Sermo
XXV
deponamus. vt inimicos confundamus. vt interceſſores moueamus. vt neceſſaria obtineamꝰ. deprimo hr̄ Iu. xviij. Qui p̄ibant increꝑabant eumvt taceret ⁊cͣ. Turbe increpātes ſunt cogitationes⁊ fantaſie or̄ones impediētes. Nagis aūt impedit elamorē or̄onis elongatio clamātis. Tāto aūthō a deo longius qͣꝫto in vicijs ꝓfundius. Et ideoin ꝑſona ꝓfundi peccatoris ait p̄s. lxviij. Infixusſum in limo. ⁊ nō eſt ſubſtātia. laboraui clamans⁊cͣ. aug. Debet vnuſqͥſqꝫ nr̄m videre in quo ꝓfundo ſit de qͦ clamat ad dn̄m. Clamauit em̄ de ꝓfundo ionas in ventre ceti. Nelius ē nūc penitendoclamare de ꝓfundo peccati ſalubrit̓. p̄s. cxxix. Deꝓfundis clamaui ad te dn̄e ⁊cͣ. qͣꝫ de ꝓfundo inferni inutilit̓. ſicut diues in inferno ſepultus lu. xvj.amās dixcit. Pater abraham mitte Lazarum ⁊cͣ.De ſecūdo dr̄. j. mach̓. iiij. Ne timueritis multitudinē eoꝝ ne forte formidetis. vſqꝫ clamemus inlū ⁊ miſerebit̉ nr̄i dn̄s ⁊cͣ. Et valde clamādum ēter temptatōnis impetū ⁊ formidinē ⁊ ꝓpter tētantiū multitudinē. Non em̄ habes tot capillosin capite quot aīa inimicos. vn̄. p̄s. Laboraui clamās rauce ⁊cͣ. vſqꝫ qͥ ml̓tiplicati ſunt ſuꝑ capilloscapitis mei qͥ oderūt me gratis. Si ei legio demonū vexauit vnū hoīem corꝑalit̓ ſicut dr̄ Luc. viij.qͥd ergo erit aīe quā pl̓es ꝑſequūt̉. Clamore gͦ or̄onis fugādi ſunt. Legit̉ em̄ Iudicū. vij. ꝙ ꝑ tubasſonantes ⁊ ꝑ fractas lagenas hoſtes fugabāt̉. Incōfractione lagenaꝝ dat̉ intelligi mortificatio corpoꝝ. In tubis v̓o or̄ones ſignificant̉. Tuba em̄ invno fine flatū recipit ⁊ ī alio ſonū reddit. ſic ⁊ or̄onis flatus fit in mūdo. ſꝫ ſonꝰ audit̉ in celis. Gre.Nagna v̓tus or̄onis q̄ effuſa ī terris in celo oꝑatur. Sc ergo or̄one ⁊ mortificatōe ꝯfundit̉ diabolus. mat. xvij. Hoc genꝰ nō eijcit̉ niſi ꝑ or̄onem etieiunium. ¶ De tercio dr̄ ꝙ chananea tamdiu clamauit vſqꝫ apl̓os interceſſores habuit. Hoc etiaꝫfiguratū ē Heſter. iiij. vbi dr̄ ꝙ ſcindēs mardocheus veſtimēta ſua indutus eſt ſacco ſpargens cinerem capiti. ⁊ ī platea medie ciuitatis voce magnaclamauit. ⁊ hoc eiulatu vſqꝫ ad fores palacij venitſic nr̄a veſtis veteris conſuetudinis debet ſcindi. ⁊poſt hͦ ſac̓co pnīe nos debemꝰ indui ⁊ cinē memorie mortis mēte ſpargi. Eccl̓i. xv. In medio eccl̓ieaperuit os eius ⁊cͣ. vſqꝫ ad fores palacij celeſtis regni. Tantū debet clamare aīa tua. vt angeli v̓gīesmartyres. apl̓i audiāt. ⁊ etiā dn̄o dicant. Dimitteeam qꝛ clamat poſt nos. Et forte ſcd̓a heſter .i. maria mouebit̉ ad intercedenduꝫ ſi audit clamoremtuū. bern̄. Nariā cogita. mariam inuoca. nō recedat ab ore tuo. nō recedat a corde tuo. Et vt impetres or̄onis ſuffragiū nō deſeras cōuerſatōnis exemplū. ¶ De quarto nota ꝙ clamare debemꝰ ſic̄mendicus de ſubuētione. p̄s. xxxiij. Iſte pauꝑ clamauit ad dn̄m. ⁊ de oībus tribulatōibus ſaluauiteū. Et p̄s. ix. Nō ē oblitus clamorē paupeꝝ. Et ſicut infirmꝰ ꝓ ſanatōne. p̄s. xxix. Dn̄e deus clamaui ad te ⁊ ſanaſti me. Sicut cecus ꝓ illuminatōe.Lu. xviij. Cecus aūt multo magis clamauit. Fili dauid miſerere mei. Et ſicut demoniacꝰ ꝓ liberatōne. ſic hec chananea clamauit. Et ſicut tribulatus ꝓ cōſolatōe. p̄s. cvj. Clamauerūt ad dn̄m cū
tribularent̉ ⁊ de neceſſitatibus eorū eripuit eos. ⁊ſicut moriturus ꝓ euaſiōe. Dan̄. xiij. Exclamauitvoce magna fuſanna ⁊ dixit. Dn̄e deus eterne ⁊cͣ.Clama gͦ o miſer pctōr ꝓ tantis nec̄itatibꝰ ad deūSed certe ſic̄ lingua ſerpētis ſibilare pōt. clamareaūt nō pōt. ita lingua venenate or̄onis nō eſt clamor orantis ſꝫ ſibilus ſerpētis apud deuꝫ. Hiero.Neſcio qͣ ꝯſcīa ea lingua qͥs deū rogat qͣ mētituraut maledicit aut detrahit. nam labia .ſ. ſancta tm̄exaudit deus.¶ De eodem Sermo. xxvj. De epiſtola.Ec ē volūtas dei ſctīficatio vr̄a. Scribit̉ .j. ad theẜ. iiij. ¶ Crudelis hoſtis capta ciuitate vi ip̄aꝫ deſtruit ⁊ oēs munitōes ip̄ius ne ampliꝰ reſiſtere valeatSpūal̓r. Diabolus ē crudeliſſimꝰ hoſtis. nā ſi cōtra aīam pōt hr̄e victoriā ad illā intrans oēs v̓tutes ſurripit ⁊ exterminat muros .i. ſenſus ⁊ cogitatōnes vt bruta infernalia ingredi ⁊ egredi valeant⁊ ibidē paſcātur. Figurat̉. iiij. Reg. xxv. vbi legit̉.Nabuzardan pͥnceps exercitꝰ babilonis vi obtenta hierl̓m expoliauit templū. ⁊ abſtulit inde cādelabrū lumīs. altare aureū. menſam ꝓpoſitōis. coronā faciei. vaſa templi. ⁊ vaſa incēſi ⁊ vaſa ſacrificij. ⁊ veſtes ſacerdotales. Et poſtmodū oī ſpurcicia tēplū repleuit. Spūalit̓. ſic diabolus vincensaīam ītrat tēplū cordis. ⁊ pͥmo extīguit cādelabrilumīs .i. excecat iudiciū rōis. Scd̓o ſb̓trahit altare aureū .i. charitatē. Tercō mēſam ꝓpoſitōis euertit. ꝑ quā v̓ba dei ⁊ p̄dicatōes deſignāt̉. qꝛ v̓bū deiſpūal̓ cibꝰ ē aīe. Quarto remouet corona faciei tēpli .i. aufert verecūdiā peccandi. Quinto deſtruitvaſa incenſi .i. deuotas or̄ones. Sexto vaſtat vaſaſacrificij .i. ꝑuertit cor ⁊ oculos ne ibi videat̉ lacrimaꝝ ꝯtritio ꝑ quā deo fit ſacrificiū acceptū. Oltimo lacerat veſtē ſacerdotalē .i. veſtē innocētie perprauā volūtatē. His igit̉ expoliatꝰ hō qͥ pͥus erattēplū dei efficit̉ ſtabulū brutoꝝ .i. demonū ⁊ oīmvicioꝝ. vn̄ aug. in ſoliloquijs. Ip̄i inquit vidētesme ſine te deſpexerūt me. diuiſerūt ſibi veſtimētamea qͥbus honoraueras me. fecerūt ſibi viā ꝑ me.ſub pedibꝰ ſuis cōculcauerūt me. ⁊ polluerunt tēplū ſanctū tuū .ſ. ꝑ prauā volūtatem. Cui reſiſteredebemꝰ ⁊ implere volūtatē dei. de qͣ dicit thema.Hec ē volūtas dei ſanctificatio vr̄a. ¶ In ſummaepl̓e duo innuūt̉. Primo docet nos tenere veritatis viā. ibi. Rogamꝰ. Secūdo docet nos hr̄e mentis mūdiciā. ¶ De pͥmo dicit. Frēs rogamꝰ ⁊ obſecramus vos. Apl̓us ſcripſit illā epl̓am theſſalonicenſibꝰ. ⁊ theſſalonica erat ciuitas metropol̓ ī macedonia que eſt q̄dā pars grecie. Et apoſtolꝰ multū laborauit cum ſocijs ſuis ad cōuerſionem eoꝝſcꝫ. cū Siluano ⁊ Thimotheo. ideo hortat̉ ne falſos apoſtolos ſuſcipiant in domino ieſu per amorem eius. vt quēadmodū accepiſtis a nobis .ſ. verbo ⁊ exemplo quomō oporteat vos ambulare .ſ.in via moꝝ. ⁊ viuere ſpūaliter. ⁊ placere deo .ſ. perbona opera. de quo dicit magiſter in glo. Ille deoplacet qui fidem rectam quam habet executionev̓tutum ⁊ ꝑfecte oꝑatōnis deeorat. Sic ⁊ ambuletis vt abūdetis magis .i. magꝭ ac magis creſcatis