dicentes ſe eē ſapientes ſtulti facti ſunt. Vnde Ariſtotiles in morteſtultus factꝰ fuit: qui totam ſapientiā perdidit. Vnde cuidā diſcipulo ſuo apparuit dicens ꝙ nihilamplius ſciebat ꝙ pena quā ſentiebat. Quantū etiā ad iſtam ſapiam: filij huiꝰ ſeculi ſunt prudētiores filijs lucis qꝛ viri ſpiritualesde talibꝰ ſcientijs paruꝫ curanta.Cho. iij. Loqͥmur indoctis humane ſapīeverbis. Tercia eſt ncc̄anctriaria q̄ eſt pertinētibus ad ſalutē.Et iſta rn̄det incremiento corporisqd̓ eſt nccarium. Et iſta eſt ſapientia diuina q̄ ꝯſiſtit in vera cōgnnicōe dei. de qua dr̄ Iher̓. ix. In hgloriet̉ qui gloriatur ſcire ⁊ noſſe meon̄tum ad iſtā ſapīam filijlucis ſunt prudētiores filijs hꝰ ſeculi qui vident̓ eſſe ſtulti. Filij autē lucis ſunt valde ſapīētes ⁊ ꝓuidi a. Choꝝ. ij. Aīalis hō non percipit ea q̄ ſunt ſpūs dei ⁊cͣ.¶ Sermo tercius eiuſdem.Acite vob̓ amicos de mamona inqͥtatis Scd̓m dictū eiuſdem ph̓i eſt ꝙ qͥlibet debet habere vnum amicū ⁊vnum immicū. vt amicus ſibi veritate dicat. ⁊ imimicus eius viasobſeruet. vt aicus eū corrigeret.⁊ immicus eū ꝑſecucōnibꝰ excitaret. Sic etiā quilibet hō hꝫ vnū bonū angelūqui ipſū ad bonū ꝓmoueat. ⁊ malū vt temptationibuſexe̓ceat. Sed qꝛ nomen īimici eſtodioſū ⁊ nꝰ vult hr̄e inimicos: videamuſ ſaltē qual̓r aliqͣs p̄t hr̄eaicos. ⁊ hoc docet dn̄s. di. Facitevobis ⁊cͣ. Et ibi tria on̄t .ſ. ꝙ aicicia ſit facienda. qͣliter ⁊ ꝓpter qͥd.Primū cū dr̄. Facite vo. ami. Aicicia eſt aliqn̄ bonoꝝ cū bonis. aliqn̄ bonoꝝ cū malis. aliqn̄ maloꝝcū malis. Aicicia āt q̄ eſt bonorūcu bonis eſt aicicia vera. qꝛ nō pōteē vera aīcicia niſi inter bonoꝫ Tulius. Hoc primū ſentio ꝙ nͥ in bonis aicicia eē p̄t dicunt nales ꝙqn̄ auꝝ cū argento ꝑ mellificacōne incorꝑat̉: oꝫ a tribꝰ precaueri..ſ. a vento. pulue̓ ⁊ hūore. ꝙ ſi aliqd̓ illoꝝ ſe interponit: nō p̄t fieriꝑfecta vmo Si gͦ volunt aliqͣ ꝑ aīnucicia iungi oꝫ ꝙ caueant ſe ne inant pr. honter eos ſit aliqͣs ventus ſuꝑbie. a̓puluis auaricie. a̓ humor luxuleqꝛ inter ſuꝑbos auaros ⁊ luxurioſos vera aicicia eē nō pōt. Nō em̄p̄t eē alicui aicus qui ſibi eſt inimicus. Eccle. xiiijQii ſibi eſt neccui bonus erit. Nulli ſine dubio.Vnde poeta. Cōueniet nulli quiſecū diſſidet ipſe. de veris at aīcisd̓t tulius. Qui veꝝ amicū intuet̉:tariꝙͣ exemplū aliqd̓ in tue tQuocirca ⁊ abſētes aſſunt ⁊ egētes abundant ⁊ ībecilles valent. ⁊ qd̓dictū eſt difficilius mortui viuūtVeri autem aīci ſi ſint abſentescorpore: tamen mente ſunt preſetes. ⁊ ſi vnus eſt egēs. in alio tamen eſt abundans atqꝫ plenus