De ſancto Andrea

nō eſt. cras minꝰ aptus erit. Sed ſtatim debemuſparere. vt ſancti apl̓i qui nullā deliberatōem ceperāt. Hiero. Imꝑfecta obediētia reqͥrit. ꝑfecta nullam q̄rit excuſatōem. Un̄ arguit̉. ille qui ꝑ operapietatis ſe excuſabat Nath̓. viij. Dn̄e ꝑmitte mepͥmū ire ⁊ ſepelire patrē meum ⁊ ſequar te. audiuit a chriſto ieſu. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. tu aūt ſequere me. E ¶ Sed diceresvn̄ oriebatur illa repentina diſcipulorū cōſecutioRn̄det. Hiero. ſuꝑ Natth̓. Primo ex verbi deiv̓tuoſa oꝑatione. cuꝫ dixit. venite poſt me: cor eorum medullitꝰ penetrauit ⁊ ꝓtinus eos cōuertit.quia ſcribit̉ ad Heb̓. iiij. Diuus eſt ſermo dei ⁊ etficax ⁊ penetrabilior om̄i gladio ancipiti. Et impletum eſt iliud p̄s. lxvij. Dedit voci ſue vocē virtutis. Nam verbū dei comꝑat̉ ſurculo arbori inſito. Iacobi .j. Suſcipite inſitū verbū. Sicut furculus inſitꝰ arbori trahit totam arborē ad fui naturam. ſic verbū dei totū cor ad dei graciam. Secūdo ꝓuenit ex diuina inſpiratōne. Aliter hō vocat exterius. xp̄s vero interius. Ideo potuit Andreas dicere illud. p̄s. lxxxiiij. Audiam qͥd loquatur in me dn̄s deus. Grego. Uox dn̄i auditur cūinſpiratio mente concipit̉. Qd̓ ⁊ fecit ſanctus andreas. Tertio ꝓuenit ex mirabili faciei irradiatione. Dicit em̄ Hiero. Certe em̄ fulgor diuinitatis ⁊maieſtatis occulte relucebat ī hūana chriſti facie.vt etiaꝫ pͥmo aſpectu trahebat hoīem. Facies em̄chriſti ſpecioſa erat ad intuendū. qd̓ dicit petrusj. Pet̓ .j. In quā deſiderāt angeli ꝓſpicere. Dicitur em̄ de ſalomone. iij. Reguꝫ. x. Uniuerſa terradeſiderabat videre facieꝫ ſalomōis. Sed ecce hicplus qͣꝫ ſalomon Nat. xij. Quarto ꝓuenit ex potenti attractōne. potens em̄ erat attrahere quē vellet. Un̄ Hiero. Sicut magnes attrahit̉ ferrū ſuavirtute. tantomagis dn̄s celi ⁊ terre trahere poterat quē vellet. Ideo Ioh̓. vj. Nemo p̄t venire adme niſi pater meꝰ traxerit illum. F ¶ Sed diceres. tūc nulli debet imputari ſi nō venerit ad fideꝫqꝛ non trahit̉. Rn̄detur. deus ꝑatus eſt ad oēs trahere ⁊ oībus dare gr̄am. teſte apl̓o. j. Thi. ij. Uultoēs homīes ſaluos fieri ⁊ ad agnitōem veritatisꝑuenire. Si aliquis nō veniat ad fidē indiſpoſitūſe faciens ꝑ peccatū ad gr̄am ꝑcipiendā nō eſt culpa dei ſed pctōris vt nō trahatur. qꝛ ſe non diſpoiuit ꝑ liberum arbitriū. G ¶ Sed diceres. q̄ eſtcauſa ꝙ trahit iſtum ⁊ nō illum. Rn̄det Augꝰ. ſuꝑ Ioh̓. Cauſa in generali eſt vt in illis qͥ trahūturrefulgeat ordo miſcd̓ie. in alijs vero ordo iuſticie.In ſpeciali vero cauſa eſſe p̄t. ſꝫ iniuſta eſſe nō p̄t.ſꝫ ſtat in dei miſcd̓ia. De qͦ Roma. ix. Nō eſt volētis neqꝫ currentis ſꝫ miſerentis dei. Et ſubdit auguſtinꝰ. Noli velle iudicare ſi nō vis errare. Sedſi nō traheris ora vt traharis. Illa tractio nō ſit ꝑcoactōem ſꝫ ꝑ inductōem. vt declarat Anẜ. in ſil̓itudinibꝰ exemplo rami viridiſ. ⁊ Augꝰ. exemplonūcis. Oſtendis inqͥt oui ramū viridem. ⁊ trahiseam. oſtēdis nuces puero ⁊ trahis eū. nō violentiam faciēdo ſꝫ ꝑ rami oſtenſionē appetitū ouis etꝑ nuces volūtatem pueri alliciēdo. Et ſic deꝰ on̄dit nobis ramū viridem. id eſt ꝓmittit delectabilem viſioneꝫ. oſtendēdo nucem .i. gloriam celeſtē.

que ē circūdata cortice dura .i. penitētia amara. ſꝫinueniemꝰ nūcleū dulcedinis. Luce. iij. Penitentiam agite ⁊ appropīquabit vobis regnū celoruꝫ.Nā ſicut nūcleus abſcōditur ſub cortice amara.ſic celeſtis dulcedo ſub amaritudine penitētie. vn̄p̄s. xxx. Ꝙmgͣna multitudo dulcedinis tue dn̄equā abſcōdiſti timētibus te. ſcꝫ ſub actōne penitētie. Act̉. xiiij. Per ml̓tas tribulatōes oportet nosintrare in regnū dei. Ad qd̓ nos ꝑducat deus ī ſecula. ⁊cͣ.¶ Sermo ij. ¶ Ad idem.Elictis rhetibus continuo ſecuti ſunt eū. Nath̓. iiij. ThemaNgr̄ in li. viij. de ꝓpͥetatibus rerum dicit. ꝙ ſol hꝫ v̓tutem attractatiuā. Naꝫ vapores demari attrahit ⁊ tandē in nubes cōdenſat. ⁊ ſic condenſatos eos reſoluit nūc in pluuias nūc in grandines: iā in niues. H ¶ Spualiter. ſic ſol iuſticiev̓tute ſue deitatis attrahit ad ſe hoīes humiles qͥſunt ſumo ſimiles. Sap̄. v. Quaſi fumus qͥ a vento eſt diffuſus. Et fumus ſeu vapor fuerūt hi duoapl̓i ante vocatōem. ſꝫ dn̄s eos ad ſe traxit ⁊ in nubes ꝯuertit. De qͦ Eſa. lxj. Qui ſunt hi qͥ vt nubeſvolāt. Et bn̄ andreas nubibꝰ comꝑatur. quia nubes de ſe fundūt pluuiā que terrā rigat ⁊ fecūdat.ſic btūs andreas imbrē ſue doctrine fudit ⁊ cordaidolatrātia irrigauit ⁊ in fide roborauit. ẜm ꝙ canit eccl̓ia. Nyrmidones idolatras diu fluctiuagos rhete cepit fidei. Nō ſi iſti vapores .i. hūilespiſcatores nō fuiſſent attracti ꝑ ſolē iuſticie imberdoctrine nō ꝑ eos deſcendiſſet. nam nō fuerūt doctores ſꝫ piſcatores. Ideo augꝰ. dicit Xp̄s frangere volens ceruicē ſuꝑboruꝫ nō queſiuit ꝑ oratoreꝫpiſcatorē. ſꝫ per piſcatorē lucratus eſt imꝑatorem.ideo dicit thema. Relictis rhetibus. ¶ In ſūmaverboꝝ premiſſoꝝ duo tangūtur. Primo diſcipulorū ꝑfecta cōuerſio. ibi. relictis rhetibꝰ. Secūdoſubiugitur eoꝝ digna cōſecutio. ibi. cōtinuo ſecuti ſunt eum. I ¶ Dixi pͥmo tangitur diſcipuloꝝꝑfecta cōuerſio. ibi. relictis rhetibꝰ. Naꝫ hoc eſt ſignū ꝑfectōnis relinquere ea q̄ ſunt neceſſitatis adeſſe ꝯſeruatiōis. De qͦ Grego. viij. moral̓. Ad culmen ꝑfectiōis tendūt qͥ exteriꝰ cūcta de relinquūtEt tales fuerūt petrus ⁊ andreas. Sꝫ diceres. qͥdreliquerūt qui penitus nihil habuerūt. Reſpondet Grego. in omel̓. In hac re plus pēſare debemus animū qͣꝫ ſenſum. multū reliquit qui ſibi nilretinuit. quāuis parum habuerūt apl̓i tamē illudtotū deſeruerūt. Nos igitur habita cū amore poſſidemus. ea q̄ nō haebmus cum deſiderio querimus. Ipſi etiam deſideria reliquerūt. a ſequentibus tanta dimiſſa ſunt. quāta a nō ſequētibus cōcupiſci potuerūt. R ¶ Sed diceres. talem ꝑfectionē nō valeo habere. Reſpōdet Grego. Nulta fratres relīquitis ſi terrenis deſiderijs renūciatis. Et quia cor ⁊ nō ſubſtātiam penſat deus. Naꝫdicit Ber. Plus nocet concupiſcētia qͣꝫ ſubſtātia.Idcirco ſi nō potes relinquere totā ſubſtātiam: relinque inordinatā cōcupiſcētiam. hoc eſt. nimiuꝫamorē. Nam dicit Chriẜ. ſuꝑ Natth̓. Apl̓i relinquētes terrena docuerūt ꝙ nemo p̄t poſſidere terrens ⁊ ad celeſtia ꝑuenire. nō dicit terrena habere