SermoCXII

derē niſi me catholice eccl̓ie autoritas admoneretet ſctūs Tho. in. ij. ij. q. ix. Maximā autoritatē habet eccl̓ia q̄ ab om̄ibus ē emulanda. Et plꝰ ē ſtandū in autoritate eccl̓ie qͣꝫ Hiero. vel Auguſtini. qꝛdicit Greg. Pctm̄ paganitatis incurrit qͥ eccleſieſancte contradicit. Idcirco eccl̓ie aſſumo verbathemate ꝓpoſita. In his v̓bis eccl̓ia cōmendat beatū laurētiū in bonis oꝑbus ꝓpter q̄ ꝯſecutus eſteternā gloriā. Si cupimꝰ honorē nō refugiamuslaborē. Sic ergo oꝑemur bona oꝑa vt laurentiusoꝑatus ē. S ¶ Pro qͦ ſcienduꝫ vt oꝑa nr̄a ſintdeo accepta plura reqͥrunt̉. Prīo acceptāt̉ ex operantis bonitate. iuxta illud Iu. vj. ⁊ Nat. xij. Bonus homo de bono theſauro ꝓfert bonū. qꝛ habetur Nath̓. vij. Nō eſt arbor bōa q̄ facit fructꝰ malos. ac ſi di. Nullū opus bonū ē deo acceptabileniſi ab hoīe bono. De quo aug. Nihil eſt bonū .ſ.meritorie niſi ex te bono. De qͦ aug. Nihil ē bonūj meritorie niſi ex te bono. Unde ſicut bona plāta facit bonū ſemē. ⁊ rurſus illud bonū ſemē facitbonā plantā ſi ſeminatū fuerit. ſic bonꝰ homo fac̄bonū fructū. ⁊ illd̓ bonū opꝰ fac̄ rurſū hoīeꝫ bonūUnde greg. Nō placuit abel ex munere. ſꝫ munꝰex abel. nā inqͣꝫtū boni ſumꝰ corā deo. intantumerūt bona nr̄a oꝑa apud deū. ¶ Scd̓o oꝑa noſtravt ſint deo accepta debent ꝓcedere ex ꝓmpta voluntate. Quāto enī ꝓmptior ⁊ beniuolentior eſthomo. tanto erūt oꝑa bona meliora. Ex hac enimprompta volūtate offerebat ppl̓us deo donaria .j.Paral̓. xxix. cū dixit Dauid. Dn̄e deus patrū noſtrorū cuſtodi hanc voluntatē cordis eoꝝ. ⁊ ſemꝑin veneratiōe tui noīs iſta ꝑmaneat. quia d̓r. ij. adChoꝝ. viij. Si volūtas prompta eſt ẜm id qd̓ habet accepta ē. qd̓ autem nō eſt voluntarium noneſt deo acceptum neqꝫ gratum. Nemo enim inuitus benefacit. ⁊ ſi bonū ē qd̓ facit. Iō Ecc̄i .xxxv.Omnis voluntariꝰ ⁊ pronꝰ offert deo. qꝛ dic̄ grego. Cor ⁊ nō ſb̓ſtantiā penſat deus. nō quātū ſedex quāto .ſ. affectu offerat̉. Ualuit enī petro ⁊ andree rhete ꝓ regno celoꝝ. Zacheo dimidiū ſb̓ſtantie ſue. valuit vidue emere regnū celoꝝ duobꝰ minutis. valuit alteri calix aq̄ frigide. De qͦ aug. Regnū celorū tantū valet qͣꝫtū habes. valet ad bonāvoluntatē. nā ẜm Greg. Nō eſt vacua manꝰ a munere cū archa cordis ſit plena voluntate bona. qꝛvt ait Ber. Bona volūtas in anīa ē origo omniubonoꝝ ⁊ oīm virtutū mater. qͥ illā habet ſecuꝫ habet qͥcquid ei ab bene viuēdū opus ē. Itē cuſtosanīe ſue debet eē ſollicitꝰ circa cuſtodiā bone voluntatis. vt prudenter intelligat ⁊ diſcernat quideſt qd̓ vult. ⁊ ꝓpter qͥd vult. ⁊ qͣꝫtū vult. ⁊ quō velitvtrū vſqꝫ ad ꝯtemptū ipſius ⁊ oīm que ſūt vl̓ eſſepoſſunt. Et hͦ nō tm̄ ex rōis iudicio. ſꝫ etiā ex affectu mētis. vt iā volūtas nō ſit volūtas. ſꝫ amor. Detali volūtate. Iu. ij. Pax hoībꝰ bone volūtatꝭ. eoꝙ dic̄ amb̓. de officijs. ⁊ habet̉. lxxxvj. di. non ſatiseſt bona facere niſi ꝓcedāt ex bona volūtate. hie.et habet̉ in can̄. xxiiij. q. j. Dominꝰ nō ea q̄ offerūt̉reſpicit. ſꝫ volūtatē offerētiū. qꝛ iuſticia nō ex oꝑeꝯſummat̉ niſi fuerit volūtas. Et licet opus nō valet ſine volūtate. tn̄ ecōuerſo valet volūtas. vt habetur de pe. di. j. Aliter. Sufficit voluntas vbi de

ſit operꝭ facultas. ¶ Tertio vt oꝑa nr̄a ſint deo accepta debent ꝓcedere ex intētiōis ſinceritate. Eſtaut recta ⁊ ſincera intētio vt ſingula oꝑa nr̄a nonad placendū hoībus ſꝫ ſoli deo faciamꝰ. qꝛ deꝰ eſtnobiliſſimus finis. Idcirco qͣꝫtūcūqꝫ oꝑi nr̄o talisfinis ꝑ rectā intentionē imponit̉ erit nobile ſupramodū iuxta cōe ꝓuerbiū. Si finis bonꝰ ē totumbonū ē. Iō Ber. Intende in deū ⁊ ꝓpter deū: hͦ ēvtrāqꝫ faciē facere pulchrā .ſ. actionē ⁊ intētioneꝫ.et hͦ eſt qd̓ dixit dn̄s Nath̓ .vj. Si oculus tuꝰ ſimplex fuerit. totū corpus lucidū erit. Hoc exponēſAug. di. Per oculū intelligere debemꝰ. intētionēqua facimꝰ quicqͥd facimꝰ. q̄ ſi munda fuerit et̓ recta. ⁊ id aſpiciat. qd̓ aſpiciēdū ē. oīa oꝑa nr̄a queẜm eā oꝑamur erunt bona. qꝛ d̓r ad Heb̓. iiij. Diſcretor intentionū ⁊ cogitationū cordis ē deꝰ. Etdixi ꝙ intentio nr̄a debet fieri in deū ⁊ ꝓpter deū.Sed heu aliqͥ intendūt ꝓpter deū. ſꝫ nō in deū. vthi qui furant̉ diuitibꝰ ⁊ prebēt elemoſinā pauꝑibus. De quibꝰ greg. ⁊ habet̉ in can̄. j. q. j. nō ē. Nōeſt putanda elemoſina ſi pauperibꝰ diſpenſet̉ex illicitis rebus acquirit̉. Nam qͥ ita accipit vtſpenſet plus grauat̉ qͣꝫ iuuat̉. qꝛ dicit Alexā. papaet hr̄. xv. q. vij. c. ſacerdotibꝰ. Nō eſt oꝑis ſꝫ cordisinſpector deus. Idcirco tunc oꝑa nr̄a placēt deo.ſi fiant deifica cordis intētōe ⁊ charitatiua affectōne. ⁊ ex deſiderio ſuperno. nā dic̄ aug. Si qͥs aliqͥdoꝑatur vt terrenū cōmodū adipiſcat̉. non erit eormundū qd̓ in terra volūtat̉. ꝓpter qd̓ dic̄ Ber. Intentio ē eo ſuauior ⁊ melior qͥ diuiniꝰ ꝯcupiſcat̉.Quarto dn̄t fieri cū oꝑis difficultate. hͦ ē ꝙ dr̄eſſe ardua ⁊ difficilia. vt ex arduis ⁊ difficilibꝰ vluntas ⁊ intentio cognoſcat̉ ſerioſa. Ad hāc difficultatē conati ſūt oēs ſancti qͥ deo placere cupiebant. cōſiderātes ꝙ dura ⁊ aſpera ⁊ valde difficilia in dn̄o ieſu xp̄o p̄ceſſerūt. qꝛ om̄ibus ſanctis etelectis dicit dn̄s illud Luc̄. xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pr̄ regnū .ſ. ꝑ dura ⁊ aſpera ingreſſus ſū. ſic ⁊ vos ſequimini veſtigia mea.Cui ꝯſonat qd̓ ſcribit̉ Actu. xiiij. Per multas tribulatōes oportet nos intrare in regͥnū dei. De qͦGal̓. v. Qui xp̄i ſūt carnē ſuā crucifixerūt. Namſi nos non caſtigabimꝰ. deus vtiqꝫ nos caſtigabit̉ſi tn̄ ſumꝰ de numero electoꝝ ⁊ in dei filios cōputati. Nulli gͦ electoꝝ h̓ parcit̉. ad Heb̓. xij. Flagellat omnē filiū quē diligit. Qui dicit oēm nihil excipit. niſi eos qͥbus nō parcit̉ īeternū: ꝓpter qd̓ dicit Greg. Deꝰ hic quibuſdā parcit. vt eos in ꝑpetuū feriat. Et qͥſdā h̓ ferit. vt eos in eternū clarificet. Qd̓ bene ⁊ plene ꝑ ſimilitudinē oſtēdit de deſperatꝭ infirmis qͥcqͥd popoſcerint medici dare p̄cipiunt. Et illis qͥ ad ſanitatē reuerti pn̄t qͥcqͥd eisplacet dare ꝯtradicūt. Eligat gͦ quiſqꝫ qd̓ vult. qꝛ īpoſſibile ē in pn̄ti ⁊ in futuro frui delicijs. Iō ber.Qui mala p̄ſentia declinare deſiderat. futura oīno certius expectat. ¶ Quīto vt oꝑa nr̄a ſint deoaccepta facienda ſunt ſtudioſa viuacitate ⁊ cū magna diligentia. Un̄. ij. Paral̓. xix. Agite diligentet dn̄s erit vobiſcū. nā diligentia in oculis dei plꝰplacet qͣꝫ o pus. Hec aūt diligentia nihil aliud eſtniſi intenta deuotio. ⁊ deuota intentio. Et hͦ facimus quando mentē infigimꝰ in id qd̓ agimꝰ. om