vico ſue ꝯſcientie ipſam .ſ. purgādo Canti. pͥ. Lectulꝰ noſter floridꝰ⁊c̓/ vel in vico ſcē eccleſie oracionibus inſiſtendo. exemplo anne vidue de quo habetur Luce. ij. Si vero in carne ſentiat calorē. trāſeatad loca frigida. aſſumat r̓mediarefrigerātia. puta maceracōnemcarnis. carnalitatē exurentē. Osͣ.Vre renes meos ⁊ cor meum ⁊cͣ.Vel abundātiā lacrimaꝝ. ꝯcupiſcentiā extīguentē. ⁊ dicere potei̓tcū ꝓph̓a. Traſiuiꝰ ꝑ ignē ⁊ aquāa eduxiſti nos in refrigeriū. Psͣ.Cōfige tiore tuo carnes meas: aiudicijs em̄ tuis timui Eccī. xxviijNōne ardoreꝫ refrigea̓bit ros. ſic⁊ verbum melius eſt ꝙͣ datū.¶ Quarto cauſabat̉ eiꝰ dolor ex eoꝙ fuit vnicus mr̄i ſue. Nō em̄ alius r̓māſit qͥ ipſā foueret vel nutriret. Hoc quippe ſpectat ad filios.ſ. ſenes nutrire. ⁊ fouere Ad qd̓ inducini verbo ſiue precepto. Exo.xx. Honora patrem tuuꝫ ⁊ mr̄emtuam. Et intelligitur non tantū dehonore reuerentie. ſed etiam benefitentie. SSed qꝛ plus mouēt exempla ꝙͣ verba. ideo inclucimur exēplo dei qui de mr̄e curam habuitin vita .ſ. obediendo. Luce. ij. Ea̓tſubditus illis. Et in morte ipſā iohanni ꝯmēdando/ ⁊ poſt mortē ſibi apparendo/ qͥa multos plus ꝓmiſſa mouent ꝙͣ exempla vel verba. ideo dominꝰ ꝓmiſſione noſ inducit. ⁊ precepto ſupradicto promiſſionem addit dicens. Vt ſisT 748longeuus ſuper terrā. ⁊⁊ non intelligitur tantum de terra morientiūſed etiam viuentium Sed quomam ſunt aliqui duri quos plꝰ mouent ꝯminata ſupplitia ꝙ exēplavel verba promiſſa. ideo dominuſꝯminationem facit dicens. Ex od̓.xxi. Qui maledixerit patri ſuo velmatri ſue: morte moriet̉. Non tantum intelligitur de morte temporali: ſed etiam de morte eternā SSeddato ꝙ ſi defitiāt verba exemplaꝓmiſſiones ⁊ comminacōnes adhūc inducimur inſtinctu nature.Et ſuꝑ hoc Valerius tria ponit exempla. Cum enim quedā muliernobilis ob quoddā flagitiuꝫ fuiſſet carceri mācipata: vt ibi famēdeficeret. filia ſua nupta de licētiāiudicis. ipſā qͦtidie viſitabat puſtn̄ diligēter ꝑſcrutabat̉: ne quidcomeſtibile mr̄i deferret. Illa veroextracto vbere de lacte ꝓprio inreꝫalebat. Cuꝫ vero iudex mirareturꝙ tanto tempore ſuperuiueret: repertum eſt quid fiebat. Iudex pietate cōmotus matrem filie redonauit Secundum exemplum ponit dicēs. ꝙ quando cicone ſeneſcunt filij parentes in ſuos nidosponunt ⁊ velut infantes iuxta pectus ſuum eos collocant: fouent:et nutriunt. Non ergo hominesparentes ſuos in neceſſitate deſerent. Tertium exemplum ponitꝙ cum darius rex perſarū finesſcitarum inuaſiſſet: miſerunt adeum ſcite dicentes ꝙ ip̄i damna