oīv̓bo v̓tutꝭ ſue. ⁊ ꝯſerua eos ſic vt ſint vnū ſic̄ ⁊ noſqꝛ q̄libet res ꝯſeruat̉ in eſſe qͣꝫdiu eſt vna. ſꝫ deſiniteſſe ꝑ diuiſionē. Nath̓. xij. Oē regnū in ſe diuiſuꝫdeſolabit̉. Uel ꝯſerua eos ad hͦ vt ſint vnū. Nā invnitate ſpūs ꝯſiſtit nr̄a tota ꝑfectio. Eph̓. iiij. Solliciti eſtote ſeruare vnitatē ſpūs ī vīculo pacis. p̄s.cxxxij. Ecce qͣꝫbonū ⁊ qͣꝫiocundū hītare frēs ī vnūAddit aūt. Sic̄ ⁊ nos vnū ſumꝰ. Sꝫ ꝯͣ. Ip̄i vnū ſūtꝑ eſſentiā. gͦ ⁊ nos. qd̓ ē falſuꝫ. igit̉ ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ duplex ē vnitas ī diuīs ꝑſonis .ſ. vnitas nature Io. x.Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ. ⁊ vnitas amoris ī pr̄e ⁊ filio q̄ē vnitas ſpūs. ⁊ vtraqꝫ ē in nob̓ nō equal̓ ꝑ equiparātiā ſꝫ ꝑ ſil̓itudinē ⁊ imitationē lōginqua. Pr̄ em̄⁊ filius ſūt eiuſdē nature numero. Nos aūt ſumuvnū ī natura ẜm ſpēm. Itē ip̄i ſūt vnū ꝑ amorē nōꝑticipatū ex dono alicuiꝰ. ſꝫ ex eis ꝓcedētē. Nā pr̄⁊ filiꝰ diligūt ſe ſpūſctō. nos aūt ꝑ amorē ꝑticipatūex aliquo ſuꝑiori. Subdit. Cum eſſeꝫ cum eis ſeruabam eos in noīe tuo. qͦs dediſti mihi. cuſtodiui⁊ nullꝰ ex eis perijt niſi filiꝰ ꝑditionis vt ſcripturaimpleret̉. Nunc aūt ad te venio. vbi ponit̉ neceſſitas ꝯſeruationis diuīe. qꝛ cū eſſem cū eis pn̄tia corꝑali. de qͣ Baruch. iiij. Poſt hec ī terris viſus ē. etcū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ eſt ſeruabā eos .i. cuſtodiebam amalo ⁊ pctō. nō v̓tute hūana ſꝫ diuīa. iō dico ī noīetuo. Bn̄ gͦ cū negaſſet ſe dn̄s demoniū hr̄e. nō negauit ſe cuſtodē ſiue ſamaritanū eē. vt dic̄ Io. viij.

qꝛ ip̄e cuſtos eſt. Iſa. xxj. Cuſtos qͥ de nocte ⁊cͣ Debitū aūt ꝯſeruatiōis ē. qꝛ dedit ſibi ip̄os. vnde ait.Quos dediſti mihi. Quiuis em̄ tenet̉ cuſtodire ſibi deputatos. iij. Reg. xx. Cuſtodi viꝝ iſtū. qͥ ſi lapſus fuerit. erit aīa tua ꝓ aīa eiꝰ. Et Abacuc. ij. Super cuſtodiā meā ſtabo. ⁊ figā gradū ſuꝑ munitionē. Sic ſtare debet p̄latus ſuper ſibi ꝯmiſſo grege.Lu. ij. Paſtores erāt ī regione eadē vigilātes. ⁊ cuſtodiētes vigilias noctis ſuꝑ gregē ſuū. Cuſtodiaaūt xp̄i tā efficax fuit ꝙ nemo ex eis perijt niſi filiꝰꝑditionis .ſ. Iudas. qͥ ad ꝑpetuā dānationē erat p̄deſtinatꝰ ⁊ a pr̄e p̄ordinatus. Sic em̄ aliqͥ deputatiad mortē dicunt̉ filij mortꝭ. j. Re. xxvj. Diuit dn̄s.filij mortꝭ eſtis vos. Et Nath̓. xxiij. De vob̓ ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qͥ circūitis mare ⁊ aridā vtfaciatis vnū ꝓſelitū. ⁊ cū fuerit factꝰ. facitꝭ eū filiūmortis duplo qͣꝫ vos. Ut ſcriptura qͣꝫ .ſ. p̄dixit Dauid ī pſal. cviij. Deꝰ laudē meā ne tacueris .ſ. ꝙ eētꝓditurꝰ me. impleat̉. Et tenet̉ lyvt ꝯſecutiue ⁊ nōcauſatiue. Sꝫ iteꝝ ait. Nūc ad te venio ꝑ mortemmeā. Ioh̓. xvj. Iteꝝ relinquo mūdū ⁊ vado ad patrē. Et hec loquor ī mūdo vt habeāt gaudiū meūimpletuꝫ in ſemetip̄is. ¶ Ubi ſciendum cū ſupradixit. Nuc ad te venio. poſſet aliqͥs ſuſpicari ꝙ nōpoſſet eos ẜuare ab eis recedēs. vel ꝙ pr̄ eos antenō ſeruaſſet. Un̄ d̓r. Ego ſeruabā eos in noīe tuo.Iō rōnem dictoꝝ aſſignat hic dicēs. Hec loquor īmūdo. q. d. locutꝰ ſum ſicut hō orās. ſꝫ hec loquorꝓpt̓ ꝯſolationē diſcipuloꝝ exiſtimantiū me eſſe hominē puꝝ vt ſaltē ꝯſolent̉ in hͦ ꝙ eos tibi patri quēmaiorē credūt recōmēdo gaudētes ſe eſſe in protectionē pr̄is ẜm Chriẜ. Uel alit̓ ẜm Aug. vt referātur hͨ v̓ba ad hͦ qd̓ ſupra dixit vt ſint vnū ſic̄ ⁊ nosEt ſic ponit̉ vt fructꝰ vnitatꝭ. q. d. Hec loqͦr in mūdo .ſ. vt ſint vnū. vt habeāt gaudiū meū īpletū in ſemetip̄is. Qd̓ qͥdē ꝯſequit̉ ad vnitatē ſpūs ꝑ quā ꝑuenerūt ad gaudiū vite eterne. qd̓ ē plenuꝫ. Illudaūt gaudiū ad vnitatē ſequit̉. qꝛ vnitas ⁊ pax faciunt ꝑfecte gaudē. Prouer. xij. Qui ineūt pacꝭ cōſilia ſeqͥtur eos gaudiū. Et Sdit. Ego dedi eis ẜmonē tuū. ⁊ mūdꝰ eos odio habuit. qꝛ nō ſūt de mundo. ſic̄ ⁊ ego nō ſum de mūdo. Ubi ponit aliā rōnē qͣre apl̓i īdigebāt a deo ſpecial̓r ꝯſeruari. qꝛ erātiudeis odioſi ꝓpt̓ doctrinā xp̄i. Et hͦ allegat ſaluator di. Ego dedi eis ẜm onē tuū cuſtodiendū ⁊ p̄dicandū. Qd̓ qͥdeꝫ ē donū maximū ⁊ bn̄ficiū. Prouer. iiij. Donū bonū tribuā vob̓. legē meā ne dēlinquatꝭ. ſꝫ ex hͦ mūdꝰ eos odio habuit. Lu. vj. Btī eritis cū vos oderīt hoīes ⁊cͣ. j. Ioh̓. iij. Nolite mirari ſi odit vos mūdꝰ. Cām huiꝰ addit. qꝛ nō ſunt demūdo. qꝛ ſpūs fac̄ hoīem de mūdo recede nō .ſ. adherēdo ei ꝑ affectū. licꝫ ſit in eo corꝑal̓r. ſermo eniꝫdei hoīeꝫ deo ꝯiūgit. cui nullꝰ ꝯiūgi pōt niſi a mūdo recedat. Qui em̄ diligit mūdū nō ē ꝑfecta charitas dei ī eo. qꝛ ſic̄ oē ſil̓e diligit ſibi ſimile. ita oditdiſſil̓e. Sap̄. ij. Grauis ē nob̓ ad vidēdū. qm̄ diſſimilis ē alijs vita illiꝰ ⁊ īmutate ſūt vie eiꝰ. Exēplūaddidit cū dicebat. Sic̄ ⁊ ego nō ſum de mūdo. hͦveꝝ ē qͣꝫtū ad affectū ⁊ originē. qꝛ iſti habuerūt originē de mūdo. xp̄s aūt non. quia de ſpirituſanctoꝯceptus ē. Nath̓. j. Nō rogo vt tollas eos de mūdo ꝑ corꝑalē pn̄tiā ꝓpt̓ vtilitateꝫ fidelium. qui per