Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

prodeſt. Primo ad gratie infuſionem cum ſit aqueductꝰ dei. Gre.Ideo fluenta gratie tanto tempore defuerunt nondū intrauea̓taqueductus. dic̄ humilitatema queductū Secundo valet ad 2ſeruationē virtutū cum ſit balſamum dei. Sicut enim balſamumfundū petit. a corrupcōne cuſtodit: ſic humilitas animā inclinat virtutes cuſtodit conſeruat.Grego. Qui ceteras virtutes ſinehumilitate ꝯgregat: quaſi puluerem invento portat. ercio valet ad diuinoꝝ reuelacōem ſitquaſi pupilla dei nigra videt albugo. dicit gre. pupillanigravidet albugo. Qui em̄nigrūa. humilem ſe cognoſcit diuina ītelligit. Osͣ Intellectū dat yicalꝑuiis. de bt̄ā v̓gine didimꝰph̓s dixit ad Alexandꝝ. deꝰ preſto eſt largiri tibi ſapīaꝫ: ſedhabes vbi recipias. Hoc enimdixit. qꝛ Alexander ſuꝑbus erat.Otholomeꝰ dixit. Inter ſapiētesſapientiorē qui humilior eſt Rxͣto vꝫ ad iudicis placationē ſitrecōſiliatrix dei. Ber. Apud deumius excuſacōis habere poſſuꝰqꝛ in multis offendimus omnes.nec fallere quiſꝙͣ p̄t qui nouitabſcōdita cordiū. nec reſiſtere p̄tquis viribus eꝰ. qꝛ op̄s eſt. Quid reſtat: niſi vt ad humilitatis remedia boͣ mente ꝯſurgamꝰ. qͥcquid minus hēmus de ea ſuppleamus ſic̄ etiā facit ille publicanꝰ. Dominica. xij. Sermo primus.Xiens ih̓s de fuibusCyri venit̓ per ſydonead mare galilee Marvij. Iſte due ciuitates.ſ. ſydon̄ tirus ſunt inter mediosfines decapoleos. Eſt autē decapolis quedā regio trans iordaneinad orientē hn̄s. x. ciuitates. adduxerunt ei quendā hoīem ſurdū mutū ſcui dyabolus duo inſtruvtuonit̉menta abſtulerat nccaria ad ſalute in .ſ. audituꝫ ne verba ſalutisiiſira ſſuſipoſſet audire/ loquelā: ne ea quenuiſiultſalutis ſunt poſſꝫ petere Per iſtū.ſ. ſurdū mutū a dn̄o curatū poſſipaſtſibiſumꝰ intelligere pctōrem / a dn̄o axxmntutlioꝝ ſuffragijsꝓpria pm̄a iuſtiminundficatu Circa cuius curatione vidēinfiemulē ipdiunda ſunt q̄dā ancedētiā q̄dā ꝯcomitantia quedā ſubſequentia Antimotecedētiā fuerunt tria .ſ. adductiodeprecatio⁊ ſeparatio. Primo einidriipſum infirmū ad xp̄m adduxerunt. Pctōr enim eſt infirmꝰ immundꝰ dei inimicus. ſit infimus ſe p̄t ad deū accedere;ideo oꝫvt alioꝝ meritis adducatur. illud maxime ſpectat adlatos quibꝰ non ſufficit ad deumvenire: niſi etiā alios adducāt / maxime ſint paſtores. venatoresatqꝫ piſcātores Quia cum ipſiſint paſtores: dicet̉ eiſ in extremoatarꝭvij. q v loijevcl̓xij ꝓp hxaiNdo vccjP. i