Cum dicūt. Et qꝛ deꝰ viſitabit plebem ſuā. Fuit etiā viſitator nr̄. Luce pri. Viſitauit nos oriēs ex altoIn huiꝰ figuram dixit ei pr̄ Gen̄.xvi. Fratres tuos viſitab̓ ſi recteagāt ⁊ dū qͥlibet ordinatus eſt diſce viſitatōis affectū. Quia inqͥrendus eſt de vita. iō dic̄. Si r̓cte agātEt de fama. iō ſubdit. dum qͥlibetorcinatus eſt diſce ⁊cͣ. Et dēt ex caritate fraterna nos diligere. iō dic̄et p̄mittit̉ frēs tuos. Xp̄us ergoad nos vēniens ⁊ in qͣrens de vita īuenit in nob̓ mala opera Ioh̓. iij.Erāt em̄ opera eoꝝ mala. Inqͥresde fama inuenit ꝙ eramꝰ demonibꝰ aſſotiati. Iob. xxiij. Frater fuidraconū ⁊ ſotiꝰ ſtrutionū: ideoqꝫiſte viſitator opea̓ mala diſſoluit.Ioh̓. iij. In hoc apꝑuit filiꝰ dei vtdiſſoluat oꝑa dyaboli. Ipſū etiādÿabolū nob̓ aſſotiatū de mundoeiecit Ioh̓. xij. Nūc iuditiū eſt mudi. nūc princeps huiꝰ mundi eitietur foa̓s. Iſte autē nō fec̄ ſicut tyrannꝰ ſꝫ ſic̄ frater vterinus. Pſal.Narrabo nomē tuū fratribꝰ meis¶ Sequitur ſermo tertiꝰ eiuſdē.Thec vidua erat ⁊cͣ. Aulier iſta d̓ morte filij ſui dolebat multū. ⁊ iō lamētabilit̉ eū deflebat Golor autē eiuſex qͣtuor cauſabat̉. Primo ex eoꝙ erat mulier. Secūdo mr̄. Tercōvidua. Quarto vnici mater. ¶ Pripͥª ysmo io cauſabat̉ dolor ex eo ꝙ ea̓tmulier. Naturalit̓ enim mulieresxrmagis ꝯpatiuntur ꝙͣ viri ex eo ꝙhabent animū magis molleꝫ Vnde mulier quaſi mollis aerdcā e.Ideo ẜm ph̓m in libro de animalibus. monim genere animaliumfemine molliores ſunt ꝙ viri pret̓vrſam ⁊ leo pardā Quādo gͦ inuenitur aliqua mulier ſeuerā ⁊ dua̓nō poteſt dici femina ſed vrſa veliileoꝑdā. ulier naturalit̓ eſt frigida ⁊ humida ⁊ iō defacili opaſnabrat ditꝰſibilis ē ad miſericordiā. Vir autem naturalit̓ ē calidus ⁊ ſiccus ⁊iō defacili nō ꝯpatit̉ Et ido in filijmorte vel ī aliqua aduerſitate napaliarturaliter plus dolet mat̓ ꝙͣ pateruſe p certo ſciex eo ꝙ eſt magis mollis ⁊ ꝯpaſſibilis. In filij autē honore vel ꝓſpenult. Vir auū̄ritate naturalit̓ plus gaudet pat̓tus nō elꝙͣ mater qͥa eſt magis magnamneratuiq duata.mus. Illud aꝑte on̄dit̉ Prou̓. x.Filiꝰ ſapiēs letificat prem. filiusauteꝫ ſtultus ineſtitia ē mr̄is ſue.De filio bono ⁊ ſapiēte pat̓ habetin Adippaleticiā ⁊ mater vanamgloriā defilio autem ſtulto ⁊ malo mr̄ habet triſtitiā: pater vero iram. Prouerb̓. xvij. Ira patris filius ē ſtuluirſanttus ⁊ dolor matris que genuit eūSecundo cauſatur dolor eius ex eoꝙ erat ipſa mater. Naturaliterenim mater pluſ diligit filium ꝙamenpater. ⁊ ideo de morte eius plꝰ triſtaturde amiſſione enim rei quamaxime diligimꝰ: maxime triſtamur Quare autem mater plus diligit filiūpater. multe ſūt cauſe