SermoXXXI

Sexti qui petunt ⁊ inimicis non dimittūt. Augꝰ.Unuſqͥſqꝫ talē indulgentiā accepturus eſt a decqualem dederit proximo. Anaſtaſius. Si iniuriānon dimittis nō orationē pro te facis ſed maledictionem ſuper te inducis¶ Feria quinta ¶ Sermo. xxxj.Peramini nō cibumqͥ perit ⁊cͣ. Ioh̓. vj. ¶ Licet oīa bona appetunt̉ a creatura .ſ. rōnali. maxime tn̄ vtta a qͣlibet etiaꝫ creatura ſenſibili deſiderat̉. Indeeſt ꝙ piſces cū ſentiūt ſe capiēdos vt vitā ꝯſeruētin ꝓfundū aquarū ſe mergūt. Aues v̓o in altumaeris ſe leuant. fere ſiue beſtie ad interiora deſerticurrūt. Inde etiā eſt ꝙ dn̄s in veteri lege obſeruatoribus p̄ceptoꝝ ſuoꝝ ꝓ maximo vitā polliceturdicēs. Exo. xx. Honora pr̄em ⁊ matrē oī tꝑe vt lōgeuꝰ ſis ſuꝑ terrā. Cū gͦ hec vita licet ſit trāſitoria⁊ caduca tn̄ diligat̉. et etiā pro ea obſeruāda ml̓tainterdū pericula hō incurrat. quātomagis vitā ineternū manſurā ⁊ ſine tedio feliciter duraturā debet merito deſiderare. Ad hmōi gͦ vitā eternā promerendā acquirendā parit̓ ⁊ tenendā vtile hoī eſtvt cibū nō corꝑalē ſꝫ ſpūalē qͥ nō perit ſꝫ vitā p̄ſtatꝑfectā ſumma inqͥrat diligētia. Ip̄oqꝫ inuēto vtiliter vtat̉. De qͦ cibo ſaluator in hodierno euāgeliotria tāgi cōprobat̉. Primū eſt cibi ſpūalis fructuoſitas. quā duratio ꝓbat eternal̓. ibi. Operam innon cibū qͥ perit ſꝫ qͥ ꝑmanet in vitā eternā. ¶ Ubiſciendū ꝙ v̓tus huius cibi ꝯſiderat̉ in hoc ꝙ nonperit. qd̓ ſic habet videri. Corꝑalia em̄ ſunt quedāſil̓itudines ſpūaliū. vtpote ab eis creata ⁊ deritta. ⁊ ideo imitant̉ ipſa ſpūalia aliqͦ mō. Sed corſuſtentat̉ cibo. gͦ illud qͦ ſuſtentat̉ ſpūs dr̄ eius cibus qͥcqͥd ſit illud. Illud qͦ ſuſtētat̉ corpus cū triſeat in corꝑis naturā corruptibilē perit. ſꝫ cibus qͦſuſtentat̉ ſpūs eſt incorruptibilis. qꝛ nō mutat̉ inip̄m ſpm̄. ſed potius ecōuerſo ſpūs in cibū. Un̄ d̓ctū eſt ꝑ Aug. Cibus ſum grādiū. creſce ⁊ māducabis me nō me mutabis in te ſꝫ tu mutaberis inme. Ideo d̓ tali cibo dicit hic dn̄s. Operamī. q. d.operādo q̄rite vel operibus mereamini. nō cibuꝫqͥ perit .ſ. corꝑalē. Iuxta illud. j. Choꝝ. vj. Eſca vetri ⁊ vēter eſcis. deꝰ hunc ⁊ hāc deſtruet. qꝛ non ſꝑerit vſus ciborū. ſꝫ illū cibū oꝑamini .ſ. ſpūalē qͥ ꝑmanet in vitā eternā. Qui tāta v̓tute ſtomachuꝫmētis ſemel acceptus ꝯfortat vt ſatietatē ꝑpetuaꝫſil̓ ⁊ īmortalitatē aīe largiat̉. Qui qͥdē cibꝰ eſt ip̄edeus inquātū eſt v̓itas ꝯtēplāda ⁊ bonitas amanda qͥbꝰ reficit̉ ſpūs. ꝓuerb̓. ix. Comedite panē meum ⁊cͣ. Eccī. xv. Cibabit eū pane vite ⁊ intellectusEſt etiā obẜuantia mādatorū. iō Ioh̓. iiij. Neuseſt cibus vt faciā voluntatē eiꝰ qͥ miſit me vt ꝑficiam opus eius. Et etiā v̓bū dei: qͥ aīa mūdanis cōcupiſcētijs fatigata reficit̉. Nath̓. iiij. Nō in ſolopane viuit hō ſꝫ in oī v̓bo qd̓ ꝓcedit de ore d̓i. Eſtetiā lectio ſiue meditatio diuinarū ſcpͥturarū. Sꝫpoſtremo ꝑfectiſſimꝰ atqꝫ ſemꝑ exoptādus aīc cibus eſt myſteriū corꝑis xp̄i. qͥ ad eternā ⁊ btām vitā refecto ꝓficit. In illo ſenſu hic dn̄s cibū qͥ ꝑmanet in vita eternā intelligi voluit. de quo Ioh̓. vj.Ego ſuꝫ panis vite. Sequit̉ ibidē. Et caro mes ve

re eſt cibus ⁊ ſanguis meꝰ vere eſt potus. Sed qͥſit dator huiꝰ cibi inſinuat cū ſubiugit. Quē filiꝰhoīs dabit vobis. Si dixiſſet filiꝰ dei mirū nō fuiſſet. Sed ẜm hͦ ꝙ filiꝰ hoīs dat hūc cibū magꝭ eleuat ad attenuationē. Spūal̓r. tn̄ iō filius hoīs datqꝛ natura hūana infirma ꝑ pctm̄ faſtidiebat ſpūalē cibū. nec poterat in ſua ſpūalitate ſumere. Un̄oportuit ꝙ filius dei carnē aſſumeret ⁊ ꝑ eā reficeret nos. Iuxta illud p̄s. xxij. Paraſti in conſpectumeo mēſam ⁊cͣ. Uide etiā qꝛ ſacerdos miniſter eſthuiꝰ cibi nō largitor. diſpēſator ē ⁊ nō auctor. Filius em̄ hoīs qͥ ſaluator eſt ⁊ dn̄s oīm ip̄e nob̓ hūcdat cibū. Seip̄m vtiqꝫ dat nobis vt in eo maneamus ⁊ ip̄e maneat in nobis. Sꝫ vn̄ habeat autoritatē dādi on̄dit dn̄s cū dicit. Hūc em̄ pr̄ ſignauitdeꝰ. hͦ eſt ſignū qd̓ ei dedit quō ꝓpriū ſibi eſſe oſtēderet. ꝑ qd̓ ceteris filijs hoīm cōparari nō pōt. Ethoc ſignū fuit eminētia plenitudinis gr̄e Dn̄ p̄s.xliiij. Onxit te deꝰ deus tuus oleo leticie ⁊cͣ. Uelẜm Hylariū. Signauit .i. ſigillauit. Qn̄ em̄ ſigilliin cerā impͥmit̉ cera retinet totā figurā ſigilli. Sicfilius dei inquantū hō totā figurā pr̄is accepit. qꝛin natura hūana deꝰ pr̄ imp̄ſſit v̓bū .i. filiū qui eſtſplēdor gl̓ie ⁊ figura ſub̓e eiꝰ. ad Hebre. j. Uel ẜmChriẜ. Signauit. id eſt ad hoc ſpecialit̓ eū deꝰ pat̓inſtituit vt daret vitā eternā mūdo. Ioh̓. x. Ego veni in mundū vt vitā habeant. Sic em̄ qn̄ aliqͥs eligit̉ ad aliqd̓ magnū officium peragendū dꝫ ſignari ad illud Luc̄. x. Poſt hec deſignauit dn̄s ⁊cͣ.¶ Conſequēter ꝓ ſcd̓o pͥncipali tāgit qͣlitatē habēdi hūc cibū q̄ eſtimatio exiſtit int̓nalis .i. fides. Dixerūt gͦ ad eū. Quid faciemꝰ vt oꝑemur oꝑa dei.qͣſi dicerēt. Pihil credimꝰ eternuꝫ niſi deū. ſed tn̄de hoc cibo qͥ ꝑmanet in eternuꝫ dicas nob̓. eſt nealiqͥd diuinū? ⁊ ſi ſic quō gͦ hūc ꝯſequi poſſumuset ꝑ q̄ oꝑa eū mereri valemus. Rn̄dit ieſus ⁊ dixiteis. Hoc eſt opus dei ꝙ credatis in eū quē miſit ile. q. d. ꝑ fidē poteſtꝭ hūc cibū mereri. ¶ Sꝫ di. qͥdeſt ꝙ apl̓s ad. Ro. iiij. diſtinguit oꝑa cōtra fidē dicēs. ꝙ abraā nō eſt iuſtificatꝰ ex oꝑibus ſed ex fideDicendū eſt ꝙ ibi fides nō diſtinguit̉ ꝯtra oꝑa exteriora. Hic aut fides dicit̉ eſſe opꝰ tm̄ manens inaīa. Alio mō pōt fides cōputari inter oꝑa exteriora. nō ꝙ fides ſit ip̄a oꝑa: ſꝫ ꝙ ſit eoꝝ pͥncipiū. Hecaūt fides intra ſe eſt. nō q̄ in multis ē. qꝛ multi cōfitent̉ ſe noſſe deū: factis aūt negāt. ſed ea q̄ ꝑ dilectionē operat̉. ¶ Cōſiderandū etiā ꝙ fidē nō opꝰnr̄m ſꝫ opus dei dixit. vt nemo putet fidē a ſe hr̄eſiue aliud bonū. nec de ſuis viribus gl̓iet̉. ſꝫ qͥ gl̓iatur in dn̄o gloriet̉. Et dicat cum apl̓o. j. Choꝝ. xv.Gratia dei ſum id qd̓ ſum. Dixerūt ergo ei. Qd̓ergo tu ſignū facis vt videamꝰ ⁊ credamꝰ. q. d. ẜmChriẜ. Cū inuitas ad fidē ideo vt credere tibi poſſimus. volumꝰ a te ſignum videre. qꝛ licet quinqꝫmilia hoīm de qͥnqꝫ panibꝰ ſatiaſti. nō tn̄ ꝓpter hͦmaior es moyſe. qͥ pauit pr̄es nr̄os in deſerto māna. Sed ſi vis vt credamus tibi ꝑ tuū miraculū ſiue tuo ſigno quotidie paſcas nos ſine labore noſtro ⁊ ſine fatigatione. ⁊ tūc credemꝰ te maioremfore moyſe. Quia ſequit̉. Quid operaris. pr̄es nr̄imāducauerūt̉ māna in deſerto. ſic̄ ſcpͥtū ē. Panēde celo dedit eis māducare. Ac ſi dicerēt. Iteꝝ ꝓ

Et v