qui in mundo cum culpa venerūtVenit enim ad reprobos ⁊ malafuggeſta in eis inuenies eos adtartara rapit. Greg̓. Maligni ſpiritus ab aīa egrediente opera reqͥrunt. mala que ſuaſerūt replicāt.vt ſociū ad tormenta trahant.Specialiter autē dÿabolus ad morientes venit: vt de articulis fideitemptare poſſit Non em̄ tunc dyaboluſ fuggeſtione immittit diuitiaꝝ. deliciaꝝ ⁊ honoꝝ/ qꝛ moriēspoſſꝫ ſibi rn̄dere ⁊ dicere Ad quidmichi diuitie. qꝛ eas hinc nō mecum poſſum deferre? Quid mihidelicie. qꝛ vermes corpꝰ meū debētcomedere? Quid michi honores.qꝛ ſtatim in puluerem debeo redirecet ideo tantū fuggeſtiones immittit de fide que eſt fūdamentū.vt illo deſtructo totum edificiumdeſtruat̉ Ideo in nr̄o ordine ē laudabilis ꝯſuetudo. qꝛ cū aliquis inextremo laborat facto aliquo ſignō vbicūqꝫ fratres ſint. ſiue in lectis. ſiue in menſa ſurgūt ⁊ ad mōrientem currūt. dicendo ſimbolū.cum pctōr coanguſtatur penis.demones ei ad memoriā oīa pctāreuocant: vt eū ad deſperationeꝫx5.trahant. Greg̓. Aaligni ſpūs aīmavndiqꝫ anguſti āt qn̄ ei nō ſolum oꝑis: ſed etiā locutionis atꝫcogitationis iniqͥtates replicant.vt que prius ſe ꝑ ml̓ta dilatauitin ſcelere: in extremo de oībus anguſtietur in retribucōe ⁊ in tribulacōe ſſed aīa non poteſt illa neA5:gare ſiec effugere. nec emendare⁊ ideo in anxietate ⁊ anguſtia poſita dolet. Bernard̓. Tunc peccataſimul loq̄ntia ⁊ opera dicent. Tunos egiſti. opera tua ſumus. nonte deſeremus: ſed ſemꝑ tecum erimus ⁊ tecum ad iudicium pergemius ( ideo non eſt tutum hominem laborantem in extremis adſuorum peccatorum recordationēſpecialiter inducere: ſed potiꝰ addei clementiaꝫ ⁊ ad dominice paſſionis memoriam. ⁊ ad recordationem ſuorum meritorum que invita fecit. ⁊ pro quibus de dei inſericordia ſperare poteſt. ¶Tercioin morte proſtermiur ad terra.Eccleſiaſti. iij. de terra facti ſumꝰ⁊ ad terram reuertemur. Noluitenim dominus hominem facere d̓aquane nimis eſſet delicioſus.nec de aere ne nimis eſſet ſuꝑbuſnec de igne ne miniſ eſſet iracundus ſed de terra q̄ eſt elementuꝫfrigidum. ſiccum ⁊ in fimum vt ꝑhoc daretur intelligi ꝙ deberet eēfrigidus ab igne iracundie. ſiccꝰab humore laſciuie. ⁊ infimus atum ore ſuperbie. Eiuis autemdeus fecerit homini corpus terreſtre: animam tamen celeſtem ſibifecit. Vnde ⁊ ſācti viri licet in terra habitauerunt corpore: tamenin celo habitare debent mente.dicet ergo ipſe dominus in iudicio ſuperbis. Ventus es ⁊ ideouiter illideris. Iob triceſimo. Eleuaſti me ⁊ quaſi ſuper ventuꝫ me