conſilio reſpublica regebat̉. Nāvt dr̄ in libro eligēdoꝝ. Iuuenes.ilj.ixvx.nemo eligit duces eo ꝙ nō ꝯſtēt coeeē prudētes Habebant ⁊ romaniexercitium preliandi ⁊ ideo plurimū docti erat. Nā d̓r Eccle. xxxiiij.Vir in multis expertus cogitabitmulta. ⁊ qui multa didicit ena̓rabit intellcā. Qui nō eſt exptus recognoſcit pauca. Iudith. ix. der̓liquit dn̄s gentes: vt erudie̓t incis iſcahelem vt poſtea docerent filios eoꝝ certare cū hoſtibꝰ. ⁊ haberent ꝯſuetudine preliandi. Ento iuſtū ⁊ honeſtū ſꝑ vtili debet p̄ponere ⁊ ſuꝑ hoc plurā exēpla poni pn̄t. Vnum eſt qd̓ narrat valerius ⁊ ambro. in li. de offi. ꝙ cuꝫmacedones conͣ Athenienſes claſſem magnā direxiſſent venit quidā de exercitu ad eoꝝ: d. ꝙ ſi clanculo claſſem adirent: totam incēdere poſſent: ſed illi nullatenꝰ ac qͥeſcere voleb̓ant dicētes. Hꝰ victoia ⁊ ſi vtiliter: tamen nō eſſet honeſte acquiſita. Ambro. Maluer̄tl. j.ꝙminus poſſe honeſte: ꝙ plus turApiter. Aliud exemplū narrat Aul.gꝰ. in li. de ci. dei. ꝙ cū ma̓cus regūl̓.. 6.lus captiuus a carthaginēſibꝰ detineretur. ⁊ romam multos a carthaginēſibꝰ iuuenes detinerent.miſſus eſt dictus regulus romaꝫpro ꝯmutatione fienda. iurās ꝙrediret ſi ꝯmutatio fieri nō poſſꝫ.Qui cū romā veniſſet / ſupradictaꝫꝯmutationē diſſuades fieri: eo ꝙipſe ſenex eſſet ⁊ parū viuere poſſet. Illi aūtē iuuenes ⁊ multa prelia mouere poſſent Et cū rogaret̉vt ſaltem ipſe remaneret / nullatenus acqͥcuit. Rediēs autē crudelimortē interijt. ¶ Terciū exemplūlegit̉ in hiſtorijs romanoꝝ ⁊ retulit Ambro. in li. de offi. ꝙ cū medicus pirri regis/ ad fabriciū duceꝫromanoꝝ veniſſet/ aſſerens ꝙ pirro medicinā intoxicatam daret /ſic rege mortuo ipſe victoriā obtineret: iuſſit eū fabricius ligari. ⁊ad dn̄m ſuum mitti. Et ſubdit ambro. Reuera preclaꝝ vt qui virtutis certamē ſuſcepea̓t: nollet fraudevincere Tunc pirrus dixiſſe fertur. Iſte eſt fabricius qͥ difficiliꝰa legalitate: ꝙͣ ſol a ſuo curſu verti poſſꝫ. ⁊ ſic cum eo ad libitū ꝯpofuit iſo qd̓ dēmus reddere terreno principi: videamꝰ nunc quiddēmus reddere principi do. Superhoc ſunt tres opimiones Quidaꝫenim dixerunt/ ꝙ ſufficit deo dareobſequium perſonale quod conſiſtit in genuflectione Alij dixer̄tꝙ non ſufficit deo dare obſequiūperſonale ⁊ reale: niſi demus ſibiobſequium ſpirituale vt ſcilꝫ noꝫvel aliquem noſtrum ad cultumdei perpetuo deputemus Vnde qͥdam bonuſ homo venit ad micheam prophetam ⁊ ſuper hijs omnibus oppoſicōnibus interrogauitipſum. vt habetur Michee. vi. Etprimo interrogat. ſi ſufficit daredeo multas genuflectiones dicēsQuid digne offerā deo. ? Curuabo