Sermo

XXVI

dominū eſt ſapientia ⁊ fortitudo. ⁊ Sap̄. v. Dextera ſua ꝓteget illos. Idcirco ſecuri. Apoca xxj. nōeſt amplius neqꝫ luctus neqꝫ clamor neqꝫ dolor. ſꝫimplebit̉ illud Iſa. xxxij. Sedebit populus meꝰin pulcritudine pacis ⁊ in tabernaculis fiducie ⁊in requie opulenta. Quam nobis concedat deuspater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus.Sermo. xxvj. ¶ Ad idem.Quila grādis magͣnarū alaꝝ. longo mēbroꝝ ductu. plena plumis ⁊ varietate. venit ad libanum ⁊ tulitmedullā cedri .i. den kern cederẜ baumẜ. ⁊ ſummi.tatē frondiū eius euellit. ⁊ tranſportauit in terraꝫchanaan. ſcribit̉ Eze. xvij. ⁊ ꝓponit̉ ad honorē btīIoh̓. euāgeliſte in feſto hodierno. ¶ In v̓bis premiſſis. b. Iohan. cōmendat̉ a duobus. Primo avite ſanctitate. ibi. Aqͥla grandis magnaꝝ alarumSecūdo cōmendat̉ a doctrine dignitate ibi. venitad libanū ⁊ tulit medullā cedri. Q Dixi pͥmocōmendatur ſanctus iohānes a vite ſanctitate. Etcōgrue ac merito. qꝛ debet pͥus p̄dicator bonū inſe facere qͣꝫ alios docere. quia ſcribit̉ mat. v. Quifecerit ⁊ docuerit hic magnus vocabit̉ ī regno celoꝝ. ideo Actu .j. Ih̓s cepit facere ⁊ docere. Prīofecit. poſt hoc docuit. nobis in exempluꝫ. quia dic̄Leo papa. Efficacior ē vox exempli qͣꝫ verbi. gre.Cuius vita deſpicit̉ reſtat vt eius p̄dicatio cōtēnatur. Idcirco merito cōmendat̉ primo iohā. a vitete ſanctitate. Et hoc eſt in qͣtuor. Primo a charitatis magnitudinę. ibi. aquila grandis. Fuit em̄ magnus ī dilectione dei. auguſ. Quantū qͥs deſpicitintantū diligit. Ipſe em̄ reliqͥt rethe nauē ⁊ prem.⁊ ſecutus ē dominū. Secutus ē eū in vita vſqꝫ adcrucē. in quo apparet magnitudo dilectōnis. Secūdo cōmendat̉ a cōtemplatōnis celfitudine. cuꝫ/dr̄. magnaꝝ alaꝝ. Prima ala eſt dextra .ſ. dilectiodei. ſecūda ſiniſtra. ⁊ eſt dilectio ꝓximi. q̄ dicūturbene magne. qꝛ in his depēdet lex ⁊ ꝓphete. mat.xxij. Et quanto iſte due ale maiores ſunt. tāto homo altius volat ī cōtemplatōe. Rich̓. Scd̓m mēin dilectōnis erit mēſura manifeſtationis. ſicIohā. fuit tanqͣꝫ aqͥla. Nā ſicut dicit Greg.Aqͥla ſe ad altiſſima eleuat vt p̄ nimia celſitudinevix videt̉. tamē gr̄a paſtus ad infima interdū deſcendit ⁊ lepuſculū in terra aut piſcem in mari capit. Ita btūs iohan. celeſtis aqͥla volauit altiſſimeDolauit em̄ paulus ad terciū celuꝫ ſicut teſtaturhoc. ij. ad Coꝝ. xij. Scio hoīem in xp̄o ante ānosquatuordecim raptū in terciū celū. Sed iohānesvolauit ſuꝑ omne celū vſqꝫ ad ip̄m deū. ſicut hocteſtat̉ aug. ſuꝑ Iohan. Tranſcēdit inqͥt iohannesomnia cacumina montiū. omnes campos aeris.om̄es altitudines ſideꝝ. om̄es choros angeloruꝫ.Diſtinguit em̄ Dyo. in libr. de trinitate tres celosſpūales .ſ. ſpūm hūanū angelicū ⁊ diuinū. Trāſcēdit igit̉ ſanctus Iohannes ſpūm humanū ⁊ ālicū ⁊ ꝑuenit vſqꝫ ad diuinū. de quo yſa. lij. Ectelliget ſeruus meus ⁊ exaltabit̉ ⁊ eleuabit̉ ⁊ ſublimis erit valde. Fuit em̄ exaltatus ſuper ſpiritūhumanū. eleuatus ſuper angelicū. ⁊ ſublimatusin deū. Cui alludit Prige. Beatijs inquit Iohan

nes vltime ſuꝑuolauit nō ſolum que audiri ac intelligi poſſunt. verū etiam que omnē intellectum⁊ ſenſum excedunt. ⁊ ſi altius volaſſet omnē intellectum tranſcēdiſſet. O Attamē ad inſtar aqͥle interdū ad ima deſcendit. ⁊ ſe cū creaturis occupando recreauit. ſicut de hoc legit̉ in hyſtoria eccleſiaſtica. cū perdix viua ei oblata fuiſſet ille eamquaſi demulcendo tetigit ⁊ tractauit. Quod quidam adoleſcēs vidit ⁊ dixit ſocijs ſuis. Ecce quomodo ille ſenex vt puer cū auicula ludit. Hoc beatus Iohānes per ſpūm cognoſcēs vo cauit adoleſcentem ⁊ dixit. quid in manu tenes. Reſpondit̉arcum. Cui Iohannes. quid cum eo facis. Reſpōdit. aues ſagitto. cui apoſtolus. qualiter. At ille cepit arcum tendere. ⁊ cuꝫ ſibi non loqueret̉ tēſumdiſtendit Cui Iohannes. Quare arcum diſtendiſti. At ille. Si diutius teneretur tenſus infirmiorredderetur. Ad quem Iohannes. Sic ⁊ humanafragilitas ad contemplationes minꝰ valida fieret̉ſi ſemꝑ in ſuo rigore perſiſteret. oportet igitur interdum cōdeſcendere humane fragilitati ⁊cͣ. Seneca in epiſtola ad Lucillū. Interduꝫ animo tuorequiem dato. Areſtot̉. viij. politicoꝝ. Omnis laborans requie indiget. Nam vita hominū conſiſtit in labore ⁊ requie. vt dicit philoſophus in lōgitudine ⁊ breuitate vite. Nam ſemper quieſcerecauſat pigritiam. ⁊ labor nimius cauſat defectuꝫ:Alternatis igitur vti eſt delectabile. Sic vita ſpualis conſiſtit in actione ⁊ contemplatōne. quā exercuit beatus Iohannes. ¶ Tercio cōmendat̉ beatus Iohonnes a vite longitudine. cum dicit̉. lōgo membroꝝ ductu. quia diutius alijs vixit ī hoc̄mundo. quia. xcix. annis vixit. PNO quāta fuerunt eius merita. Naꝫ adultis dutaxat̉ ſunt duecauſe viuēdi. ſcilꝫ ꝓpter mala penitere ⁊ bona augere. Nala notabilia non fecit. ⁊ a iuuentute vſqꝫad ſeniū in bonis operibus profecit. vt potuit dicere illud. Pſal̓. lxx. Deus docuiſti me a iuuentute mea. vt ipſe dixit xp̄o. vt habetur in eius legenda. Gratias ago tibi quia cuſtodiſti corpus meūab omni pollutione. ⁊ animā meam ſemper illuminaſti. ⁊ non dereliquiſti me. ¶ Quarto cōmendatur a virtutum plenitudine. cum dicitur plenaplumis ⁊ varietate. id eſt abundantiam virtutumhabuit ⁊ diuerſitatem. O qͣꝫpulcra variętas. nigredo humilitatis. albedo puritatis. rubedo charitatis. Ip̄e enim habuit nigredinem humilitatis. qꝛcum de ſe loquitur cauſa humilitatis nomen ſuūnon exprimit. ſed tanqͣꝫ de alio loquens dixit. Uidit illum diſcipulum quem diligebat ieſus. Iteꝫhabuit albedinem caſtitatis. quia virgo electus adomino. ⁊ virgo in euum permanſit. Etiam habuit rubedinem charitatis. quia dei amore inflāmatus fuit. ita ꝙ in epiſtolis ſuis permaxime decharitate ſcripſit. Et in ſenio quicquid loquebatur de charitate dixit ⁊ hortabatur dicens. Diligite inuicem fratres. ita vt diſcipuli mirarentur dicentes. quid hoc continue reſuieret. reſpondit.Si charitas aſſit ⁊ ſufficit. ita ꝙ chriſtus de eo poteſt dicere illud Canticoꝝ. v. Dilectus meus candidus ⁊ rubicundus electus ex milibus. candidꝰꝓpter puritatem. rubicūdus propter charitatem