alto fleuiſſe fertur: eo .ſ. ꝙ infrācentum annos tota illa ml̓titu doin gmerem ⁊ in puluerem eſſet ꝯuertenda dicens. Regem me homines vocant exercitus tam potētis. ego auteꝫ fateor me eſſe regepulueris ⁊ cineris. Ihero. in epiſtola. ⁊ ſunt verba p̄latonis. OīmMſapientiū vita eſt meditatio mortis ꝯtinua. AAd iſtam autē humilitatē inducimur ꝯſiderando noſtrum principium mediū ⁊ finemMichee. vij. Cum dicitur. Humiliatio tua in medio tui mediuꝫ autem ſupponit vtrumqꝫ extremū.Duo autem extrema in hoīe ſunt.ſ. natiuitas ⁊ mors. medium int̓iſta duo extrema eſt vita. Humiliari gͦ debemus ꝯſiderando nrāmnatiuitatē. vitam ⁊ mortem. Ber.Vide vnde venis ⁊ erubeſce vbi es⁊ ingemiſce. quo tendis ⁊ contremiſce Interrogauit quidā. ph̓mquendam. Quid fui. quid ſum. ⁊quid ero reſpondit. Sperma fetidum. vas ſtercorum ⁊ eſca vermium. Cegitur ꝙ dum Ariſtotilesmorti appropinqͣſſet: diſcipuli fuieū rogauerūt: vt aliqd̓ verbū nōtabile eis relinqueret pro teſtam̄to. Qui ingemiſ cens ait humiliatus in hunc mundū intraui. anxius vix i conturbatus egredior inſcius ⁊ ignarus Vbi primo poītntītatem ſuam fuiſſe miſerabilē.cum dicit. Humiliatus in huncmundū veni. nā intrauit cū pctō.pauꝑ ⁊ nudus (deinde on̄t vitamſuā penalem fuiſſe cū dicit. anxiꝰVvixi i. cum dolore ⁊ labore. ⁊ tamēquedam laboris anxietas eſt laudabilis. Psͣ. Laboraui in gemitumeo. Quedam culpabilis. Ihere.ix Vt inique agerent laborauer̄tQuedam indifferens Iob. v. Homō n̄ aſcitur ad laborem ſic̄ auisad vo landū Anxietates āt quasip ſe Ariſtotiles ph̓s pertulit adſcribendum non fuerunt ſibi inmeritū. qꝛ illas non ꝑtulit ꝓpterdeum ſed ꝓpter fauoreꝫ humanūDeinde dicit ꝙ habuit mortē triſtabilē cum dicit. Conturbatus egredior Octōres enim contriſtatimorintur ſiue ꝓpter terrena quedimittunt. ſiue propter demonesquos ꝯſpiciunt. ſius ꝓpter penaꝫlunoneternam quā expectant Et dicit. Io. īqꝛ ſicut dicitur Eccle. x. in infernonō eſt ratio. nec ſapientia. nec ſcientia Gecundo inducimur ad humilitatē exemplo xpriſti/ qꝛ ſcd̓mbernar. Humiliauit ſe rex nr̄ vſqꝫad incarnationem. vſqꝫ ad mortem. ⁊ vſqꝫ ad crucem. Auguſtiꝰ.Ecce habes humilitatis exemplūſupremum medicamentū. Quidergo intumeſcis. O homo pellismorticina quo tenderis. ?O ſames fetida: qͥd inflaris. Princepstuus humilis ⁊ tu ſuperbus. Caput humile. ⁊ membrum ſuperbuꝫ Ex quo ergo qui ſic erat magnus ſic humiliatus eſt decet homines quantumcunqꝫ magnoshumiliari. Eccleſiaſt. iij. Quanto