De ſancto Iohanne euāgeliſta

nem ſibi deſponſatā. Ecce ſingularis ⁊ ꝑfecta eiꝰcharitas. de qua gre. viij. mor. Ad culme ꝑfectōistendūt qͥ exterius cuncta derelinquūt. ergo a xp̄omerito dilectus. Scd̓m ſignū ſpālis dilectōnis eſtaduerſitatū patiēs toleratio. ita ꝙ nulla ſit tribulatio ⁊ pena qͥn vult eā ita libent̓ ſuſtinē ſicut euadere. qꝛ dicit apl̓us. j. ad Coꝝ. xiij. Charitas om̄iaſuffert. Ratio qꝛ charitas mentē ab amore huiusmūdane vite auertit. iō hoīem qͣſi inſenſibilē reddit. de quo Orige. ſuꝑ epl̓am Roma .j. Dū in deamore ꝑfecte ſumus ſenſum doloris nō recipimvt impleat̉ illud ꝓuer. xij. Non contriſtabit iuſtūqͥcquid ei acciderit. Talem charitatē habuit beatus Iohānes. Ip̄e em̄ fuit ceſus cū alijs apl̓is. vtſcribit̉ Act̉. v. Ibant apl̓i gaudentes a conſpectuconcilij qm̄ digni habiti ſunt ꝓ nomīe ieſu contumeliam pati. Terciū ſignū ſpālis dilectōnis dei ēnon ſolū aduerſitates patienter pati ſꝫ ⁊ mortem.Canti. viij. Fortis eſt vt mors dilectio. Et hec eſtſingularis charitas ⁊ ꝑfecta. de qua Orige. Tātoamor altior qͣnto volūtas ad mortem ſit paratiorTalis fuit charitas btī Ioh̓is. qꝛ habuit paratamvolūtatē moriendi ꝓ xp̄o. vt patꝫ in paſſione ſibiillata a domiciano in ardore feruentis olei. Namilla ſingularꝭ ⁊ ꝑfecta charitas cauſat hoc vt ſi hōnunqͣꝫ deberet pͥmiū reciꝑe a deo tn̄ adhuc velletlibenter pati tribulatōnes ⁊ morteꝫ ꝓ deo vt eſſetxp̄o conformis. ⁊ vt ageret charitatiuā. retributionem ꝓ ſua paſſione. ideo ꝑ ſe ſcribit. j. Io. iiij. perfecta charitas foris mittit timorē. qͥ timet non eſtꝑfectus. Idcirco ſine timore predicauit. ꝓpter qd̓ſingulariter eum amauit ꝙ dr̄ amantiſſimus dn̄iI ¶ Sed di. quē plus dilexit. an Iohannē vel petrum. Rn̄det .s. tho. ſuper. iij. ſenten. diſt. xxxij. triplex eſt differentia dilectōnis. Prima conſiſtit infamiliaritatis oſtenſione. ita magis dilexit Iohānem qͣꝫ petrū. qꝛ maiora ſigna dilectōnis ſibi oſtēdit. Secūda cōſiſtit in donoꝝ collatōne. ⁊ ita magis dilexit petrū. qꝛ maiora dona ei conceſſit. qꝛ eieccleſiā ſanctā cōmiſit. ⁊ claues regni celoꝝ tradidit. Tercia dilectio cōſiſtit in p. ecordiali amore. ⁊ita vnūquēqꝫ diſcipulū dilexit. Io. xiij. Cum dilexiſſet ſuos vſqꝫ in fineꝫ dilexit eos. ¶ Sed di. plusdebebat diligere petꝝ. qꝛ plus dilexit xp̄um. eo ꝙſcribit̉ ꝓuer. viij. Ego diligētes me diligo. Et etiāde petro legit̉ illud Io. vl. Simon diligis me plꝰhis. rn̄dit. tu ſcis dn̄e qꝛ amo te. R ¶ Dicit venerabilis Beda. Petrus dilexit feruētius ⁊ diligebatur fortius. Ioh̓es v̓o diligebat dulcius ⁊ diligebat̉ familiariꝰ. Et. .s. tho. ſuꝑ. iij. Petrus plus dilexit xp̄m ī mēbris ſuis. ſꝫ Ioh̓es plꝰ dilexit xp̄min ſeip̄o. Iō petro cōmiſit curā membroꝝ. Iohāni v̓o curā mr̄is ſue q̄ ad ꝑſonā ip̄iꝰ ſpāl̓r ſpectabat. vn̄ ⁊ petrus a xp̄o plꝰ diligebat̉ ad affectū interioreꝫ. qꝛ donum maioris charitatis erat ei tunccollatū. ſꝫ Ioh̓es plꝰ diligebat̉ qͦ ad ſigna maiorꝭfamiliaritatis. vt ptꝫ in ẜmone p̄cedēti. ¶ Dixi ſecūdo ſb̓iūgit̉ ꝯfidentia ſecuritatis. ibi. hitabit cōfidēter. Pro qͥ ſciendū ꝙ. sͣ. Ioh̓es euāgeliſta ſecure vixit. ſecure obijt. ſecure regnat. C¶ Prīo ſecure vixit. qꝛ ī dei charirate vixit. ⁊ charitatē vſqꝫin finē vite ſue p̄dicauit. de charitate ſcripſit. j. Io.

iiij. Deus charitas eſt. qͥd dignius eſt deo: nihil. ⁊qͥ manet in charitate in deo manet. qͥd ſecuriꝰ qͣꝫ īdeo manere? Et ſubdit. ⁊ deus in eo. qͥd iocundiꝰnihil. ideo Hug. in li. de laude charitatis. Diligedeū ⁊ fac qͥcqͥd vis. oīa ſacramēta hr̄e potes ⁊ malus eſſe potes. ſꝫ cū charitate malus eſſe nō potes⁊ ꝑ conſequēs ſecurus es. eo ꝙ dicit aug. Cū charitate nemo damnat̉. ⁊ ſine charitatē nemo ſaluatur. ideo apl̓s. ad Col̓. iij. Suꝑ oīa habete charitatem qd̓ ē vinculū ꝑfectōnis. Nam ẜm auguſ. Nōnūeroſitas opeꝝ. non diuturnitas tempoꝝ. ſꝫ maior charitas auget meritū ⁊ p̄miū .ſ. eſſentiale. Etſic ſecurat hoīem. dicit em̄ Hugo in lib. de laudecharitatis. ꝙ charitas ē fons ꝓprius de quo nō cōmuuicat alienus. Om̄es ieiunamus oramꝰ ⁊ eccleſiā intramꝰ. ſꝫ qͥd ē ſine charitate. nihil̓. iō aug.Ubi charitas deeſt qͥd ꝓdeſſe pōt. ⁊ vbi adeſt qͥdobeſſe pōt. nihil. Et hāc ioh̓es habuit ideo cōfide̓ter vixit. M Secūdo ſecure ⁊ cōfidēter obijtqꝛ multā aſſiſtentiaꝫ habuit. Primo cōſcientiamaſſecurantē. vn̄ apl̓s. ij. Coꝝ. j. Gloria nr̄a hec eſtteſtimoniū cōſcientie noſtre. qꝛ cōſcīa noſtra eritteſtis in iudicio. vt habet̉ Ro. ij. Teſtimoniū reddente illis conſciētia ip̄oꝝ in die cū iudicabit dn̄socculta hoīm. ideo valde debemus diſcutere conſcientias noſtras. vt dicit Grego. ⁊ habet̉. xj. q. iij.inter verba. Non hominū linguas ſꝫ conſciētiascurare debemus. Nam cuꝫ ī teſte inuenit̉ aliquidfalſitatis. tūc totū teſtimoniū decolorabit̉. vt dicit̉Amb̓. ⁊ hr̄. iij. q. ix. c. pura. Pura ſit ⁊ ſimplex ſeries teſtimonij. Si aliqͥd addat totā fideꝫ teſtimonij mendacio decolorat. Sic erit in iudicio dei deconſcientia. Iaco. ij. Offendens in vno factus eſtomniū reus. ideo ꝓuerb̓. iiij. Om̄i cuſtodia ſeruacor tuū .i. conſcientiā. Nam cōſcīa dr̄ cordis ſcientia. qꝛ cor noſcit qͥd agis vel dicis. vel qua intētione dicis vel agis. Propter quod dicit SocratesPlus attende conſcīam qͣꝫ famam. In fama fallipotes. in conſcientia v̓o raro vel nūqͣꝫ. gre. Quidobeſt ſi om̄es homines me accuſant. ⁊ conſcīa excuſat. ⁊ econuerſo. Quid ꝓdeſt ſi om̄es hoīes laudant ⁊ excuſant ⁊ conſciētia accuſat. Et ſic ſanctꝰIohannes ſecure obijt. quia puritatem conſcientie habuit. ⁊ charitateꝫ dei ⁊ proximi. vt ſcribit̉ .jͣ.Iohan. iij. Nos ſcimus quoniā tranſlati ſumꝰ demorte ad vitam qm̄ diligimus fratres. Secundohabuit ſibi xp̄m aſſociantem. Unde canit eccleſia. Apparuit charo viro ſuo iohanni dicens. Ueni ad me tempus ē vt epuleris in ꝯuiuio meo cūfratribus tuis. O qͣꝫ ſecurus eſt ille cū quo eſt xp̄sverus deus ⁊ homo. de quo Roma. viij. Si deusꝓ nobis quis ꝯtra nos. ⁊ Iob. xvij. Pone me domine iuxta te. ⁊ cuius vis manus pugnet ꝯtra mequaſi diceret nullius. Non habꝫ opus timere. vn̄pſal̓. xxvj. Dominus protector vite mee a quo trepidabo? Et ſic beatus Iohannes confidēter obijt.quia xp̄s ſecum fuit et eum de hoc ſeculo nequaꝫconduxit. Tercio confidenter regnat. quia ſcribitur Sapien̄. iij. Iuſtoꝝ anime in manu dei ſunt.quid ſecurius qͣꝫ queꝫ tenet dei manus. quia chriſtus dixit Iohannis. x. Nemo rapiet eos de manu mea. quia fortiſſimus. Unde Iob. xij. Apud-