De Natiuitate domini

cōiuncta. Et bn̄ contritio pnīe figurat̉ ꝑ ruboreꝫ.¶ Nota ex triplici cauſa homines rubore ſuffundunt̉ .ſ. verecūdia. iracūdia. ⁊ terroris vehemētia. q̄ tria cū ꝯfluxerint verā penitētiā efficiūt. Derecūdia enī efficit̉ ex dei offenſione. iracūdia ex dāni illatione. terroris vehemētia ex ꝓpria dehoneſtatione. Cū ergo ex ſplēdore cognitiōis deū nosꝯgnoſcimus offendiſſe merito rubore ſuffūdimurꝙ tā glorioſū deū nos viles ⁊ exigui v̓miculi ꝓpt̓peccata vilia ⁊ feda offendimꝰ. Et ſic psͣ. xliij. Cota die verecūdia mea corā me ē ⁊ ꝯfuſio. Ber. Cogitanti mihi ꝙ pr̄em offenderī ē certe ꝙ pudeat. qͣfrōte tollā oculos meos ad vultū tā pij pr̄is ꝙ caduca ⁊ vana nō erubui p̄ferre eterni pr̄is amori.Scd̓o merito nobis iraſcimur ⁊ iraſcēdo ruboreiffundimur ꝯſiderātes ꝙ tā grauia dāna ex peccatis incurrimꝰ .ſ. ꝑditionē anīe ⁊ dānationē ⁊ oīum bonorū denudationē. Tertio ruborē ꝯcipimꝰex terrore ꝯtritiōis ꝙ tā viles ⁊ abomīabiles factiſumꝰ ex pctō. clamātes in celū. psͣ. lxxij. Ad nihilū redactus ſū ⁊ neſciui. Et psͣ. xlviij. Hō cum inhonore eſſet nō intellexit ⁊cͣ. Ber. Quantū putascontriſtatur anīus ſeip̄m intuēs ⁊ carnē leproſaꝫinueniens. multo magis de anīa. ¶ Quarto ſolęduꝫ aſcendit altiorē. Et ſic xp̄s deus nr̄ cum ortuſeſt in nob̓ ꝑ gradus ꝓfectuū aſcēdit. pſal. lxxxiij.Aſcenſiones in corde ſuo diſponit. De quo greg.Nemo repente fit ſūmꝰ. ſꝫ a minīo qͥſqꝫ inchoat vtad magna tandē ꝑueniat. Aſcendit aut ſol diuinꝰin nobis tribꝰ gradibꝰ .ſ. ꝑ peccatorū remiſſionemgratiarū actionē. gratuitā dilectionē. Prīo contingit cū hō dolet veniēs ad ruborē ꝙ penitentiā tādiu ſimulauit. tūc dn̄s miſertus ei in ꝯfidētia dicitei. Cōfide fili remittuntur tibi peccata tua. Cumhoc fit ſtatim ſpirituſſanctus trahit hominem acſecūdum. ſcilicet ad gratias agēdas ꝑ gr̄aꝫ remiſſionis .j. Choꝝ. j. Gr̄as ago deo meo ſꝑ. Ber. Felix hō qͥ ad ſingula dona gr̄aſ agit. Nā cū nos gras exhibemꝰ amplius gr̄e locū in nobis facimusoſt gratiꝝactionē ⁊ beneficiorū memorationeꝫtrāſitur ad tertiū gradū vt incipiat̉ deꝰ dulceſcereet ꝓpter ſeip̄m diligi. Hunc amorē queſiuit dn̄s.Nalach̓ .j. Quis ē qui incēdat altare meū gratuito .i. altare cordis gratuita dilectōne. psͣ. cxvij. Cōfitemini dn̄o qm̄ bonꝰ. Ber. Qui ꝯfitet̉ dn̄o nō vtbonus ſit ſibi ſꝫ in ſeip̄o hic nō diligit deū. Uerꝰamor nō requirit p̄miū ſꝫ meret̉. ¶ Quinto ſol inualeſcit .ſ. ad feruorē circa horā ſextā. ⁊ virtute ſuiferuoris tres affectus oꝑatur. facit hoīes incaleſcere. areſcere. nigreſcere. Sic ſol diuinꝰ ſpūal̓r in nobis ꝓficiens pͥmo facit nos caleſcere feruētiſſimacharitate. Cū enī dicit̉ Deū. iiij. Deus ignis ꝯſumēs eſt. ideo facit feruere. Hiere. xx. Factus ē incorde meo qͣſi ignis eſtuās clauſuſqꝫ ī oſſibꝰ meiset defeci ferre nō ſuſtinēs. Oſee .j. Tota die dormiuit coq̄ns eos mane ip̄e ſuccenſus qͣſi ignis flamme. Hec fortiſſima flāma feruoris ꝑficit in nobisgr̄am vnionis. ſic̄ enī ignis material̓ conuertit ī ſemateriā in quā agit ſic ignis diuinus ꝯuertit in ſeanīam quā accendit. Ber. Quēadmodū varia ſoluta metalla in igne in vnū ꝯfluunt. ſic deꝰ ⁊ anīa

corda liqueſcunt ⁊ ꝯfluūt. Ioh̓. xvij. Rogo vt vnūſint ſicut ego ⁊ tu vnum ſumꝰ. Ex illa glorioſa vnion om̄ia q̄ dei ſūt. ſūt nr̄a. ⁊ nr̄a dei. Secūdo ſoldiuinus facit nos ab om̄i carnalitatis humore areſcere. vt nil eorū q̄ carnis ſūt admittandꝰ. Et hͦ eſtqd̓ dicit Ber. Dulce eſt his in terrenis eſſe rebꝰ qͥnil guſtant de celeſtibꝰ. Sꝫ qͥ guſtauit dulcedineꝫcel eſtiū bonoꝝ hꝫ amaritudinē terrenorū de quoGreg. Guſtato ſpū de ſipit oīs caro. Tertio facitnos nigreſcere .i. omnē exteriorem ornatū paruipendere. ⁊ de exteriori homine qͣſi nil curare. Qd̓deſignatur in figura ⁊ docet̉ in ſcriptura. In figura tabernaculū exterius diſſimilibꝰ pellibꝰ ē coopertū. intus auro puriſſimo decoratū. In ſcriptura. Can̄. j. Nigra ſū ſꝫ formoſa. nolite me ꝯſiderareyfuſca ſim qꝛ decolorauit me ſol ſcꝫ iuſtitie ī paſſione. Eſa. liij. Uidimꝰ eū nō habentē ſpecieꝫ neqꝫ decorem qͣſi leproſum ⁊ humiliatuꝫ. ¶ Sextoſol ad occaſum induit pallorē. Sic ſol diuinꝰ poſtpredicta effundit in nos tres effectus ꝑ palloremcongrue deſignatos. N ¶ Nam hoīes ꝯſueuerunt palleſcere ex labore. timore. ⁊ languore. Primo ex labore. ⁊ ſignificat ꝯtinuū ſtudium ꝓficiendi. quia poſt predicta tā auide currūt viam dei vtmodum habere neſciant in agēdo. Et talis conatus pro perfectiōe filijs gratie reputat̉. quia p̄ nimio amore multa magna ⁊ ardua faciunt. ⁊ quicquid faciūt pro nihilo reputāt. ſic̄ maria magdalena ẜm Greg. cum ꝯſiderauit qͥd fecit noluit moderare quid faceret. Et ſic Ber. dicit. Totus labormeus vix eſt vniꝰ hore. ⁊ ſi amplius nō ſentio preamore. Aug. Qd̓ graue eſt laborantibꝰ leue amātibus. Ber. Ubi amor non eſt labor. Scd̓o homines palleſcūt ex languore. nā ex nimio deſiderioprioris laboris neceſſariū ē vt gr̄a ſb̓trahatur. quaſb̓tracta vehementer languorē ſuſcipiunt vt gratia reuertatur. In hoc languore ſtetit ſpōſa. Cāti.v. Nunciate dilecto qꝛ amore langueo. vulneratacharitate ego ſū. Nam nihil penalius aīe amoroſe qͣꝫ ſb̓tractio rei amate. Et ſic mens quādo ſentitſubtractā gratiā dicit illud Orige. ſuꝑ Cāti. Heuinquit quo abijt gaudiū. vbi latet amor meus. curme dereliquiſti ſalus mea. Et ſic magdalena ẜmOrige. ſuꝑ ſtabat. Oneroſi ſūt mihi angeli. conſolantur ⁊ grauant me. quia nō quero creaturā ſedcreatorem. Ber. in tractatu de charitate. Fruſtraconſolatur exterius vbi vulnꝰ amoris curari oportet interius. ſicut Anna poſt filium Thobiā ſuſpirans. ⁊ ſic tales. Bern̄. Quāto charior qd̓ preſenseſt. tanto egrior iacet cū ſubtrahitur. Tertio palleſcunt homines ex timore qd̓ contingit quādo homines appropinquant fini tanqͣꝫ ſol vergēs ad occaſum ex timore vicine mortis neſciētes quem finem ſortiantur. Eunt enī ⁊ quocunqꝫ venerint ibierunt ſemꝑ Ecc̄s. xj. Quocunqꝫ ceciderit lignumibi erit. ſiue ad aquilonē ſiue ad auſtrum. Etiā electi ⁊ ſancti cogitant illud Ecc̄s. viij. Didi impiosin inferno ſepultos. qui qͣꝫdiu viuerent in loco ſancto erāt ⁊ laudabantur quaſi iuſtoꝝ oꝑa haberēt.Ideo dicunt intra ſe illud Ecc̄s. ix. Neſcit homoan odio vel amore dei dignus ſit. ſed omnia in futurum referuant̉ incerta. Nam de chriſto legimꝰ