cogitacōes. q̄ coram deo ſūt ſicutgemine. de bonis cogitationibꝰnaſcunt̉ bone voluntates/ q̄ corādn̄o ſunt odorifere. de bonis volūtatibus naſcuntur bona operaque coram domino ſunt ſu auia.Et dicit ibidē Criẜ. ꝙ aliqn̄ de a̓bore ventus temptacōnis excutit gemas qn̄ aufert bonas cogitatōesAliqn̄ flores qn̄ aufert bonas voluntates. aliqn̄ poma qn̄ bo oꝑaaufert. Arbor aūt bona ⁊ bonushō qui vult facere fructꝰ bonos dꝫhabere ramos inferiꝰ ad innuendū ꝙ oꝑa mīe nō ſunt fienda incelo: ſꝫ in mundo. ſic̄ on̄t Augꝰ. inomē. d. Nemo in celo d̓curus eſt.paſce vel pota egentē. qꝛ nō inuemies ibi eſurientē. vel ſitientē. velveſti nūdū vbi eſt veſtis īmortal̓Nec ſuſcipe ꝑegrinū. qꝛ omnes inpatria ibi ſūt. Nec viſita infirmūqꝛ ibi eſt ſanitaſ ſempiterna. necſepeli mortuū. qꝛ ibi nullus moritur. Et ſic̄ arbor nō tantū fructificat in vno ramo ſed in pluribusſic ⁊ hō in oībus ſenſibꝰ ſuis debꝫſeruie̓ deo. ſicut on̄t Criẜ. in omē.quā facit de vltimo. Os. Oculusinquit preſtat obſequium deo: ſiturpia ⁊ vana declinat aſpicere.Auditus placebit: ſi ſe detractiōibꝰ non immiſcet. Lingua meret̉premium .ſ. qn̄ dei laudibus occtipatur Manus deum benedicuntſi malis renunciāt ⁊ ad oꝑa mīeſe preparant. Pedes deū laudāt:ſi curſū ab omni malicia declinātSicut enim rami quantō plꝰ ſuntbonis fructibus onuſti: tanto magis inclinant. ſic ſancti viri quanto in agis bonis operibꝰ replent̓:tanto magis humiliantūr Arboralia eſt que malum fructum fac̄.ſicut hic dicitur. Mala inquit arbor maloꝫ fructꝰ facit. Ad hoc autem ꝙ mala arbor a ſua maliciaconuertatur ⁊ bonos fructꝰ faciatquatuor ſunt neceſſaria. ſcilicetlabor. tempus. locus ⁊ ſurculus.Eſt autem labor neceſſarius. Naꝫſicut dicit Ariſtotiles. arbores filueſtres per culturam debitam fiIuliaqu turunt ortenſes. Et ponit exemplumde amigdalo: que amara per culintius vturaꝫ dulcis efficitur. Sic ⁊ homodicitur cor ſuum colere ⁊ purgae̓⁊ tunc poteſt bonos fructus facereiafetibatChor̄. iij. dei agricultura eſtis ⁊chbusꝫ mntititiaEt tunc etiā ipſe deus ipſum plushitiu¶ Iuitlttaſpurgabit vt fructu plus afferatſicut dr̄ Io. xij. Sum qui plus fruitutꝰ mctificat purgabit vt fructum plꝰiulujmafferat Secundo neceſſarium eſttꝑus. dicit em̄ Ariſtotiles ꝙ plures plantant̓ in vere. pauci in autumnō. ꝑ auciōres in hieme. pauciſſime in eſtate. Plantatio ſpūalis etiā ꝯuenientius fit in vere iuuētutis ꝙͣ in autumno etatis mature. vel in hyeme ſenectutis. velin eſtate ⁊. in decrepito feruore: vbi totus humor gratie deſiccaturTercio ncc̄arius eſt locus. dicitAriſtotiles ꝙ quedā plante invnō loco faciunt fructū pernicioſū