Eccle. xiij. Fili in manſuetudine ẜua animā tuā. da illi hociorē ẜmmeritū ſuum. dedit hoī temꝑaliavt ea pauperibꝰ diſpenſet. Criẜ.diſpenſatores diuītiaꝝ ſuarū deꝰnos eſſe voluit: non dn̄os. Et idocui voluerit dat. ⁊ a. quo voluerittollit. Illud ꝓprium nr̄m eſt ꝙ innra poteſt ite eſt habere ſi voluꝰ.dedit etiā hoī tꝑus vt illud ꝯſeruaret. Eccle. iij. Fili ꝯſeruā tempꝰ.Ber. Nichil precioſius tempore ſꝫheu hodie nichil vilius reputaturSi enim dyabolus vnam horā tēporis poſſet habere: cū illa gehenna euaderet ⁊ gloriā obtīeret. Dehijs eniꝫ quatuor nobis ꝯmiſſisnos rationem reddere oportēbitſed de corpore malam rōnem reddent luxitrioſi qui illud in delicijſnutrierūt. Iacō. v. Epulati eſtis.⁊ in luxuria veſtra nu̓triuiſtis corpora veſtra. De aīa malam rōemreddent ſuꝑbi qui oīa bona amīeper ſuperbiā ꝑdiderunt. Eccle. vijNō te extollas in cogitacōne aīetue velut thaurus ne forte elidat̉virtus tua per ſtulticiā. ⁊ folia tua cōmedat ⁊ fructus tuos ꝑdas.de rebꝰ malā rōeꝫ reddēt auariqui pauperibꝰ nil dare volūt. Vnde dicet eis in iudicio at̉. xxv. Eſuriui ⁊ nō dediſtis michi mādicare. De tempore malam ronemreddent ocioſi qui tꝑs negligenter expēdunt. Ber. Omne tempꝰnobis impenſū requiretur a nob̓.qualiter ſit expenſū. Idē. Sicut ca34 8pillus nō peribit de capite ſic necmomentū de tempore. Scd̓o ratiorequiret̉ a nobis de bonis ꝯmiſſisIllud pꝫ Ma. xx. vbi dn̄s ſeruumqui omiſit lucrari. in talento accepto redarguit ⁊ in tenebras mitti iuſſit. Per talentū intelligit̉ donum intelligentie. qd̓ quidā abſcondūt in terra. Vnde dicit idemAbiens fodit in terra ⁊cͣ. Quidāponunt in fudario. Vnde d̓r Lucexix dn̄e ecce mna tua quā habuirepoſitaꝫ in fudario ⁊cͣ. Alnj ponūtad menſā. ſicut boni ſerui. Vndedicitur ibidē. Et quae̓ nō poſuiſtipecuniā meā ad menſā? Pecunia abſcondita in terra rubiginemꝯ trahit. repoſita in fudario noncreſcit. poſita ad menſā fructū facit. Illi in terra abſcondunt: quidonū intellcūs in terrenis ponūtEx hoc ſepe ꝯtrahunt rubiginempctōrum. Illi ponunt in fudarioqui dant ſe torpori ⁊ ocio. Talesnullū fructū faciunt bonoꝝ opeꝝIlli ponunt ad menſā qui donuꝫintellcūs ponūt ad ſacra ſcripturam. Tales ſibi acquirūt magnūcumulū meritoꝝ de quibus d̓r inpsͣ Paraſti in ꝯſꝑcū meo menſāScd̓ rōem reqͥret de malis: a nob̓ꝯmiſſis. Iudex terrenus reqͥret rōnem eius de corpore ⁊ nō de alijseius rebꝰ. nec de occultis. Iudexvero eternꝰ tante erit ſeueritatis: ꝙrequiret rōem de minimis .ſ. verb̓ocioſis Ma. xij. De omni verbo ocioſo quod locuti fuerint homines