De omnibus ſanctis

elles libro. iij. c. xxxv. intelligitur de coacta pauꝑtate ⁊ ſcandaloſa ac criminoſa. q̄ ſolet eſſe furandioccaſio nō āt loquit̉ de volūtaria pauꝑtate ⁊ amoroſa. quia dicit Bern̄ Paupertatē habentes ſuntſpiritu diuites. Cui ſb̓dit. Beati mites. Et bene ſequitur paupertatē. ne pauperes impatientes efficiantur. Iō Amb̓. Quid ꝓdeſt mihi carere diuitijs niſi fuero mitis. Nā pauꝑtas nō placet deo ſine mititate. Ecc̄i. .j. Beneplacitū ē dn̄o fides ⁊ māſuetudo. N ¶ Sed diceres. quid ē mititas. Reſpondet hiero. Nititas ē animi dulcedo quā nulla vincit amaritudo. Hanc xp̄s docuit Nath̓. xj.Diſcite a me. qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. UbiAugꝰ. Nites ſunt qui improbitatibꝰ cedūt. malum in bono vincunt. Hec virtus attribuit̉ patriarchis ⁊ ꝓphetis veteris teſtamenti. vt legitur demoyſe. Nu. xij. Nitiſſimꝰ in populo apparuit. qͥorauit ꝓ iudeis ne deus deberet eos plagare. Talis fuit abraam qͥ refugit lites inter paſtores exortas dicēs Gene. xiij. Ne queſo ſit iurgiū inter meet te. Talis fuit ioſeph. qͥ ex mititate fudit lachrimas ꝓ fratribus inimicis. De quo dic̄ Caſſiodo.Qui malū pro malo nō reddit nec nocet nec nocere deſiderat. hic mitꝭ ē. Talis fuit Dauid. ij. Regū. xvj. cui maledixit ſemei Abiſai voluit vindicare. dauid noluit. ſꝫ dixit. dimitte eū vt maledicatdeꝰ em̄ reddet mihi benedictionē ꝓ maledictioneSimiliter eiꝰ mititas apparuit cū inuenit ſaul inimicū ſuū in tentorio. recepit eiꝰ haſtā ⁊ ciphum ⁊receſſit. noluit ei nocere. iō psͣ. Nemento dn̄edauid ⁊cͣ. Tales hodie ſūt honorādi. qꝛ geniti in fideThob̓. viij. Filij ſanctorū ſumꝰ. Eccl̓i. xliiij. Laudemꝰ viros glorioſos ⁊ parētes nr̄os. Subdit eorū premiū. qm̄ ip̄i poſſidebūt terrā .ſ. triplicē. quāterunt. quā gerūt. quā querūt. N ¶ Quā teruntilla ē material̓. psͣ. xxxvj. Nanſueti hereditabuntterrā. Ideo Eccl̓i. x. Sedes ducū ſuꝑborū ſb̓uertit. ⁊ mites fecit ſedere ꝓ eis. Itē terrā quā gerunti. corpus. Iob. x. Habitāt domos luteas ⁊ terrenum habent fundamētū. Hanc terrā .i. ꝓpriū corpus poſſederūt. quia corpus ſb̓iecerūt ſpūi. Iob.x. Terra eſt data in manu mea. id ē corpus. iuxtaillud. j. Choꝝ. ix. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutem redigo. Itē terrā quā q̄runt .ſ. celeſtē fluenteꝫlac ⁊ mel. psͣ. cxlj. Portio mea in terra viuentiumTunc ſb̓dit tertiā beatitudinē. Beati dicunt̉. quilugent. Et merito fletus ē tertia v̓tus beatitudīs.quia dicit Amb̓. Trinitas ē que peccata cōdonat.¶ O ¶ Itē nota lugentes ſūt triplices. Primi lugent peccata ꝓpria ⁊ ſūt incipiētes. vt Dauid psͣ.xxxiiij. Quaſi lugēs ⁊ contriſtatꝰ ſic humiliabar.Talis fuit maria magdalena Luc̄. vij. Cepit rigare pedes ieſu lachrimis. Talis fuit apl̓us ad Ro.ix. Triſticia mihi ē ꝯtinuꝰ dolor cordi meo. Talisluctus ē ad ſalutē anīe. De quo apl̓s. ij. ad Choꝝ.vij. Que ẜm deū ē triſticia ſalutem ſtabilem operatur. Ideo ſb̓dit eoꝝ premiū. quoniā ipſi cōſolabunt̉ ſcꝫ ꝑ remiſſionē pctōrum ⁊ miſcd̓ie impetrationē ⁊ dei reconciliationē. Hiere. xxxj. In fletuveniēt ad me ⁊ in miſcd̓ia deducā eos. Chriẜ. Nemo flēs acceſſit qui nō impetrauit qd̓ poſtulauit.Thob̓. iij. Poſt lachrimationē ⁊ fletū gaudium ⁊

exultationē infundis. Hiero. ſuꝑ Eſa. Or̄o deuꝫlenit. ſꝫ lachrima deū cogit ad miſerandū ⁊ ꝓpitiādum. ¶ Secūdi ſunt ꝓficientes. iſti lugēt alienapeccata. Talis fuit ſaul. j. Regū. xvj. Oſqꝫ quo luges ſaul. cū ego abiecerim eū ne regnet. Et illi ſūtbeatiores. De qͦ Chriẜ. Beati qͥ lugent ꝓpria peccata. beatiores qͥ aliena. hoc docemur ad Roma.xij. Flete caꝫ flētibus. Hoc fecit Hieremias. xiij.ca. Oculꝰ meꝰ deduxit lachrimas. qꝛ capta ē gensdn̄i. Sed heu ſunt pleriqꝫ qui neqꝫ ꝓpria neqꝫ aliena peccata lugent. ſed bene tēporaliū rerum damna. De quibꝰ Aug. in li. de pnīa. Sciat ſe culpabiliter durū qui flet dāna reꝝ ⁊ nō anīaꝝ. Sunt etiāẜm Rich̓. plures qͥ lugent charos ſu os. ſꝫ non ſemetip̄os. Ocecitas ⁊ inſania lugere temporalia ⁊nō eterna. Iugemꝰ igit̉ cōmiſſionem viciorum excōſolabimur p̄ indu lgētiā ipſorū. Pſal. xciij. ẜmmultitudinē dolorū meoꝝ ꝯſolationes tuas ſetificauerunt anīam meā. Ideo dicit Ber. O humſturlachrima. tuū eſt regnum. tua ē potentia. tu vincisinuincibilem. ⁊ ligas om̄ipotentē .ſ. ad indulgētiam remiſſionis. nā ẜm aug. Qui ꝓximorū peccata luget. facilius a deo pctōrū ſuorum remiſſionobtinebit ¶ Tertij ſūt contēplantes. illi flent prdeſiderio regni celeſtis. vt dauid ꝓpheta. Superflumina babylonis illic ſedimꝰ ⁊ fleuimus dumrecordaremur tui ſyon .i. celeſtis patrie. Et flumina babylonis ſūt miſerie huiꝰ mundi. in quibꝰ bonis cōtemplatiuus adhuc fluctuās incipit cogitare de celeſti gaudio. ⁊ incipit flere in deſiderio. vtpsͣ. xlj. Fuerunt mihi lachrime mee panes die acnocte. Sic ⁊ nos dicētes cū apl̓o ad Ro. viij. Ip̄intra nos gemimꝰ adoptionē filioruꝫ dei expecttes. qꝛ h̓ nō ē requies in valle lachrimarū neqꝫ ſatietas animi. De qͦ ſanctꝰ Tho. Intellectus hominis nō quietatur niſi in cognitione pͥme veritatiset affectus ⁊ voluntas noſtra nō ſatiat̉ niſi in fruitione diuinitatis. psͣ. xvj. Satiabor cū apparueritloria tua. Idcirco debemꝰ hic fletibus anhelare.Bern̄. Futura gaudia nō ſatis ꝯcupiſcis niſi cōtinue poſtules cū lachrimis. Tales ꝯſolabunt̉ ber.Illa ꝯſolatio ē deuotionis ſuauiſſima delectatioEſa. vl. Sicut mater cōſolatur filios ſuos. ita ꝯſolabor vos dicit dn̄s. Iſta beatitudo attribuit̉ vere penitentibꝰ. vt magda lene. latroni in cruce. petro. ⁊ ſic de alijs. Et merito honorare debemꝰ eosqꝛ ſūt exēpluꝫ penitētie nr̄e vt ſequamur veſtigiaeoꝝ Amb̓. Si ſecutus es errantē. ſequere penitētem ⁊ ꝯſolaberis. ij. Cho. j. Benedictus deꝰ qͥ cōſolatur nos in om̄i tribulatione noſtra. ¶ Quarta beatitudo eſt eſuries iuſticie. De qua ſb̓dit. Beati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā. Et bene ſequit̉ luctum. quia homo poſt ſacramentū penitentie incipit iuſticiā eſurire. Eſuries iuſticie ē vehemenadeſideriū oꝑandi iuſticiā per quā intēdit ad oꝑationem ſummi boni. ⁊ capitur ꝓ rectitudine viteuanto quis habet maiorē eſuriē iuſticie. tanto iuſtior eſſe deſiderat. Hiero. Nō ſufficit velle iuſticiam niſi iuſticie patiamur famē. ⁊ nunqͣꝫ nos ſatis iuſtos putemus. ſꝫ ſemper eſuriendo opera iuſticie impleamus. Nam ẜm. Aug. Iuſtitia eſt generalis virtus complectens omēs virtutes. ergo