De purificatione virginis marie

bene meminimꝰ mariā nō niſi in qͣtuor locis legimus ꝓtuliſſe ſermonē. Primo ad angelū. qui dūpluries ad eā locutꝰ fuiſſet dixit maria. Ecce ancilla dn̄i: fiat mͥ ẜm v̓bū tuū. Scd̓o cū ipſa Elizabethviſitaret ⁊ elizabeth eā laudibꝰ extollēt dicēsBn̄dicta tu ī mulieribꝰ ⁊ bn̄dictꝰ fructꝰ vētris tui.Et vn̄ mͥ hͦ ꝙ mat̓ dn̄i mei venit ad me. ipſa rn̄dit.Nagnificat aīa mea dn̄m. Tercio locuta ē ad filium cū eſſet duodecim ānoꝝ ⁊ ꝑdidiſſet eū. et inueniſſet eū in tēplo dixit Iuc̄. ij. Fili qͥd feciſti nobis. pater tuus ⁊ ego dolentes q̄rebamꝰ te. Quarto locuta ē ad filiū et ad mīſtros in nuptijs. Ioh̓.ij. Uinū nō habēt. Hec qͣtuor verba tante v̓tutiserāt ⁊ efficacie vt ad quodlibet eoꝝ ſingularit̓ ꝓlatum magnū eſt miraculū conſecutū. Ad primūeius verbū vbi dixit ad legationē angeli dans cōſenſum ſtatim verus dei filius deus ⁊ hō in vteroeius ſe cōcepit. Ad ſcd̓m ꝙ ſalutauit elizabeth infans iohānes in vtero matris exultauit. ⁊ ſpūſctōrepletus ē. Ad terciū qd̓ dixit. Fili qͥd feciſti nob̓ſtatim filius dei obediuit ei. deſcēdit cū illis in nazareth. ⁊ erat ſubditus illis. Iuc̄. ij. Ad quartū qd̓dixit. vinū nō habēt. obtinuit vt aqua in vinū cōuerteret̉. Ecce verboꝝ eius vigoroſitas. X ¶ Inhis qͣtuor verbis v̓go glorioſa nob̓ modū veniendi ad filiū ſuū reuelauit. In pͥmo verbo nos docuit virtutē vere hūilitatis. ſine qͣ nemo ad celū ꝑuenire potuit nec pōt. Un̄ cū angelus gabriel eatā reuerēter ſalutauit. et eā matrē dei futurā p̄conizauit potuiſſet dixiſſe. Ecce mr̄ dei. regina celi.dn̄a mūdi. oīm tn̄ oblita ex fonte ꝓfunde hūilitatis dixit. Ecce ancilla dn̄i. offert ſe ꝑſonā ſeruilemqd̓ eſt ſignū vere hūilitatis. Reuera ī deo ⁊ ꝓpterdeū oībus ad ſeruiendū ꝑata ē. Ipſa nāqꝫ ē illa q̄ſepe ſnīam iudicis ꝯtra pctōrē mutauit orando ꝓipſo. qd̓ figuratū ē. j. Regͣ. xxv. Cum nabal offendiſſet dauid regē ipſe dedit ſuꝑ eū ſnīam mortiscū iuramēto. Hoc audiēs prudēs Abigail venitet cecidit ad pedes eius ⁊ mutauit ſnīam. ita dauid dedit nabal grām. Sic ſpūaliter. ꝑ nabal qͥlibet pctōr. ꝑ dauid xp̄s ih̓s intelligit̉. ꝑ abigail virgo gl̓ioſa ſuꝑ oēs humilima. In hͦ gͦ v̓bo docuitſi ad celū volumꝰ ꝑuenire debemꝰ nos humiliareAugꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Excelſa patria. hūilis ē via. Hāchūilitatis virtutē etiā hodie oꝑibꝰ on̄dit cū tēpuspurgatōnis obſeruauit. In ſcd̓o verbo informatnos in oībus oꝑibus laudē dei q̄rere. iuxta illudad Col̓. iij. Omne qd̓cunqꝫ facitis in verbo ⁊ oꝑein noīe dn̄i ieſu xp̄i facite. Et iteꝝ. j. Coꝝ. x. Siuemanducatis ſiue bibitis vel aliud faciatis ad gloriam dei facite. Et ſic Naria. Un̄ licet elizabethcōfiteret̉ eā matrē dn̄i. alatricē ſpūſſancti. tamenipſa nihil laudis ſibi ſed totū deo tribuens dixit.Nagnificat aīa mea dn̄m. In cuiꝰ recōpenſameam econtra deus magnificauit vt peccatoribustutū acceſſum ad deū preſtaret. ⁊ hoc valde eſt neceſſarium. cū peccator totiens offendit deū. et ſicaccedere non auderet ſi mater miſericordie ducatum ⁊ acceſſum ſibi non preberet. De hoc ſecuroacceſſu dicit Bernardus. O peccator ſecurum habes acceſſum ad deum patrem. vbi habes matrē

ctus ⁊ vbera. filius patri latus ⁊ vulnera. nec pōtibi fieri repulſio petitionis vbi tot ſunt charitatisinſignia. Ideo apoſtolꝰ Hebre. viij. Accedamuscū fiducia ad thronū gratie eius. Ipſa ē thronusin qͦ quieuit rex glorie nouē menſibꝰ. p̄s. lxxxviijThronꝰ eiꝰ ſicut ſol in cōſpectu meo. Apocal̓. iij.De throno exiuit fluuius ꝑ mediū ciuitatis. id eſtgr̄a dei a virgine glorioſa ꝑ mediū totius chriſtianitatis. In tercio verbo nobis charitatē dei ⁊ ꝓximi ad ſalutē neceſſariā declarat. in hoc ꝙ filiumſuū verū deū ⁊ hominē plus qͣꝫ omnes hominesdilexit. Et in ſignū huiꝰ quādo ipſum ꝑdiderat intriduo cum maximo dolore queſiuit. Et iſta dilectio ꝓuenit ex ſingulari cognitōe. Augꝰ. Quanto quid ꝑfectius cognoſcit̉ tanto amplius diligit̉Ipſa igit̉ habuit maximā cognitionē naturalis ⁊infuſi luminis. Augꝰ. Quid ignorauit in qua plenitudo diuinitatis corporaliter nouē menſibusinhabitauit. Bernardꝰ. O qͣꝫ ſubtiliter ⁊ vtilit̓ ſapuit de deo: ⁊ ſic plus dilexit eū qͣꝫ aliqua creatura. Dilectio autē ꝓbatur cū res dilecta perditur.Hac ergo de cauſa cū ipſum inuenit dixit. Partuus et ego dolentes querebamꝰ te. O ineffabilidolore tūc cor eius tenebat̉. in hoc ergo ꝙ fuit deus ⁊ homo dilectio dei ⁊ ꝓximi nobis ꝑ eū ſignificatur. Si ergo volumꝰ venire ad celū debemuscharitatē dei ⁊ ꝓximi habere. ⁊ cū eam perdimusdebet nobis eſſe maximus dolor. Unde ſanctusTho. parte. iij. Sicut deum debemus ſuꝑ omniadilige̓. ſic de eius amiſſione maxime dolere. Hieremie. vj. Luctū vnigeniti fac̄ tibi planctū amarūGlo. Nihil dolentius morte vnigeniti. ⁊ ſic amiſſione xp̄i. Hoc iterū figurat̉ in hodiernis factisper par turturū. in quo ſignificat̉ contritio que ꝓcedit ex timore: ⁊ amore generat̉. In quarto verbo excitat nos ad pietatē ⁊ miſericordiā in hoc ꝙnō petita ad filiū ꝓ defectu vini interceſſit. ⁊ mutatōnē aque in vinū impetrauit. ibi incitat nos ꝓdefectibꝰ noſtris ad eam recurrere. nā nulli ſe negat. Bernardus. Ille ſileat miſericordiā tuā o virgo qui in neceſſitatibus ſuis te inuocatā ſenſit defuiſſe. quaſi dicēt. nullus eſt tal̓is. cū nimia ſit pietas eiꝰ. ꝓpter qd̓ d̓t augꝰ. Scio me non poſſe ꝑirepre pietate marie. Sic nos ꝓ modulo nr̄o ſi volumus ſaluari debemꝰ eſſe pij. ad Tytū. j. Sobrie ⁊pie viuamꝰ ī hoc ſeculo. jͣ. ad Thimo. iiij. Pietasad oīa vtilis ē. maxime ad ꝓmiſſionē vite eterne.Chryẜ. Niſericordiā dei mereri nō poterit qͥ miſericors nō fuerit. id̓o amb̓. ſuꝑ epl̓am ad Tytumdicit. Oīs ſumma xp̄iane diſcipline cōſiſtit in miſericordia ⁊ pietate. lxxxvj. di. qͥ clemētiā. Qui clementiā nō hꝫ qͣꝫuis ſpūalis apparet xp̄i mandatūnō adimplebit. Id̓o apl̓us. jͣ. Thimo. iiij. Exerceteip̄m in pietate. ⁊ hoc qͣꝫtū ad ſcd̓m. A¶ Tercio cōſiderandū ē quō hoc glorioſum lumē a nobis honorat̉. Ubi ſciendū volens eā honorare debet ſe ſuis actibꝰ quos hodie fecit ꝯformare ⁊ ſuntquatuor. Primo ſe cū puero qͣdrageſima die iuxta legis preceptū p̄ſentauit. In hoc docuit nos ſivolumus ei placere ⁊ ipſam digne honorare debemus p̄ceptis dei ⁊ eccleſie obedire. quia extra illāobedientiā ſumus in odio dei. nec pōt nobis eſſe