De ſancto Stephano

deo grates referamꝰ. vn̄ canit eccl̓ia. Grates nūcom̄s ⁊cͣ. ⁊ cū gaudio laudare. qꝛ in terra pax hoībꝰnō demonibꝰ ſꝫ hoībꝰ. neqꝫ obſtinatis mal̓ pctōribus ſꝫ bone volūtatis. Eſa. lij. Nō eſt pax impijsdic̄ dn̄s. ix. Iob. Quis reſtitit ei ⁊ pacē habuit. psͣxiij. Contritio ⁊ īfelicitas ī vijs eoꝝ. ⁊ viā pacis nōcognouerūt. ecōuerſo. Pax multa diligētibꝰ legētuam psͣ. cxviij.De ſancto Stephano ¶ Sermo xxj.Om eſſet Stephanꝰplenus gr̄a intēdens in celū vidit gloriādei ⁊ ieſū ſtantē a dextris v̓tutis dei. act.vij. D ¶ Uidemꝰ ꝙ vaſa plena nō reſonāt. ſedvacua. Sic corda electoꝝ plena grā ſpūſſancti nōreſonāt ꝑ impatiētiā ⁊ murmurationē. Unde canit eccl̓ia de martiribꝰ. Nō murmur reſonat. nonquerimonia. ſꝫ corde tacito mēs bn̄ cōſcia ꝯſernatpatientiā. Dicit Greg. Quō ſuſtinuiſſent niſi ſprituſſancti gr̄a eos ſolidaſſet. De qͦ apl̓s Ro. viijIp̄e ſpūs coadiuuat infirmitatē nr̄am. Id̓o psͣ.Spū principali ꝯfirma me. Sic ꝯfortati fuerūt ſācti patres de qͥbus habet̉ in cano. xxiij. q. v. Si nōlicet ⁊ eſt Aug. Sancti pr̄es inſpiratione diuīa fet ⁊ ſuſtinuerūt impoſſibilia. Tal̓ et iā fuit apoPhil̓. iiij. Om̄ia poſſum in eo qͥ me ꝯfortat.Ideo ꝯſiderans hec ſalomon Prouer. xviij. dicit.Spūs viri ſuſtentat imbecillitatē eiꝰ. De qͦ etiamloquit̉ ſanctus Tho. li. iij. ꝯtra gentiles. c. xlv. Indiget hō diuīe gr̄e auxilio ad hͦ vt ꝑſeueret in martirio. Hāc habuit beatus ſtephanus ꝓthomartyrde quo thema Cuꝫ eſſet Stephanꝰ ⁊c. ¶ Inpremiſſis btūs ſtephanus ꝯmēdat̉ a duobꝰa plenitudine gr̄e ſanctitatis. Scd̓o a certitudineeterne claritatis. Primū patet in prīcipio. Scd̓mibi. vidit gloriā dei ⁊ ieſū ſtantē a dextris. De prīodicit. Cū eſſet ſtephanꝰ plenus grā. Nota legit̉ ꝙxp̄s fuit plenꝰ grā. ſil̓r maria ⁊ diſcipuli in die pēthecoſtes. ⁊ hodie de ſctō ſtephano. E¶ Que igieſt differētia iſtiꝰ plenitudīs. Reſpōdet̉ ꝙ quadruplex eſt plenitudo. Prīa ſuꝑeffluētie. ſcd̓a excellētie. tertia abūdantie. quarta ſufficiētie. ¶ Primaplenitudo gr̄e d̓r ſuꝑeffluentie. illa fuit in xp̄o ẜmꝙ caput ē eccl̓ie. ⁊ exuperant̉ redundat in alios vtfons ſcaturiens. De qͦ Iob̓. j. Uidimꝰ eū plenumgr̄a ⁊ v̓itate qͣſi vnigeniti a pr̄e. Illa plenitudo gr̄eexcludit potētiā peccādi. qꝛ pctm̄ eſt defectꝰ gratieDe quo d̓r Col̓. j. In xp̄o cōplacuit om̄eꝫ plenitudinē diuītatis inhabitare. qꝛ habuit oīmode oēmꝑfectōeꝫ. Ioh̓. iij. Nō ad mēſurā datꝰ ē ei ſpūſſcūsEt ſic nll̓o mō potuit peccare. qꝛ pctm̄ ē receſſus adeo. ⁊ ꝑ ſe fuit deꝰ. ⁊ ſic ipſe a ſeip̄o recede̓ n̄ potuit⁊ ſic nec peccare. Un̄. j. pe. ij. Pctm̄ n̄ fecit nec īuētus ē dolꝰ in ore eiꝰ. Et tal̓ plenitudo gr̄e nō fuit ībeato ſtephano. ¶ Scd̓a eſt plenitudo excellētieſ. ſpēalis p̄rogatiue gr̄e. qn̄ aliqͣ creatura ex ſpeciali dono ⁊ dei gr̄a priuilegiat̉ ꝙ ſibi ꝯferunt̉ om̄esvirtutes. q̄ ip̄am nō ſolū cuſtodiūt a peccato mortali. ſꝫ ⁊ veniali. Illa erat in maria. cui angelꝰ Iuce. j. Aue gratia plena. vnde dicit Ber. in ẜmoneCogitis me ⁊cͣ. Ceteris ſanctꝭ gratia per partes p̄ſtatur marie ſe ſimul tota īfudit gratie plenitudo.

Et ibidem. Si diligenter īſpicies nihil eſt ſplēdoris virtutis ⁊ glorie qd̓ in ea nō reſplēdeat. Et id̓obene circūdabant eam flores rōſaꝝ ⁊ lilia ꝯualliūvt v̓utibꝰ v̓tutes fulciant̉. ⁊ formoſitas decore caſtitatꝭ augeat̉. eo ꝙ dic̄ Anẜ. Ea puritate nitebatqua maior ſb̓ deo intelligi neqͥt. ¶ Tertia ē plenitudo abundantie. Illa fuit ī apl̓is Act̉. ij. Repleti ſūt om̄s ſpūſancto ⁊ ceperūt loqͥ magnalia devarijs linguis. ita vt mirarēt̉ iudei. Illa gr̄a conſiſtit in hͦ ꝙ qͥs nullū peccatū mortale cōmittit ⁊ magnū habet ardorē ad bōa oꝑa ⁊ virtuoſa ⁊ ad oīadeo placita. ita ꝙ etiā tal̓ raro peccet venialit̓. Iſtāetiā habuit beatus ſtephanꝰ Act̉. vij. Iudei nō potuerūt reſiſtere ſpūi ⁊ ſapiētie qui loquebat̉ in eo.ita ꝙ impleret̉ illud qd̓ dixit ieſus diſcipulis ſuisLu. xxj. Dabo vobis os ⁊ ſapientiā. cui nō poter̄treſiſtere oēs aduerſarij vr̄i. Et Nath̓. x. Nō voseſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūs pr̄is veſtri qͥ loqͥt̉ in vobis.Quarta eſt plenitudo ſufficientie quā vnuſquiſqꝫhabet electoꝝ intantū ꝙ ſibijp̄i ſufficit ad ſaluteꝫ.Et ſic elizabeth repleta eſt ſpūſancto. ⁊ ſic Zacharias Luc. j. ⁊ ſic Symeon Lu. ij. Nenſurā bonaꝫſ. quo ad gratiā ſufficientē. confertā .ſ. qͦ ad gratiāabundantē ⁊ coagitatā. quo ad gr̄am ſuꝑexcellentē ⁊ ſuꝑeffluentē. quo ad gr̄am exuꝑantē ⁊ redundantē in oēs electos. que ē ī xp̄o ieſu. F ¶ Tūcſb̓dit. Intēdēs in celū vidit gl̓iam dei. Nota hō libenter ad quattuor reſpicit. Prīo qͦ ad theſaurū.ſcd̓o qͦ ad amicū. tertio qͦ ad auxiliuꝫ. quarto qͦ adpalaciū. Sic beatꝰ Stephanus reſpexit pͥmo adtheſauꝝ. vicꝫ ad celū. iuxta illd̓ Nat. vj. Ubi theſaurꝰ tuus ibi ⁊ cor tuū. Nō ibi vidit theſaurū ſuum .i. gloriā dei. De qͦ Nath̓. vj. Theſauriſate vobis theſaurū in celo. Dicit Fulgētiꝰ. Ubi theſaurus ibi cogitātis affectus. Iō Phil̓. iij. Noſtra cōuerſatio in celis ē qꝛ ibi nr̄ eſt theſaurꝰ. Scd̓o hōlibenter reſpicit ad amicū. ⁊ ſic beatus ſtephanusvidit ieſū ſtantē a dextris v̓tutꝭ dei. Ip̄e eī ẜm ber.eſt amicꝰ dulcis. adiutor fortis. ⁊ ꝯſiliariꝰ prudēsIpſe eſt amicus de quo iohan. xv. Iam nō dicaꝫvos ſeruos ſed amicos. quia omnia que audiui apatre meo nota feci vobis. Ipſe eſt amicus dulcꝭqui om̄es vult ſaluari j. ad Thimo. ij. Quia vultom̄s homines ſaluos fieri. Ipſe eſt amicꝰ cōſtās.De quo Prouer. xvij. Omni tempore diligit quiamicus eſt. Et ſic chriſtus dilexit beatum ſtephanum in vita. quia ſpirituſſanctus eū repleuit. Dilexit ⁊ ī morte. quia ſtetit ad auxiliū. Dilexit poſtmortem. quia coronauit eum corona glorie ꝙ cōſtanter pugnauit. quia. ij. Thimo. ij. Nemo coronabitur niſi qui legittime certauerit. Sic et tu ſivis fore dignns corona. quia dic̄ Auguſtinꝰ in ſermone de ſancto Stephano. Diſce pugnare nō ſeuicia ſed patientia. nō malicia ſed beniuolentia.Et ſic beatus ſtephanꝰ. Itē chriſtus non ſolum ēamicus dulcis ſed etiā adiutor fortis. quia paratꝰeſt om̄es adiuuare. ⁊ notatur in hoc quia vidit eūſtantem tanqͣꝫ proximum De quo Aug. in ſoliloquio. Domine ſemꝑ teˡ paratū offers ſi ꝑatuꝫ meinueneris. Item ipſe eſt cōſiliarius prudēs. quiaconſulit terrena deſpicere et celeſtia amare. ⁊ notatur in hoc. qꝛ vidit eū a dextris virtutis dei. Tertō