fulit magna miſeria qꝛ erat paraliticus. Paraliẜ quādoqꝫ cauſat̉ex frigiditate ꝯſtringente. quādoqꝫ ex humore exuberāte. quādoqꝫex vulnere neruos incidēte ⁊ diuidēte. Ex hijs impeditur trāſitusſpirituū ad inſtrumēta ſenſuum⁊ ſit priuatio ſēſus ⁊ motus. Amma igit̉ auari paraliſim īcurrit exminia frigiditate. Eſt em̄ ꝯgelataꝙ nullum ſētit ſuꝑne caritatis calorem. Math̓. xxiiij. Abundabitinquitas ⁊ refrigeſcet cal̓tas ml̓torum. Ama luxurioſi ꝑaliſim incurrit ex minia humiditate cibi ⁊potus. de cibo dicit̉ Szech̓. xviij.Hec fuit iniquitas ſodomē. ſaturitas panis ⁊ abundātia vini ⁊ otium. de potu Eph̓. v. Nolite inebriari vino in quo eſt luxuī̓a Amniaſuꝑbi paraliſim incurrit ex inciſione ⁊ ſeparacōne. Suꝑbia enimſeparat anima a deo ⁊ iō ſpiritusſanctꝰ ad cor eius accedere nō poteſt. Eccle. xi. Initiū ſuperbie ē hominem apoſtare a do quando abeo qui fecit illū receſſit cor eius.Tertio ponuntur ꝑſone ſcribaꝝin quibus ſit cogitatio temeraīadicētes intra ſe. Hic blaſphematTribꝰ autem modis blaſphemiain deuꝫ ꝯmittitur. Primo qn̄ de eonegatur qd̓ ſibi ꝯuenit. Secundoqn̄ ſibi attribuit̉ qd̓ ſibi nō cōuennit. Tercō qn̄ qd̓ dei eſt aliquiſ ſibi attribuit. Et qꝛ ſcribe eū eē deūnon credebāt. iō ipſū blaſphemare dicebat qꝛ remiſſionē pctōrūqeſt ſoliꝰ dei ſibi attribuebat. Cōtra iſtā tertiā ſpetiē fatiunt ſuperbi qͥ ſibi attribuūt gloriā q̄ eſt ꝓpria deo. Vſa. xlviij. Gloria meaalteri nō dabo. Hoc etiam fatiuntiracūdi qͥ ſibi attribuūt vindictaꝫcū dn̄s dicat. Mihi vindictā ⁊cͣ. ⁊ego retribuā dic̄ dn̄s. hoc etiaꝫ faliunt quidā temerarij q̄ volunt dealioꝝ cordibꝰ iudicare cū hoc etiāſit ꝓpriū dei. Corint̓. iiij. Nolite ante tēpꝰ iudicare quoaduſqꝫ veniatdn̄s ⁊cͣ Quacto ponit̉ ꝑſona xp̄i.In hoc apꝑuit mīa: ſapiētia ⁊ potentia Mīa eiꝰ appae̓t in hoc ꝙ dixit. Remittunt̉ tibi pctā tua. Namſic̄ dixit infra. Poteſtatē habet filiꝰ hominis in terrā dimittēdi peccata. Et bn̄ dixit in t̓ra. Nā ſupraterrā remiſſio iſta nō habꝫ locū.Suꝑͣ terrā ⁊ in celo nō hēt locū/ qꝛibi nulla ſūt pctā nec hēt locū īfraterrā v ī īferno qꝛ ibi ſūt pctā ꝑpetua. Hēt at locū in terrā vi mūdoqꝛ ibi ſūt pctā t̓miſſibilia Secūdo⁊apꝑuit eiꝰ ſapīa ī hoc ꝙ eoꝝ cogitacōes vidit ⁊ ſapiēt̓ eos ꝯfutauitdices. Quid ē faciliꝰ dicere. dittūt̉tibi peccata tua? ⁊cͣ. Iſta aūt oꝑacōſiderari pn̄t reſpcū oꝑātis ⁊ ſicābo ſūt ibi eqꝫ facilia/ vel reſpectuoꝑis. ⁊ ſic dimittere eſt difficiliꝰ.qꝛ ẜm Augꝰ. ē maiꝰ ⁊ maioris miſericordie. nō autē potētie Maiusē iuſtificare impuūi ꝙ creare celū⁊terrā. qꝛ deꝰ habet ibi reſiſtentiaꝫ.ſ. voluntatem prauam In creacōne autem nihil reſiſtens habuit.