SermoXIX
ior videt̉. vt dicit Alexander ſuꝑ. iij. metherorumEt rō. qꝛ multus vapor interponit̉. ⁊ ſic maior apparet. Gratianꝰ. In ortu ſaluatoris maior apparet clementia ꝯditoris. H ¶ Ut patet in exemplo. Nulier quedā deuota pꝰ infantiā xp̄i ſemꝑ īhiabat. Ueniēte igit̉ tꝑe eius natiuitatis rogauiteum vt ſibi oſtenderet imaginē ſue infantie. ⁊ cuꝫin receſſu alioꝝ hoīꝫ ī eccl̓ia ſola expectaret viſuseſt ei formoſus puer ſtās ante eā. Uidente igiturea pueꝝ tam formoſum interrogauit ip̄m ſi ſciretQue maria. qͥ reſpōdit. etiā. ⁊ illa dic. Et cuꝫ puedixiſſet vſqꝫ ibi. Benedictus fructꝰ vētris tui dixitpuer. ego ſū idē fructus. ⁊ euanuit. ⁊ mulieri ſpecialē gratiam infudit. At illa iubilando clamauitreuertere chariſſime puer decore ⁊ amabilis. Et ꝑtrigīta dies eſtuabat poſt eū. Triceſimo die venitieſus dicēs. Ore reuocatus venio ad te vt ⁊ tu venias ad me in regnū meū. illa gaudēs emigrauit.Octauo in ortu ſol̓ infirmitates alleuiant̉. Ratio qꝛ infirmitas ſurgit ex malis humoribꝰ. ⁊ hi innocte magis augmentant̉. Iō infirmi nocte fortius puniunt̉. ſole oriēte hūores groſſi ꝑ calorē minuunt̉. ⁊ ſic infirmitates alleuiant̉. Sic ante incarnatōnē xp̄i hō patiebat̉ multas īfirmitates. Prīoſuꝑbie tumorē ortū ī celo. deīdeqꝫ ī ꝑadiſo. Cōtraiſtu tumorē attulit carnē ſuā in humilitate. Aug.Nedicina tumorꝭ eſt humilitas ſaluatoris. Damaſ. Hō ꝑ ſuꝑbiam erexit ſe ꝯtra deū. vſqꝫ ad deūſupra deū. Contra deū qꝛ ꝯtra illius p̄ceptuꝫ. Oſqꝫ ad deū. quia vſqꝫ ad diuitatis ſue appetitū. Supra deū. qꝛ volūtatē ſuā ſupra dei volūtatē poſuit.Sꝫ xp̄s in redēptiōis oꝑe nō ꝯͣ hoīes ſꝫ ꝓpt̓ hoīesi. ꝓpter ip̄orū ſaluationē. vſqꝫ ad homīes .i. vſqꝫ adhumane nature ſuſceptionē. ⁊ qd̓āmodo infra homines ꝓpter paſſionis nimiā abiectionē. EſaDeſiderauimꝰ eū deſpectū ⁊ nouiſſimū virorū doloꝝ ⁊ ſcientē infirmitatē. Aug. Humilitatisexemplū eſt ſuꝑbie medicamentū. Nā nr̄a ſuꝑbianō potuit meliꝰ ſanari qͣꝫ humilitate filij dei. Berin ſermone. Quis digne pēſare poterit quāte humilitatis extitit ꝙ dn̄s maieſtatis ita ſe depͥmerevoluit ꝙ hodie rex niniue ī ſacra apparuit. Ioneiij. ⁊ Iob. xvj. Saccū ꝯſui ſuꝑ cutē meā. Ber. Niſit ſaccū plenū miſcd̓ia ī īcarnatōe ſcindēdū ī paſſion. Saccus iſte ꝯtinebat plenitudinē diuinitatꝭIone. iij. Rex niniue indutꝰ ē ſacco ⁊ ſedit in cinere .i. indutus hūanitate vt penitētiā ꝓ nobis ageret. Aug. Filiꝰ dei nō hꝫ vnde flagellaret̉ ad hͦ carne indutꝰ ē vt ſine flagellis nō eſſet. Itē ante ortūhuiꝰ ſolis genꝰ humanū erat errore excecatuꝫ itavt adoraret lingna ⁊ lapides ⁊ beſtias terre. Gen̄.vj. Cuncta cogitatio cordis intēta ē ad malū om̄itꝑe. Gen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatōes hoīs ab adoleſcētia prona ſūt ad malū De qͦ Ro. j. Nutauerūtgloriā incorruptibil̓ dei in ſimilitudinē imaginiscorruptibil̓ hominis. ⁊ volucꝝ ⁊ quadrupeduꝫ etet ſerpētū ⁊cͣ. ſeqͥt̉. Seruierūt creature potiꝰ qͣꝫ creatori. Sol iſte veniēs ī mūdū illumīauit tenebrarū errorē ꝑ p̄dicationē. Ioh̓. xiiij. Creditis in deūet in me credite. q. d. lapides ⁊ ligna qͦs colitꝭ nonſūt dij ſꝫ ego. psͣ. xcv. Omnes dij gentium demonia. De ortū dicit̉ Naum. iij. Ortus eſt ſol ⁊ auo
lauerūt locuſte .i. errores qͥ de malo in malū ſaltātvt locuſte qꝛ vno incōueniēte dato ſequūt̉ plura.Itē ī carnali effectu deprauati Gen̄. vj. Om̄is caro corruꝑat viā ſuꝑ terram.Sermo xix. ¶ Ad idem.Portet preuenire ſoolem ad bn̄dictionē tuā. ſcribit̉ Sap̄. xvj.Audiſtis enī quō ſol iuſticie xp̄s deusnoſter ortus ē corporaliter ꝑ humāe carnis apparitionē. Nunc vero videndū eſt quō oritur ſꝑūaliter in cordibus hominū ꝑ gr̄am ſuā. Quid enimꝓdeſſet natiuitas corporal̓ in mūdum ſi nō adeſſet natiuitas ſpiritual̓ in mentibꝰ hominum. cumdicit Aug. in enchiridion. Om̄ia nr̄a merita nonſunt aliud niſi dei gr̄a. Quapropter ſpūal̓ natiuitas per dei gratiā ſumme eſt deſiderāda. iuxta illd̓Iſi. in ſino. In om̄i tuo oꝑe gr̄am dei poſce. Naꝫſicut vbi radius ſolis attingere nō pōt fructus nōcreſcit. ſic vbi nō adeſt lux gr̄e ibi ē ſterilitas in oīopere bono. De qͦ Damaſ. li. ij. dic̄. Tolle gr̄am etnō erit alicuiꝰ oꝑis efficacia. Idcirco oportet p̄uenire ſoleꝫ .ſ. gratie ad benedictionē tuā. I ¶ Proquo ſciendum ꝙ ſol tā in ortu ſuo qͣꝫ in curſu habꝫſex ꝓprietates. ſic ſol iuſticie xp̄s deus nr̄ ſex ſpiritualiter operat̉ in nobis dum naſcit̉ ī nobis. Soſſex habet ꝓprietates. Prīo p̄mittit rorē. ſcd̓o ꝓijcit ſplendorē. tertio inducit ruborē. quarto aſcendit gradū altiorē. qͥnto inualeſcit ad feruorem. ſexto declinat ī pallorē. Hec ſex oꝑat̉ in nob̓ ſpiritualiter ſol iuſticie. Primo volēs oriri in nobis premittit rorē .i. preuenientem gratiā. ⁊ non eſt aliudniſi quedam admūitio monēs hominē ad ſalutē.De qͦ Eph̓. ij. Donū dei eſt nō ex operibꝰ ne quisglorietur. ⁊ Rom̄. xj. Sine penitētia ſūt dona ⁊ vocatio dei. iō Bern̄. Quotiēs ſuggeſtionē bonā ſenſeris da honorē deo. ⁊ age reuerentiā ſpūiſancto.cuius vox ſonat in auribus tuis. ſuggerens illud.Eſa. xlvj. Preuaricatores redite ad cor. R ¶ Cōuenienter enī hec gr̄a nomīe roris deſignat̉ ꝓptertria. quia ſicut ros cadit leniter. aſcēdit ſb̓tilit̓. fructificat vtilit̓. ſic gratia p̄ueniens hec om̄ia operatur. Primo cadit leniter. qꝛ nullus caſus eiꝰ ſentit̉ſic ⁊ gratia p̄ueniēs. Nam difficulter inter gratiaꝫadmonitionem ⁊ noſtram cogitationē differētiavalet aſſignari. Dicit enī Ber. Sil̓ia ſunt cogitatamentis nr̄e ſermonibꝰ veritatis. Scd̓o aſcēdit ſb̓tiliter ſine motu ſenſibili. Sic gratia ſine motu ſēſibili interiora noſtra ſurſum trahit. Tertio fecundat vel fructificat vtiliter. ⁊ ſic ros gratie om̄ia etiam aliena facit noſtra. Ro. viij. Scimus quoniādiligētibꝰ deū om̄ia cooperant̉ in bonū. ¶ Scd̓oꝓijcit ſplendorē. ⁊ ſic ſol iuſticie xp̄s deus noſterꝓijcit ſuper faciem terre. id eſt terrene cōſcientieſplendorē .ſ. cognitionis īterne ſcꝫ quid egiſti. qͥdmeruiſti. quid perdidiſti. Greg. Dū diuinꝰ reſpectus nos illuminat cūcta mētis abſcōdita manifeſtat Iu. j. Illuminare his qͥ ī tenebris ⁊ ī vmbramortis ſedēt ¶ Tertio ſol inducit ruborē .i. pnīaꝫet ꝯtritionē. Nā hō nō ꝯterit̉ de his q̄ ꝯmiſitniſiex ſplendore gr̄e pͥus cognoſcat. Ber. Si ip̄iꝰ cognitio ē ſalutꝭ initiū. tūc cognitio ⁊ pnīe ꝯtritō ſūt