Druckschrift 
Sermones Thesauri novi de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SermoLXXXVI

tionē requirit̉ amor boni ⁊ cognitio veri. ſic etiamnec charitas ſinit intentionē ante finē ītentū ſtare.nec veritas ſinit eā circa finē errare. Ber. Ueritasnō querit angulos. nec ei diuerſoria placent. psͣ. l.Spūm rectu innoua in viſceribus meis .i. intentionē rectā. qꝛ ẜm Rich̓. de ſā. vi. Inter om̄ia quead ſalutē ſpectare vident̉ pͥmū et principale ē bona voluntas ꝑ quā in nobis diuine ſimilitudinisimago reparat̉. Sꝫ qꝛ intentio ſine charitate ē remiſſa. ſine veritate corrupta. igit̉ ꝯſidera veraꝫ intentionē ꝑ ſigna p̄habita. Gaſilius. Porro vnumeſt neceſſariū .ſ. recta intentio ad dei gl̓iam. Quinro acciꝑe debemus hͦ venerabile ſacr̄m humilitercū tremore ⁊ timore reuerētie. Nā ſanctus ioh̓esbaptiſta ſanctificatꝰ erat in vtero. tn̄ de eo legit̉ cūdeberet xp̄m baptiſare nō audebat ſanctā dei tangere verticē. ſꝫ clamauit cū tremore. ſanctifica meſaluator. Itē legit eccl̓ia. tremunt prātes. Dic igit̉cum Iob. c. j. Anteqͣꝫ comedā ſuſpiro. ⁊ tanqͣꝫ inundantis aque ſic rugitꝰ meus. Timuit enī abraāloqui cū angelo Gene. xviij. Quid loquar ad dominū cum ſim cinis ⁊ pulnis. Fuit angelꝰ in ꝑſona domini Nulto magis timere debes tij. accipiendo dominū angeloꝝ. Cimuit eī moyſes loquipharaoni. Exo. iij. Quis ego ſū vt vt loquar pharaoni. Quid tu facere debes accipiēdo regē regūet dominū dominantiū. Iō ſcribit̉ in collationibus patrū. Quantumcūqꝫ puritatis ſit hō. nō debet ſe exiſtimare dignū. Nā homo ignarus eſt negligens ⁊ obliuioſus. ideo debet ſe īdignū eſtimare ꝓpter multoꝝ exceſſuū ignorātiā. negligentiaꝫet obliuionē. dicēdo cū centurione Nat. viij. Domine nō ſū dignus vt intres ſb̓ tectū meū. Nō ſūdignus ſed neceſſarius. Reuera nō dignus. namhoc ſacr̄m ē ſpeculū ſine macula. cādor lucis eterne Sap̄. vij. Iō p̄s. xxxiij. Timete dn̄m oēſ ſanctieius. Et merito Iob. xv. Celi nō ſūt mūdi in conſpectu eiꝰ. quāto magꝭ inutil̓ hō. Aug. Chriſtū cōculcat qͥ hoc venerabile ſacr̄m ſine timore reuerētiali accipit. Sermo lxxxvj. Ad idem.Ccipite et manducate. hoc eſt corpus meū. j. ad Choꝝ. xj. Audiſtis quō accipiendū ē hͦ venerabile ſacramētū quīqꝫ modis .ſ. fideliter ſine errore. ſincetiter ſine ꝯtagione. diligent̓ cū ꝯſcientie diſcuſſione. decenter cū recta intētōe. humil̓r cuꝫ tremore. Nunc ſexto videndū ē ꝙ accipiat̉ prudent̉ cuꝫſtudioſa meditatōe. nā nō ſufficit recta intētio niſiaſſit ſtudioſa meditatio. qꝛ niſi ſpūs hūanꝰ aliquēfinē precognoſceret. neſciret qͦ tenderet. vbi quieſceret. ⁊ niſi illū finē aliqual̓r deſideraret nūqͣꝫ eūquerere cutaret. ſꝫ eſſet facuus ⁊ ꝓfugus ſuꝑ terrāvt alter cayn a facie dn̄i. ꝓiectꝰ nūqͣꝫ ſtabilis ꝑmaneret. Unde Hugo li. ⁊ de archa noe. Neditatōſtudioſa ꝑ om̄ia diſcurrēdo. ⁊ hunc finē intentuminueſtigando quaſi curatiue q̄ret inueſtiget ⁊ īueniet ⁊ ſpūm ad illā cum exultatōe adducet. iō itermeditationis rōnabil̓r ſequit̉ iter intētiōis. ℟ich̓.li .j. de archa myſtica. Studioſa meditatio q̄rit arqua apprehendere. obſcura diſrūpere. occulra pe-

netrare. donec v̓itatē diu queſitā inueniet. Et ſicmor boni ⁊ cognitio v̓i q̄ ſūt neceſſaria intētōi augmentant̉ et cōfortant̉. psͣ xxxviij. In meditatōemea exardeſcet ignis. Ber. Ignis ea q̄ inflāmat. īflāmat ad boni amorē ⁊ veri cognitōnē. A Diceres. q̄ ē differētia inter meditationē ⁊ cogitationē. Reſpondet Rich̓. li. j. de archa myſtica. c. iij. dicens vnā ⁊ eādē materiā aliter ꝑ cogitationē intuimur. aliter p̄ meditationē rimamur. ml̓ta enī a ſeinuicē differūt. licet ī materia ꝯueniāt. Idē Rich̓.Cogitatio ē improuidus anī aſpectus. ad euagationē pronus. Ip̄e eī ſe ſingulis pene momētis cōſueuit ad inepta ⁊ friuola relaxare. ⁊ ſine vllo diſcretionis freno ad om̄ia ſe ingerere vel p̄cipitemdare. Neditatio vero ē ſtudioſa mētis intētio ꝓuidus anī intuitꝰ ad v̓itatis inqͥſitōnē. Ex his patet iſtoꝝ multiplex differētia ẜm Rich̓. ibidem. Prīo cogitatio ꝑ diuerſa huc illuc diuagat̉. ſedmeditatio circa magna ⁊ ardua ad directōis fineꝫcū animi induſtria ad magna ꝑuenire querit. Secūdo differūt. qꝛ cogitatio ſerpit. meditatio intendit ⁊ ad plurīa venit. Tertio cogitatio ē ſine labore ⁊ fructu. meditatō v̓o cū labore ⁊ fructu. Quarto cogitatio ē ſemꝑ vaga motū de vno ad alid̓ trāſit. meditatio ſemꝑ vnū aliqͥd inceſſanter intēdit.Attamē frequēter vnū ponitur ꝓ reliquo. Cogitatio qn̄qꝫ ī meditationē ꝯuertit̉. Dicit Rich̓ BIdeo memoriam debemꝰ habere qͣttuor. Primoꝓprioꝝ vicioꝝ ad deteſtādū vt doleamꝰ. Apoc̄. ij.Nemento vnde excideris ⁊ age penitentiā. quiaChriẜ. ſuꝑ epl̓am ad Heb̓. ⁊ hr̄ de pe. di. iij. qꝛ. Iudas inqͦt peccaui. nullū delictorū tale remediū habet ſicut eoꝝ ꝯtinua memoria. Glo. ad cōpunctionē. nō ad delectationē. ꝓpter qd̓ Deut̓. ix. Nem̄to inqͥt vt nō obliuiſcaris ꝙ ad iracūdiā ꝓuocaſtidn̄m deū tuū. psͣ. cxxxvj. Suꝑ flumīa babilōis illic ſedimus ⁊ fleuimꝰ dū recordaremur ſyon .i. incaptiuitate pctī ⁊ ꝯfuſionis flere debemꝰ. cum recordaremur ſyon .i. gr̄e ꝑdite ⁊ īnocētie. in qͦ ſtatuhomo deū ſpeculat̉ Augꝰ. Quāto quiſqꝫ ſtrictiortanto in eo ꝓ memoria delictoꝝ ſit fletus vberiorvt ezechias Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi om̄s annos meos in amaritudīe aīe mee. Tren̄. iij. Recordata eſt hierl̓m dieꝝ afflictionis ⁊ p̄uaricatiōis. qͦad culpā oīm deſiderabiliū ſuoꝝ quo ad gratiamScd̓o debemꝰ hr̄e memoriā mortis ad pctm̄ vitādū. Ecc̄i. vij. Nemorare nouiſſima tua ⁊ ī eternū nō peccabis. Si diē mortꝭ hoīes meditari vellent ab om̄i īmundicia anīos ſuos cohiberēt. Sꝫheu ꝯquerit̉. Tren̄ .j. Sordes eiꝰ in pedibꝰ illiꝰ. qꝛnō eſt recordatus finis. Et gͦ qui nūc volūt meditari ſalubriter. neceſſe ē hanc aliqn̄ dolent̉ ſuſtinere. Aug. in ẜmōe de īnocētibꝰ. Hac aīaduerſiōepctōr ꝯcutit̉ qͥ dū viueret oblitus ē dei. moriēs obliuiſcat̉ ſui Tertio dei iudicioꝝ ad timendum.Ecc̄s. xj. Si homo annis multis vixerit meminiſſe debet tenebroſi tꝑis ⁊ dieꝝ multoꝝ. qͥ cuꝫ venerint vanitatis arguent̉ p̄terita. Prouer. xij. Cogitationes iuſtoꝝ iudicia .ſ. dei. Ecc̄s. vl. Cuncta q̄ fiunt adducet dn̄s ad iudiciū. Ecc̄i. xviij. Nemētoire ⁊ tēpus retributionis. hec om̄ia in oculis deipsͣ. lxx. Nemorabor iuſticie tue ſoliꝰ. Quarto