per penitentiā: ſed tam iſtos ꝙͣ illos generat tandē gna̓tione ſpirituali ſiue celeſti. de qua d̓r gen. xvGeneracōne quarta reuertenturhuc. Beda. Nō nouū debet videri:ſi natus dicat̉: qui de hac vita migrauit. Sicut enim ꝯſuete naſcit̉cū de vtero matris quis ꝓcedens īHanc vitamꝓgreditur. ita poteſtnatus appellari quī ſolutis vincūlis carnis ad lucē ſublimat̉ et̓nāScd̓ aīa d̓r filia dei ꝓpter imitationē. Non dēmus tn̄ ipſum imi tariin ponͣ. qꝛ īeffabilis eſt. Osͣ Quislo q̄tur potentias dn̄i: nec in ſapientiā. qꝛ incōprehenſibilis ē. OsͣMirabilis facta eſt ſcīa tua. ſed inmīa. qꝛ in hac imitabilis eſt Lu.vj. Eſtote miſericordes ſicut pr̄ ⁊cͣ.In futuro autē ſcī imitabunt̉ deūcin potentia. Psͣ. Introibo in potētias dni. In ſapīa. Psͣ. Exiſtimabā vt cognoſcereꝫ. Hoc labor eſtante me donec intrem in ſāctuarium dn̄i ⁊ intelligā in nouiſſimiseoꝝ. Non autē oportebit ꝙ ipſuꝫimitetur in mīa: nec quantuꝫ adbonos. nec quantū ad malos. qꝛgaudebunt de dei iuſticia (Terciodicitur filia dei ꝓpter hereditatisſucceſſionē. Romi. vi. Si filij ⁊ heredes. hereditas autē tranſit ad heredes cū ſuo onere Celeſtis hereditas hꝫ annexū onus humilitatiſ⁊ obedientie ⁊ aduerſitatis. Cuꝫiſto onere habuit ea xp̄s. Phil̓.iij. Humiliauit ſeipſū. Quo ad pͥmū factꝰ obediens vſqꝫ ad mortēQuō ad ſecundū. mortē autē crucis. quo ad tercium. Cū iſto ouere nos ea habere dēmus vt .ſ. ſimꝰhumiles. Ma. xviij. Niſi ꝯuerſi fuei̓tis ⁊ efficiamini ſicut ꝑuuli nōintrabitis in regnum celoꝝ Sinꝰin andatis dei obedientes. Eiuſdēxix. Si vis ad vitam ingredi: ẜuamandata. Simus in aduerſitatibꝰ patientes Math̓. v. Beati quiperſecutioneꝫ patiuntur propteriuſticiam. quoniam ipſorum eſtregnum celorum. Secundum verbum fuit magne ſecuritatis cū dicit̉. ꝯfide Valde enim de ſalute nōſtra ſecuri cēpoſſumꝰ: ex quo adꝯfidendū ſic aīati ſumꝰ. Fecit autēxp̄s de nr̄a ſalube nos ſecuroſ ꝑ tria Primo ꝑ iuramentū. qꝛ tripl̓rnobis iurauit. Primo per ſe oīpotentē. Gen̄. xx. Per memetipſumiuraui d̓t dn̄s. qꝛ benedicēs benedicā tibi bnedcōe .ſ. gr̄e in preſēti⁊ glorie in futuro (Scd̓ iurauit ꝑviuentē. Qu̓i. xiiij. Viuo ego dicdn̄s: implebit̓ gloria dn̄i vniuerſa terrā ⁊ terrā viuentiū. Qua gl̓ia deum tunc implebit̓: qn̄ nu̓ſ ſaluandoꝝ erit ꝯpletus. ercio iua̓uit ꝑ ſe veritatem. Ma. xix. Amenamen dico vobis ꝙ vos qͥ reliquiſtis oīa ⁊ ſecuti eſtis me ⁊cͣ. Racōaūt quare deꝰ iſti triplici mō iurauit poteſt aſſignari Hō enim tribꝰ de cauſis iuramentum nō ſeruat. a̓ ꝓpter imponͣm qn̄ nō p̄t attendere ꝙͣ iurauit/ aut ꝓpter mortēſubitam qn̄ .ſ. mortē preuentꝰ nō