SermoXCI

porari. ſic radio diuino derelinque ſenſus ⁊ ſenſibilia exteriora ⁊ intellectuales oꝑationes. ⁊ omneintelligibile ⁊ forti conatu hec ꝯprime. Et ſicut eſttibi poſſibile cōſurge ſuꝑintellcualit̓ ad vnionemdei. qͥ eſt ſuꝑ oēm cognitionē. ⁊ ſic te habe in caligine iſta donec diuinus radius vere ⁊ circūuelateappareat. ⁊ ſic reuelet ſe. ergo ẜm Iinconiēſeꝫ cōmētatorē dyonſij. gradus illius aſcenſionis ſunt.Prio derelinq̄re oīa ſenſibilia. Scd̓o oīa intelligibilia. Ideo ingredere caliginē vbi apparet deꝰ.O qͣꝫ pulcra ē talis aīa. vt impleat̉ illud Eſa. lviij.Implebit dn̄s ſplēdoribus aīam tuam. Exēpluꝫde moyſe cuius facies ſplendida fuit. qͥ ſeparauitſe a ppl̓o aſcēdēs in montē ſex diebus fuit in nube. ſeptimo die apꝑuit ſpiritus dn̄i quaſi ignis ardēs. ſecretum ibi īuenit̉ vere ⁊ tenetur qͣlis ibi inuenit̉. ⁊ nō eſt effabile homini vt paulo. ij. Choꝝ.xij. Scio hoīem raptum ī tertium celū. an in corpore vl̓ extra corꝑe neſcio. ⁊ vidit ea q̄ nō licēt homini loqui. Cui talis reuelatio ſit pōt dicere illudNat. xj. Cōfitebor tibi pr̄ celeſtis. qꝛ abſcondiſtihec a ſapiētibus ⁊ prudētibꝰ. ⁊ reuelaſti ea ꝑuul̓.Sermo. xcj. ¶ Ad idem.Ccipite et māducatehoc ē corpus meū. j. ad Choꝝ. xj. Audiſtis quō acciꝑe debemus hoc venerabile ſacramētū amicabiliter cū charitatiua affectōe.quā ꝯſeqͥt̉ occulta reuelatio eternoꝝ. D ¶ Nūcvidēdum ē quō reciꝑe debemus dulcit̉ cum exꝑimētali p̄guſtatōe. Pro quo ſciēdum dic̄ papias.Exꝑientia idem ē ꝙ noticia. vn̄ ſi oēs homīes dicūt mihi. hoc guſtabile ē dulce. ꝑ hoc nō habemꝰnoticiam exꝑimētalē de illo. Etiā quātūcūqꝫ probant ꝑ rōnes. ſꝫ ẜm opinionē fidē vl̓ ſcīam hr̄e poſſent. Sꝫ ſi guſtus meus attingit guſtabile vl̓ attīgetur ab illo. tūc ab illo habeo noticiā exꝑimētalem. ſic etiā de ſenſibꝰ interioribꝰ. Si lego vl̓ audio ab aliquo ꝙ dulcis ſit dn̄s. ꝓpter hoc non habeo noticiā. niſi guſtus ſpūal̓ attingat̉ diuina dulcedine. vt dicam cū ſponſa Can̄. ij. Fructus eiusdulcis gutturi meo. vbi loquit̉ de guſtū ſpūali.Et ſequit̉ congrue p̄cedētia ſcꝫ charitatiuā affectionem ⁊ occultā reuelationē eternoꝝ. Quid prodeſt ml̓ta cognoſcere vl̓ intelligere nec illa experiri nec aliquē vſum illoꝝ hr̄e. Ideo hugo ſuꝑ. vij.angelice hierarchie. Non facit ꝑfectum cognitiovitatis. niſi etiam habitus v̓tutis in exꝑientia ſb̓ſequatur. magiſtra em̄ intelligendi ē exꝑientia. Etiſte optime vitatē nouit qui eam non ſolū audiēdo ſꝫ faciēdo ⁊ guſtando didicit. Ad hanc exꝑientiam hortatur petrus. j. Pet̓. ij. Si tn̄ guſtatis qͦniam dulcis ē dn̄s. E ¶ DDiceres. in qͥbus ſenſibus hr̄ exꝑimentalis noticia. Augꝰ de ſpū ⁊ anīadicit. Duo ſunt ſenſus in hoīe. exterior. ⁊ interior.Exterior reficitur in ꝯtēplatōne hūanitatis. Interior in ꝯtēplatōne diuinitatis. ꝓpterea d̓s factuseſt hō. vt hoīem btīficaret. ⁊ tota ꝯuerſio hominiſeēt ad ip̄m. ⁊ tota delectatio eēt in illo. Cuꝫ ꝑ ſenſum carnis videtur in carne. ⁊ ꝑ ſenſum mētis videtur ꝑ diuinitatis ꝯtēplationē. Seqͥtur. hoc erittotum bonū hoīs ſiue ingredit̉ ſiue egreditur pa-

ſcua in factore inueniet. Et infra dic̄. Cum hō cōſtat ex corꝑe ⁊ anīa ⁊ in carne ſunt qͥnqꝫ ſenſus .ſ.viſus auditus ⁊cͣ. Et ſic in anīa qͥnqꝫ ſenſus ſpūales. qꝛ anīa eſt ſpūs. vn̄ de viſꝝ ſpūali Deut̓. xxxijUidete qm̄ ego ſum deus. De auditu Apoca. ij.Qui hꝫ aures audiēdi audiat quid ſpūs dicat. ideſt ſenſum intelligēdi. De guſtū p̄s. xxxiij. Guſtate ⁊ videte ⁊cͣ. De odore. ij. Chorinth̓. ij. Bonusodor xp̄i ſumus. De tactu Nat. ix. Quis me tetigit. loqͥtur de tactu ſpūali .ſ. ꝑ fidem. Si interiores ſenſus debēt hr̄e vigorem neceſſe ē vt ſenſusexteriores ſopiant̉ .i. a ſua euagatōne reſtringantur. Un̄ gregorius. iij. moral̓. Si exterior euagatio ſenſus claudit̉. interior ſenſus aꝑitur. Huiusrōnē reddit Hugo. li. iij. de archa noe. Nētes qͣscure carnales exagitāt nō comp̄hēdūt ſapīam ſapidam. ſꝫ qui minorātur actu inueniēt eam. Quādo animꝰ ab exterioribꝰ abſtrahit̉ ad ſeip̄m colligitur ⁊ robuſtior ad ꝯtēplanda eterna ſubleuat̉. ⁊cū a delectatōne carnali abſtrahit̉ neceſſe ē vt ſtatim aliqͥd ſpūalis gaudij pͥguſtare incipiat. ne oīnō a delectatōe remāſerit aliena quaſi ſemē aridūſine humore. Id̓o iſtas mētes interne deſideriuꝫdulcedīs trahit qͣs nll̓a ꝯcupiſcētia carnal̓ affectꝰforis religauit. Idcirco p̄s. xxxiij. Guſtate ⁊ videte ⁊cͣ. Guſtū iſtum nemo extinguere pōt niſi qͥ expertus ē. Un̄ gregoriꝰ. Suauitatē eius nō cognoſcetis. ſi hanc nō cognoſcitis mīme guſtatis. qꝛ anullo expͥmitur niſi ꝑ exꝑientiam noſcit̉. iō oportet querere qͣliter ſpūs nr̄ ad iſtam guſtus exꝑientiam poſſit ꝑtingere. Reſpōdet Hugo ſuꝑ prologo angelice hierarchie. Ih̓us dei filius qͥ eſt ſapientia pr̄is venit vt creatura in hūanitate ⁊ manifeſtauit ſe in oꝑibus ſuis. ⁊ ceꝑat inuiſibil̓ videriviſibilit̓. Et ſapiētia pr̄is ih̓s incarnatꝰ factus ē ꝙͣſi lumē in teſta vt nos illūinaret ⁊ ad patrē reduceret Ioh̓. iiij. Ip̄i audiuimꝰ ⁊ ſcimus qm̄ hic eſtih̓s ſaluator mūdi. ⁊ ſic cauſabat in nobis ⁊ ī ſenſibus interioribꝰ qͣndam noticiā credibilem eteriorū ſuꝑnaturalē Ro. j. Iuuiſibilia dei ⁊cͣ. Et ſieIoh̓. vj. Quo ibimus. v̓ba vite eterne habes. EIoh̓. vij. Nūqͣꝫ ſic locutus ē homo. Sꝫ vt dic̄ dyniſius. Illa noticia nō eſt exꝑimētalis. qꝛ exꝑientia repugnat fidei. Scd̓o ſapīa incarnata q̄ ſunt īuiſibilia ꝑ viſibilia manifeſtauit. Et voluit on̄dere quō eēt cibus aīarum ⁊ refectio. Iō ẜm hugonē d̓r. Carnē aſſumptā nobis ī eduliū poſuit in ſacramēto vt ꝑ cibum carnis ad guſtū inuitaret diuinitatis Cant̓. v. Comedi fauū cum melle meo.Orige. Fauꝰ eſt cera v̓ginea cellul̓ diſtincta melle repletꝭ. Nā comedere ſauū cū melle nō ē aliudniſi māducare corpꝰ carnis v̓ginee repletū cumdulciſſima diuinitate. ⁊ ſic ꝑ guſtuꝫ hūanitatis ꝑuenit̉ ad guſtū diuinitatis. F ¶ Sꝫ diceres. qͣliter ſenſus ſpūalis interior eterna exꝑiat̉. Greg. v.moral̓. rn̄det. Eternitas ꝑ mētē cernit̉. ſine aſpctūvidet̉. audit̉ ſine motu. ſuſcipit̉ ſine corꝑe. Sap̄.xvj. Panē de celo p̄ſtitiſti eis om̄e delectamētuꝫ īſe hn̄tē .i. oīs ſaporis ſuauitatē. Prīo videt̉ ſpūalibus ocul̓ Iob. xxv. Uidebūt faciē eius in iubilo.Greg. iij. mora l̓. Hoc fit cū ſpūal̓ oculus in radioeterni ſolis figit̉ om̄i īmutabilitate ꝯcultata v̓itaO iij