mō ſtate ⁊ flatum ⁊ ſpm̄ ꝯtinete.⁊ de mundo nolite exie̓. Et d̓t propheta ꝙ nō ē qui reuertat̉/ quaſidiceret. Cmuis ſic alloquitur: tn̄nō eſt qui poſſit ad vitam reducere ( deinde alloqͣtur moriētes auaros. d. diripite argentū. diripiteauꝝ. qͣi diceret. Ad regionē ignotam ꝑgitis de veſtro argēto portetis. Et rn̄dit. Nō eſt finis diuītiarum ex oībus vaſis. ⁊ deſiderabilibꝰ a. mors q̄ eſt finis oīm nō eſtdeputata ad diuitias deferēdas.nec ad vaſa aurea vel argentea aſportāda. Quid vero fiet de ip̄o auro ſubdit. d. diſſipatā eſt ſb̓a eiꝰa parentibꝰ. Sciſſa ē eius .ſ. aīa ademonibꝰ dilacerata ē eius .ſ. caroa vermibꝰ Geinde alloqͥtur delicio ſos. d. Et diſſolutio geniculoruꝫ⁊cͣ. Hoc eſt. vos delicioſi qui habuiſtis cor ita letum: hēbitis illd̓acerbitate penaꝝ tabeſcens ⁊ ſtitpefactū. Et habuiſtis genua nōinfirmata a ieiunio: ſed imꝑgnata ꝑ nimio cibo. habebitis ea laſſa pre nimia eſurie in inferno. ⁊qui hūiſtis renes inflāmatos eſtu male ꝯcupiſcētie/ hēbitis eos cōſūptos igne gehēne ideo tam ille ꝙ alijꝓphete ſuꝑius noīati omnes ſunt falſiꝓphete ⁊ ſtulti eosſequunt̉. Tre. ij. Prophete tui viderūt falſa ⁊ ſtulta: nec apiebātiniquitatē tuā: vt te ad pͥm̄am ꝓuocarent. Ideo quid fiat de oībꝰtam ſuꝑbis ꝙͣ auaris ⁊ delicioſiſd Naū. ij. Ffacies eoꝝ vt ingredoolle ⁊cͣ. Omnes em̄ hēbunt faciesinigras pre nimia ignis aduſtiōeNigriores pre nimia famis attēuacōne. Nigͣrimas pre nimia funiobfuſcacōe. A falſis gͦ ꝓphetis cāuendū eſt vt d̓t. Attendi te ⁊cͣ.¶ Sermo tercius eiuſdem.Anis arbor bo facit frcūſbonos ⁊cͣ Pō lacine: grece antropos d̓r ⁊ arbor ꝑuerſa. Hꝫ āt rādices .j. capillos ſuperiꝰ ad inijuendū ꝙ debet plātaxi in celo. Hꝫ ramos . brachia ⁊Pdino exiūmanus inferiꝰ ad innuendū ꝙ dꝫiaguamcisoꝑari in mundo. Tria ſunt ꝯſidealilaātextaranda in arbore .ſ. radix q̄ habetyiua ſunt rxtumnthumorem ſtipes qui habet rectitudinem ⁊ ram qui debent habere vbertatem Radices autē arboris ſunt ſicut os animalis q̄ hūorem attrahunt. vnde arbores nutriuntur: ſed fructus ꝓducūt RRadices autē hominis ſunt affectiones mentis. Tunc ille radices botium ⁊ malum attrahunt humorem: prout .ſ. in bono vel in malofixe ſunt loco. Sunt enim quidāqui habent radices fixas in terraper amoreꝫ terrenorum: iſti hauriunt amorem corruptum. Psͣ.Oculos ſuos ſtatuerunt declinae̓in terram. Alij in aquis deliciaꝝIſti hauriunt amore aquaticū Apoca. xvij Veni oſtēdam tibi dānationē me̓tricis magne q̄ ſedet