De ſanctio Bincentio

fuerit homo ſiue bonus ſiue malus. ſiue fidelis ſiue infidelis. ſiue ſaluet̉ ſiue damnet̉. vnū eſt miſeri cordia. aliud iuſticia. p̄s. lxxxviij. Niſericordiamea ⁊ veritas mea .i. iuſticia cum ip̄o. Aug. Nontollit miſericordia iuſticiā. Nam ſi deſcēdis in īfernū tecū deſcēdit iuſticia. quia qui plus peccaueritplus puniet̉. qͥ minus etiā minus puniet̉. ad Roij. Reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eius. Tribulatio ⁊ anguſtia in omnē animā oꝑantis malū. in ponde̓ .ſ.magnitudinis ꝓ adulterio plus qͣꝫ ꝓ fornicatiōe.in tꝑe .ſ. diuturnitatis .i. in menſura longi tꝑis. qꝛ qͥdiutius iacuerūt in peccatis etiam diutius torquebunt̉. in numero .ſ. delictoꝝ. Attamē miſcd̓ia ē eisꝙ non tantū puniunt̉ quantū meruerunt. licet itadure eos punit ꝙ nullus ſenſus hūanus pōt excogitare. tn̄ citra condignuꝫ. Et ſic eſt miſcd̓ia remittens ſꝫ non redimens ſeu liberās. Sil̓r in celo ē iuſticia. Iob. xxxiiij. Opus homīs reddet eis. ⁊ iuxta vias ſinguloꝝ reſtituet eis. p̄s. xvij. ẜm puritatem manuū meaꝝ retribuet mihi Iu. vj. Eadē mēſura qua menſi fueritis remētiet̉ vobis. Rom̄. ijNon eſt ꝑſonaꝝ accceptio apud deū Glo. id ē deus non iudicat ẜm faciē ſꝫ ẜm merita. non reſpicitquis ille vel iſte. Etiam miſcd̓ia eſt in celo. qꝛ vltracondiguū remunerat. Ro. viij. Non ſunt cōdignepaſſiones huis tꝑis ad futurā gl̓iam. Bern̄. Nonſunt talia merita ꝓpter que dat̉ vita eterna. niſi exdei ſola miſcd̓ia ⁊ gr̄a. Et dicit Chriẜ. ſuꝑ Nath̓Naius eſt ſctōꝝ p̄miū qͣꝫ eoꝝ deſideriuꝫ. Primaduo dona btā Agnes habuit ⁊ diligenter ſeruauit.Scd̓a duo dona ſil̓r obtinere meruit. Et licet ꝑdere ⁊ recuꝑare potuiſſet. pie tn̄ eſt credendū ꝙ nūqͣꝫea ꝑdidit. Et ſi poſſibile eſſet ꝙ perdidiſſet. abūdāter tamē recuperauit ꝑ ardentiſſimā amorē ſponſi ſui dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. ꝓpter quē etiā mortem cuꝫgaudio ſuſtinuit. ⁊ meruit obtinere donum eternegl̓ie. qd̓ ab ea nūqͣꝫ auferet̉. Ad qd̓ nos ꝑducat ⁊cͣ.¶ De ſancto Uincentio ¶ Sermo .xlvij.I quis vult venire pꝰme abneget ſemetip̄m. ⁊ tollat crucē ſuā⁊ ſequat̉ me. Nath̓. xvj. S ¶ Introductio. Ariſ. dicit. Res ꝑ quas cauſas ꝯponit̉ per haſetiā diſſoluit̉. Sicut peccatuꝫ actuale mortale oriex ꝓpria voluntate. De quo Augu. j. li. retractationū. ⁊ hr̄ in cano. xv. q. j. ꝙ aūt ea. Ex volūtate itaqꝫꝓcedūt pctā. nam ita diffinit pctm̄ Augu. di. Peccatū eſt volūtas retinendi vel cōſequendi qd̓ iuſticia vetat. Idem de v̓a religione. Nil peccatuꝫ niſivoluntariū. Idcirco ex quo voluntarie pctm̄ orivolūtate an̄cedente vel ꝯſequēte. oportet etiā ꝙ voluntarie ⁊ actual̓r in nobis puniat̉. nā dic̄ apl̓s ad0 AacyNo. Meb̓. x. Uoluntarie peccantibus nobis iā non relinquit̉ hoſtia ꝓ pctō qꝛ nō denuo crucifiget̉ xp̄sneqꝫ ꝯplantet̉ homo ſil̓itudine mortꝭ eius ꝑ baptiſmū. ſꝫ in ꝓpria lachrimaꝝ vnda exigit̉ ꝓpriā baiulare crucē. Sꝫ ſicut alieno peccato obligati eramꝰita ⁊ ſoluti ſumus. nunc vero qui ꝓpria mala ꝯmiſit ꝓpriā crucem penitentie tollat. De quo Ezech.xviij. Non erit amplius ꝓuerbium in iſrael. Patres noſtri comederunt vuam acerbam ⁊ dentes fi

pro peccatis parentū eternaliter licet temꝑaliter. ſꝫſicut dicit̉ ad Gal̓. vj. Unuſquiſqꝫ onus ſuū portabit. Grego. Qui ꝓpria mala cōmittit. iuſtum eſtvt ꝓpria pena diluat ac emēdet. Ad quod nos hortatur thema. Si quis vult venire poſt me. ¶ In ſūma euangelij duo innuunt̉. Primo ꝓponit̉ largitas diuine bonitatis. ibi. ſi quis. Scd̓o ſubiungit̉malignitas humane qualitatis. ibi. abneget ſemerip̄m. De primo dicit̉. In illo temꝑe. ſcꝫ xp̄o dicente ꝙ paſſurus eſſet hieroſolimis. tunc Petrꝰ dixitNequaqͣꝫ ſꝫ ꝓpitius eſto tibi. Tunc dn̄s redarguitpetrū dicens. Non ſapis ea que dei ſunt ſꝫ ea q̄ hominū. ⁊ dixit. Si quis vult venire poſt me abneget ⁊cͣ. q. d. ꝓhibes me pati. ſꝫ ego dico tibi. niſi paſſurus fueris ⁊ vite tue abrenuncies ſaluari non poteris. ⁊ ſic quilibet alter. Dicit ergo Si quis .ſ. dominus vel ẜuus. diues aut pauꝑ. nobilis vel ignobilis. Ecce diuina largitas omnibus ſe offert. nulli ſe denegat. Iuxta illud. j. ad Thim̄. ij. Uult omnes homines ſaluos fieri et ad agnitionem veritatis venire. Patet hoc in figura ⁊ ſcriptura. In figura qꝛ natus eſt in cōi domo. Lu. ij. In ſcripturaIob .xxv. Suꝑ quē non fulget lumē eius. ⁊ Act̉.x. In v̓itate cōperi. qꝛ nō eſt ꝑſonaꝝ acceptio apd̓deū. ſꝫ in omni gente qui timet deum ⁊ oꝑatur iuſticiā acceptus eſt illi. T ¶ Et ergo in hoc verbovult. intelligit̉ humana libertas liberi arbitrij quahomo dignificatus eſt ſuper ceteras creaturas. qꝛomnis potētia brutoꝝ alligata eſt organo corꝑali.Et ẜm Damaſ. non eſt libeꝝ qd̓ de neceſſitate agitimpetu. nec bruta hn̄t arbitriū qꝛ non hn̄t diſcretionis iudiciū. ſꝫ naturalibus affectiōibꝰ ferunt̉ ad aliqͥd ꝓſequendū vel fugiendū. Nō ſic ē in hoībus.Iō apl̓s ad Gal̓. v. Uos in libertateꝫ vocati eſtistm̄ ne detis eā in occaſionē carnis. Qd̓ exponensBern̄. dicit. Hec ē libertas qͣ nos deus liberauit.vt nulla creatura nos ab ea euellere aut violenterauertere poſſit niſi ſola noſtra voluntas. Et d̓r arbitriū qꝛ ſine neceſſitate ⁊ coactione valet vnū eligēvel appetē ⁊ relinquere reliquū. De quo Eccl̓i. xv.Deus ab initio cōſtituit hoīem ⁊ reliquit eū ī manu ꝯſilij ſui. adiecit mandata; ſi volueris ẜuare ſeruabunt te. appoſuit tibi ignē ⁊ aquam. ad qd̓ volueris extende manū tuam. ante hoīem bonū ⁊ malum. vita ⁊ mors. qd̓ placuerit dabit̉ ei. Ip̄e agnoſcit omnē operā hoīs. nemini mādauit impiere. Gen̄. iiij. Subt̓ te erit appetitus tuus. ¶ EAttamē notandū dicit mgr̄ in. ij. diſt. xxv. ꝙ in ſtatu innocentie fuit maior libertas arbitrij qͣꝫ nūc inmultis. Primo quia homo ante peccatum potuitnō peccare. nūc aūt dicit̉ Eccl̓es. vij. Non ē homoiuſtus ſuꝑ terraꝫ qui facit bonū ⁊ non peccet. Secundo quia nihil in bono impediebat. Tercio. qꝛnihil ad malū impellebat. Nam homo nō habuitinfirmitatem ad malū. ſꝫ habuit adiutoriū ad bonum. Quarto quia ſine errore ratio potuit iudicare. ⁊ voluntas ſine difficultate bonū appetere. ſedpoſt peccatū dicit Bern̄. vndiqꝫ bella. vndiqꝫ tela.vndiqꝫ temptamenta. De quo Iſa. j. Omne caputlanguidum ⁊ omne cormerens. a planta pedis vſqꝫ ad verticem non eſt in eo ſanitas. Et hoc eſt ꝙRichar. ſuper Iſa. dicit. Ilbeꝝ arbitriū ante p̄uo-