Sabbato poſt Iudica
ſariū fore ꝯſpicit. Et ꝯfortat eos ꝯſolādo ſi videriteis aliqͥd aduerſitatꝭ obuſare. qꝛ iacula q̄ p̄uidentminꝰ ledūt. Sic xp̄s ih̓s receſſurꝰ ꝑ paſſionē ſuaꝫde hoc mūdo. ⁊ relīquēs pꝰ ſe amicos vicꝫ dilectosdiſcipl̓os ſuos ſciuit eos indigere ml̓tis. Iō donauit eis corpꝰ ſuū in cibū. ⁊ ſanguinē in potū. Itemdocuit eos dilectiōeꝫ ⁊ hūilitatē habere adinuicē.⁊ ꝯfortauit eos exēplo. exhortatōe ⁊ orōne. Undeorauit ꝓ ſeip̄o. ꝓ diſcipl̓is. ⁊ ꝓ oībꝰ fidelibꝰ. ſic̄ ptꝫin hodierno euāgelio. ¶ Obi tria tāgi vident̉. Primū eſt xp̄i ꝓ ſeip̄o orō. qd̓ poſtulatō ꝓbat clarificdi. ibi. Subleuatis oculis in celū dixit. Pater venit hora clarifica filiū tuū. vt filiꝰ tuus clarificet teXp̄s em̄ orauit nō tm̄ ad aliqͥd īpetrādū. ſꝫ etiā acdadū orādi nobis exemplū. Iō ſua orō deſcribit̉ h̓optimis circūſtātijs diſpoſita. Prīo .ſ. ꝙ v̓bū p̄dicatiōis initiet̉ orōnis ſuffragio. gͦ terminari dꝫ adorōneꝫ ſicut incipit̉ ab orōne. ad Colo. iiij. Orātesſimul ⁊ ꝓ nobis vt deꝰ aperiat nobis oſtiū ẜmōisEccl̓i. xliij. Cōſūmatio ẜmonū ip̄e eſt. Cōſūmatiohec innuit̉ hic. qꝛ cū locutꝰ fuiſſet poſt hoc orauitScd̓o. ſic̄ nos ocl̓os ī orōne ad celū ſb̓leuamꝰ ſb̓leuauit ⁊ ip̄e ocl̓os. psͣ. cxxij. Ad te leuaui ocl̓os meos. qͥ habitas in celis. Diſpoſitō em̄ cordis maxīerelucet in ocl̓is. In orōne aūt mēs dꝫ leuari ad deum ẜm Damaſcenū. Orō eſt eleuatio mētis in deum. Ad qd̓ ſignificādū eleuant̉ ocl̓i. Et cuꝫ hͦ ſuntoꝑatiōes ī deū referēde. Treno. iij. Lenemꝰ cordanr̄a cū manibꝰ ad dn̄m in celos. Per manꝰ em̄ deſignant̉ oꝑatiōes. Tercio vt ex filiali dilectōe ⁊ affectu oret̉. iō ait pr̄ Hiere. iij. Patrem vocabis meQuarto vt ī tꝑe tribulatiōis ꝑ orōneꝫ hō recurratad deū. ſicut dn̄s nr̄ h̓ ait. Uenit hora .ſ. paſſiōis ⁊cͣpsͣ. cxix. Ad dn̄m cū tribulater clamaui. Et. ij. Paral̓. xx. Cū ignoramꝰ qͥd agere debeamꝰ hͦ ſolū hēmꝰ reſidui vt ocl̓os nr̄os dirigamꝰ ad te. Quintovt oriet̉ ꝓ revtili ſic̄ dn̄s qͥ dixit. Clarifica filiū tuuꝫſcꝫ ꝑ miracl̓a ī paſſiōe. on̄dēdo ꝙ ſim filiꝰ tuꝰ. Un̄Cēturio viſis miracl̓is ml̓tꝭ ait. Uere filiꝰ dei eratiſte. Itē in reſurrectiōe incepit hr̄e gl̓iaꝫ corꝑis cūaīa. A pͥncipto em̄ ſue ꝯceptiōis ex dei ꝯiūctiōe etviſiōe habuit gl̓ie claritatē. Ioh̓. .j. Uidimꝰ gloriāeiꝰ ⁊cͣ. Fructꝰ huiꝰ clarificatiōis eſt vt filiꝰ ecōuerſo clarificet pr̄em in noticia hoīm. Un̄ gl̓ia eſt clara noticia cuꝫ laude. Noticia aūt patris erat clarapud iudeos psͣ. lxxxv. Notꝰ in iudea deꝰ. Sꝫ poſtea notꝰ factꝰ eſt ꝑ filiū toti mundo. vt boni viri ꝑoꝑa bona notitiā dei clarificarēt Nat. v. Sic luceat lux vr̄a corā hoībꝰ vt videāt oꝑa vr̄a bona. ⁊ glorificēt pr̄eꝫ vr̄m qͥ in celis eſt. Sicut dediſti ei potſtatē oīs carnis vt om̄e qd̓ dediſti ei det eis vitā. et̄nā vbi ponit̉ petitōis fructꝰ. Pro qͦ ſciēdū ꝙ agētꝭcuiuſlibꝫ qd̓ agit ab aliqͦ intētio eſt reducere ſuumeffectū in cāe manifeſtatiōeꝫ. Nā ex actiōe pͥncipijqd̓ eſt de p̓ncipio manifeſtat̉ ip̄m pͥncipiū. ſic filiꝰqͥcqͥd hꝫ a pr̄e hꝫ. iō oportet ꝙ ꝑ ea pr̄eꝫ manifeſtetEt gͦ ſicut dediſti filio ptātē ſuꝑ omnē carnē. id eſtſuꝑ oēs hoīes. neceſſariū eſt vt ꝑ hāc ducas eos adtui cognitōeꝫ q̄ eſt vita et̓na. Dediſti inqͥt ẜm Hylariū. dādo ei ꝑ et̓nā gn̄atōeꝫ naturā diuīaꝫ ꝑ quahꝫ ptātē oīa ꝯtinēdi Nat. xj. Oīa mihi tradita ſūta pr̄e meo ⁊cͣ. Del dediſti ei xp̄o hoī ꝓpt̓ ꝯſortiū ꝑ-
ſonale ad filiū tuū. vt ſic caro hr̄et ptāteꝫ ſuꝑ carnēNat. vl. Data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ in t̓ra. Dan̄.vij. Dedit ei ꝑtēteꝫ ⁊ honorē ⁊ regnū. ⁊ oēs ppl̓i tribꝰ ⁊ līgue ip̄i ſeruiēt. Ad hͦ inqͥt dediſti vt ſic̄ tu hēsptāteꝫ nō vt ab hoīe aliqͥd accipias. ſꝫ vt teip̄m eisꝯferas. Ita ⁊ xp̄o hoī. vt om̄e qd̓ dediſti ei ꝑ et̓nā p̄deſtinatōnem. det eis vitā et̓nā. Ioh̓. x. Oues meevocē meā audiūt. ⁊ ego vitā eternā do eis ⁊cͣ. Etiāhͦ vita eterna ꝑtinet ad gl̓iaꝫ pr̄is. Iō ſubdit. Heceſt vita eterna vt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū ⁊ quemiſiſti ih̓m xp̄m. Poſſet em̄ aliqͥs credere ꝙ iſta vita eterna ꝑ eū fidelibꝰ dāda cōſiſteret in carnalibꝰbonis. Et ſic̄ dicūt ſaraceni qͥ expectāt in alia vita īvoluptatibꝰ carnalibꝰ ⁊ diuitijs ⁊ ꝯſimilibꝰ p̄miari. ẜm qd̓ dicūt machometi. Que tn̄ vita ẜm ph̓md̓r vita pecudū .j. ethi. Propt̓ qd̓ ip̄e Auicēna hecꝯſideras dixit. ꝙ ꝓpheta quē vocabāt Nachomētū ꝓmittit eis felicitatē in p̄miū quē ml̓ti ſapiētesnō attēderūt. Sil̓r iudei reſurrectōeꝫ futurā expectātes ad vitā carnalē. Et iō felicitateꝫ vite futurecredūt ꝯſiſtere in bonoꝝ tꝑaliū plenitudīe ⁊ honore. ⁊ bonorum pacis tranqͥllitate. Hoc aūt remouet ſaluator dicēs. Hec eſt vita et̓na ⁊cͣ. Uita em̄ eina ꝯſiſtit eēncialit̓ in ꝯſpectu claro ip̄ius diuītatisAttn̄ hꝫ ꝯiunctā fruitionē q̄ eſt cōpletiua felicitatꝭEx ꝯſeq̄nti v̓o ꝯſiſtit in ꝯſpectu hūanitatis xp̄i q̄inſtrumētū nos inducēs ab beatitudinē pͥncipalēBeatitudo em̄ hoīs nō ꝯſiſtit in ꝯiūctiōe ad aliqd̓bonū tꝑale vel corꝑale. vt dicūt rudes ſaraceni. ſꝫꝯſiſtit in cognitiōe ip̄ius pͥmi ⁊ ſummi boni ꝑ aꝑtā viſionē ⁊ fruitiōeꝫ. ¶ Pro qͦ vlteriꝰ ſciēdū ꝙ viuere ꝓprie dicimꝰ illa q̄ ſeip̄a mouēt ad oꝑandumQuecūqꝫ aūt nō niſi ab alijs mouent̉ non dicunt̉viuētia ſꝫ mortua. Et iō oēs oꝑatōes ad qͣs oꝑansmouet ſe dicunt̉ oꝑa vite. ſicut velle. intelligere. ſentire. moueri. augeri. Dicit̉ aūt aliqͥd duplicit̓ viuēAut qꝛ hꝫ oꝑa vite in potētia. ⁊ ſic dormiens dr̄ viuere. qꝛ hꝫ ptāteꝫ mouēdi ſe. licꝫ actu nō moueat̉.Aut qꝛ iā exercet oꝑa vite in actu. ⁊ tūc ꝑfecte dicitur aliqͥd viuere. vn̄ ſomnꝰ dr̄ vite diuiduū. Int̓ oꝑaaūt vite vlteriꝰ eſt opꝰ intelligētie qd̓ eſt intelligere. Et ideo oꝑatio intellectus maxime eſt vita. Sicut aūt idē eſt ſenſus in actu ⁊ ſenſibile in tactu. itaintelligēs ⁊ res intellecta in actu. Cuꝫ ergo intelligētia ſit vita ⁊ intelligere ſit viuere. ſeqͥtur ꝙ intellgere ꝑ eſſentiā eternā ſit vita eterna. Deus aūt ſiceſt eternus. Intelligere ergo ⁊ viuere eternalit̓ eſtvita eterna. Et ideo dominꝰ dicit ꝙ in viſione cōſiſtit vita eterna .ſ. p̓ncipaliter ẜm totā ſuam ſubſtātiam. Amor aūt eſt mouēs ad hāc ⁊ quodāmodoeſt eius cōplementū. Nam ex dilectōne que eſt exdiuina fruitiōe quā facit charitas. eſt cōplementū⁊ decor beatitudinis. Sed eius ſcientia in viſionecōſiſtit eterna j. Ioh̓. iij. Uidebimus eū ſicuti eſt¶ Eſt cōſiderandū vlterius ꝙ cū dicit̉. Hec eſt vitaeterna vt cognoſcant te ſolū ⁊cͣ. Per hoc nō dicit̉ꝙ ſolus pater ſit deꝰ. ⁊ filiꝰ creatura. vt dicebat Atrius. qꝛ hͨ dictio excluſina ſolū nō determinat lytevt ſit ſenſus ꝙ ſolus pater fit deus. ⁊ filius ſit creatura. ſed determinat lydeuꝫ. Et eſt ſenſus ꝙ illa eſtſola diuinitas vera q̄ eſt in patre. ⁊ ſic nō excludit̉filiꝰ a diuītate ſꝫ magis includit̉. ſic ꝙ vna ſit diuini