SermoLVIII

Ęamus in iudeā. Quia ſciebat eos ante terreri vtminꝰ iacula feriant q̄ p̄uident̉. vt Grego. dicit. Reſpondit ieſus. Nōne duodecim hore ſunt diei. Siqͥs ambulauerit in die nō offendit. quia lucē huiꝰmundi videt. Si aūt ambulauerit in nocte offenlit. qꝛ lux nō eſt in eo. Qd̓ duobꝰ modis exponit̉.Primo ẜm Chryẜ. q. d. Vos dubitatis aſcende inludeā. qꝛ nuꝑ voluerūt me lapidare. ſꝫ dies habetduodecim horas ⁊ qd̓ ꝯtingit vna nō ꝯtingit altera. Un̄ ſi voluiſſent me lapidare in vna hora: hocforte iā nolunt. qꝛ mutato tꝑe pōt ⁊ voluntas mutari. Erat em̄ ꝓuerbium apud iudeos. ⁊ eſt adhucapud nos. ꝙ loquēdo de mutatione ꝓpoſiti dicit̉.duodecim ſunt hore diei. Et id̓o faluator vſus eſttali mō loquendi. Et on̄dit vleerius ꝙ ſecuri debent eſſe dicēs. Si qͥs ambulauerit in die. i. hone.ſte ⁊ abſqꝫ ꝯſcientia alicuiꝰ mali. Roma. xiij. Sicvt in die honeſte ambulemꝰ. nō offendit .i. non inuenit qd̓ ei noceat. Et hoc ideo. qꝛ lucē huiꝰ mundi videt. ⁊ lux iuſticie in eo eſt. p̄s. xcvj. Lux orta ēiuſto et rectis corde leticia. q. di. dn̄s. Nos ſecurepoſſumꝰ ire cū in die ambulemꝰ. Si aūt ambularemus in nocte iniquitatū de facili multa ꝑiculanobis euenirent. De qua nocte .j. Theſſal̓. v. Quidormiūt nocte dormiūt. Et talis offendit .i. impingit. qꝛ lux ſcꝫ iuſticie nō eſt ī eo. Alio mō exponitGrego. in illo loco. Si qͥs ambulat in die ⁊cͣ. dicēsꝙ dies eſt pn̄tia xp̄i in mūdo. Nox v̓o eſt tp̄s poſtpaſſionē eius. vt ſit ſenſus. Non ē timendū de iudeis. quia qͣꝫdiu ego ſum in mūdo vobis nō īminet ꝑiculū. Un̄ qn̄ iudei eū capere voluerūt Ioh̓.xviij. dixit turbis. Si ergo me queritis ſinite illosabire. Sed in nocte .i. in tꝑe poſt paſſionē. tunc timendū ē vobis ire in iudeā. qꝛ patiemini a iudeispſecutionē. Zach̓. xiij. Dercutiā paſtorē ⁊ diſpergent̉ oues gregis. Alio mō exponit Augꝰ. Dies ēipſe xp̄s. hore duodecim apl̓i. Ioh̓. ix. Nōne duodecim vos elegi. ſꝫ timendū eſt qd̓ ſequit̉. Et vnusex vobis dyabolus eſt. Iudas ergo nō erat horahuiꝰ diei qꝛ non lucebat. Sed dicendū ꝙ dn̄s homō dixit nō habito reſpectu ad iudā: ſꝫ ad ſucceſſore ſuū. ſcꝫ mathiā. Eſt ergo ſenſus. Nonne duodecim hore. q. d. vos eſtis hore: ego ſum dies. Sicut ergo hore conſequunt̉ diē. ita vos debetis meſequi. Si ego volo ire in iudeā: vos nō debetꝭ mep̄ire. nec voluntatē meā mutare. ſꝫ debetis me ſecSimile dicit Petro Nathei. xvj. Dade poſt meſathana .i. me ſeq̄ris: nec p̄cedas meā voluntatemNec debetis time̓ ꝑiculū. quia vos itis mecū quiſum dies. Vnde ſicut qͥ in die vadit nō impingit. inō offendit. ita nec vos qͥ mecū itis. ad Rom̄. viij.Si deꝰ ꝓ nobis qͥs ꝯtra nos. Et hͦ id̓o. qꝛ lucē huius mūdi .i. me videt. Si aūt ambulauerit ī nocte.i. in tenebris ignorātie ⁊ pctī. tūc offendit. Et hocid̓o. quia lucē huiꝰ mūdi nō videt. Lux ſcꝫ ſpūalisnō eſt in eo. nō qͥdē ex defectu lucis: ſed ex eoꝝ rebellione. Iob. xxiiij. Ipſi fuerūt rebelles lumini¶ Nota multiplex ē dies. Primꝰ natural̓. ⁊ h̓ habet. xxiiij. horas. Gen̄. j. Factū eſt veſꝑe ⁊ mane dies vnꝰ. Iſto mō d̓r. Nemento vt diē ſabbati ſanctifices. Exo. xx. Scd̓s dies ē artificial̓. qͥ cauſaturex oſcēſione folis ſuꝑ nr̄m emiſperiū. Et ille qn̄qꝫ

habet plures boras: qn̄qꝫ pauciores. ẜm ꝙ ſol vnotꝑe plus apud terrā manet qͣꝫ alio. Naꝫ in noſtroclimate breuiſſimꝰ dies eſt octo horaꝝ. ſꝫ longiſſimus ſedecim. Et diuidit̉ cōtra noctē. Terciꝰ dieseſt eternitatis. de quo Michee. v. Egreſſus eiꝰ abinitio a diebꝰ eternitatis. qꝛ iſte dies lucet ſine diminutione ſui ⁊ ſine corruptōe. quia ibi eſt eternitas ſine variatione. p̄s. cj. Tu aūt idē ipſe es ⁊ anni tui nō deficient. Quartꝰ eſt dies ſuꝑne iocūditatis. p̄s. lxxxiij. Melior eſt dies vna in atrijs tuisſuꝑ milia. Iſti diei nō ſuccedit nox. Apocal̓. xxij.Et nox vltra nō erit. ⁊ nō egebit lumine lucerne.Quintꝰ eſt dies gr̄e ſalubritatis. De quo Ioh̓. ix.Me oportet oꝑari oꝑa eius qͥ miſit me donec dies eſt. Et ille dies diuidit̉ contra noctē culpe ⁊ gehenne qn̄ nemo pōt oꝑari. Subdit. Poſt hoc dixit illis. Lazarus amicꝰ noſter. ꝓpter multa beneficia ⁊ obſequia. ſcꝫ q̄ nobis exhibuit: dormit. ſꝫ vado vt a ſomno excitem illū. ¶ Nota mortē lazarivocat hic ſomnū. Primo ꝓpter ſpem reſurrectionis. jͣ. Theſſal̓. iiij. Nolo vos ignorare de oormientibus neqꝫ ꝯtriſtemī ſicut ceteri qͥ ſpem nō habēt.Scd̓o ꝓpt̓ facilitatē reſurrectōis. Uū̄ Augꝰ. Tanta facilitate excitabat eū de ſepulcro quanta aliqͥsexcitat aliquē de lecto. Nec mirū. quia ip̄e eſt quiſuſcitat mortuos ⁊ viuificat. Ioh̓. v. Ueniet horaꝙ hi qͥ in monumētis ſunt audiēt vocē filij dei ⁊cͣ.Tercio ꝓpter meliorationis mutabilitatē. j. Coꝝ.xv. Surgent mortui incorrupti. Tunc dixerūt diſcipuli eius. Dn̄e ſi dormit ſaluus erit. qꝛ ſomnusegrotoꝝ ſignū ē ſanitatis. Dixerat ieſus de morteeiꝰ. illi aūt putauerūt qꝛ de dormitōe ſomni dice̓tEt id̓o putauerūt inutile eſſe vt iret illuc ad excitandū illū. Et nō mirū. qꝛ aīales fuerūt. j. Choꝝ. ijAīalis hō nō ꝑcipit ea q̄ ſpūs dei ſunt. ¶ Nota licet dn̄s ſubito poſſet diſcipulos face̓ ꝑfectos in fide ⁊ in oī ſcīa. tn̄ ꝓpter nos inſtruēdos voluit eospaulatim ꝓfice̓. vt nō miremur ſi ⁊ nos paulatimin virtutibꝰ ꝓficimꝰ ⁊ in religione ⁊ in ſctītate. Ethoc facit ꝓpter tria. Primo ꝓpter hoc vt nullꝰ glorietur de ſuis meritꝭ: aut de ſua bonitate vel ingenio: quouſqꝫ ꝑuenerit ad ſummū. et hoc nō eſt delege cōmuni. Scd̓o vt hō cognoſcēs infirmitateꝫſuā non ceſſet corde. ore ⁊ oꝑe petere a deo vt ip̄mad ꝑfectā ſanctitateꝫ ꝑducat. Tercio vt hō intelligens ſe dei adiutorio indigere quotidie de virtutein virtutē: de bono in melius ꝓficiat ſemꝑ beneoꝑando. qͣꝫdiu em̄ viuit: ſemꝑ pōt gr̄a dei augeri īeo: meritūqꝫ ipſiꝰ multiplicari ⁊ melior fieri. Tūcdixit eis ieſus manifeſte. Lazarus mortuus eſt. etgaudeo ꝓpter vos vt credatis. quia ibi nō eram. ſꝫeamꝰ ad eū. q. d. Nos audiuimꝰ infirmitatē lazariſed ego abſens annūcio eius mortē. ⁊ gaudeo ꝓpt̓vos. id eſt ꝓpter veſtrā vtilitatē. vt ex hoc ſumatisexꝑimentū diuinitatis mee. quia inquātū abſensiam video. Hebre. iiij. Omnia nuda et aꝑta ſuntoculis eius. Nec miꝝ. quia ipſe eſt omnibꝰ p̄ſensHiere. xxiij. Celum ⁊ terram ego impleo. Et dicitnotanter credatis. nō vt modo inciperēt: ſꝫ vt amplius robuſtiuſqꝫ crederēt. ad inſtar illius Narciix. Credo dn̄e adiuua incredulitatē meā. ſemꝑ em̄fides eorum miraculis augebatur. Ex eo vero ꝙ