⁊ deum blaſphemabunt. Vſayevij. Cum eſurierit iraſcetur. ⁊ maledicet regi ſuo ⁊ deo ſuo Terciuſlocus eſt celum: vbi ſacietas plena eſt Ibi enim totus homo in. vſenſibus ſaciabitur in viſione criſti. viſus autem delectatur in colore viridi qui eſt medius color conſtans ex albo ⁊ nigro. Coior albꝰeſt deitas lucida. color nigͥ eſt caro de t̓ra formata. Iſte duplex colora. clara deitas ⁊ nigra humanitas in xp̄ō eſt ꝯiunctus ⁊ totus amenꝰ ⁊ viridis eſt effectꝰ. Vndevocat ſe viridem dicens. Lu. xxiiijSi in viridi ligno hoc faciunt: inarido quid fiet? Ideo quilibet ſāctꝰ dicere poteſt illud heſter. xv.Valde mirabilis es dn̄e. ⁊ faciestua plena eſt gratiarum actione.Ideo dicitur pe. a. In quē deſiderātangeli ꝓſpicere. Olfactus delectabitur in redolentia xpriſti. In īpōenim ē balſamum diuine naturecinamonium diuine anime ⁊ mirra carnis mortificate. Ecrleſi. xxiiijSicut cinamoniū ⁊ balſamum aro. o. de. quaſi mirra electa de. ſuauitatem odoris. Ex hijs ſpeciebuſaromaticis ſācti tantum odore ſētient ꝙͣ clamabunt ⁊ dicent illudCana. Trahe me poſt te curremꝰin odore vngentorū tuorum. Guſtus delcābitur in guſtando dulcedinē xp̄i. Vnde cantat eccīa. ⁊ fuītur ex Iohel̓. iij. In illa die ſtillabunt montes dulcedine ⁊ collesfluent lac ⁊ mel. Per ſac̄ intelligiL Ltur caro xpriſti mundiſſima. perniel anima xpriſti dulciſſima. perdulcedinem deitas xpriſti ſuauiſſima Montes igitur ⁊ colles ⁊ magni ⁊ minores ſcī. ⁊ guſtus habebunt̉ dulcedinem a carne xpriſtimundiſſima ⁊ ab anima xpriſtiſuauiſſima. Tactus delectabiturin tangendo xp̄m. Multum homodelcātur in amicum tangēdo. plꝰin amplexando. ⁊ multū plus indeo ſculando. Tunc igitur ſanctixp̄m tangent ⁊ tenebunt fortiterCan. iij. Tenui eum nec dimittā.Tunc amplexabunt̉ hilariter.Prouer. iiij. Arripe illam .ſ. ſapiētiam que ē xpriſtꝰ ⁊ exaltabit te⁊ glorificabei̓s ab ea cum eam fueris amplexatꝰ. Tunc oſculabutur dulciter. Can. viij. Quis mihidet te fcatrem meū fugentem vbera matris niee vt inueniā te foris⁊ de oſculerte ⁊ iam menemo deſpiciat. Xpriſtꝰ autem ante incarnaticinē erat in ſinu patris: ſedvenit foras quando naturam humanam diuine nature in vnitateꝑſone ſibi vniuit. Et illud tale oſculum petebit genus humanumdicens. Canticoꝝ .i. Oſculetur meoſculo oris ſui ⁊cͣ Et eam iam nēodeſpiciet. Nec deus. qꝛ multum dilexit: nec angelus. ſed in reuerentiam habuit. nec dyabolus ſed d̓inceps multum eam timuit Auditus ſatiabitur in audiendo vocemxpriſti que tam dulcis eſt vt quilibet ſanctus clamet atqꝫ dicat. ſꝫ.