uullus ſit fraudis metus. Facitenim prudentia: vt nulla ſit erroris ſuſpitio In re de qua petitur debet eſſe vtilitas ⁊ nccītas. qͣꝛ nondeberet ꝯſilium peti de rebꝰ ſuꝑuacuis. Eccle. ij. Suꝑuacuis rebꝰ nōli ſcrutari multipl̓r nec derebꝰ vanis. Psͣ. Non ſteti cuꝫ ꝯſilio vanitatis. Nec de rebꝰ prauis ꝑpetrandis. qꝛ ſicut dicitur Iob. xv. Confiliū prauoꝝ diſſipat dominus.Sed de rebus vtilibus ⁊ nccarijsiij. Regū. xiiij. Accipe ꝯſiliū a me⁊ ſalua aīam tuā Secundo in xp̄o ⁊fuit pietas / quod notatur cū dicitur. Miſereor ſuꝑ turbam. Olini ēniin erant qͣtuor incompaſſibiliaſ. deus. celum. angelus ⁊ mors.deus em̄ aliquē hoīem noluit ſibi reconſiliare. Angelus hoīnemnō diligebat. nec ad celum aīasdeferebat. CCelum nulluꝫ ſuſcipiebat( mors oīa deuorabat. ⁊ adtartara rapiebat. Sed mō receſſit tota duricia ⁊ aduenit magnitimīa Nam in xp̄o tanta pietas fuit ꝙ hoīem ſibi reconciliauit. Roma. v. Cum enim inimici eſſemꝰdei: reconſiliati ſumꝰ ꝑ mortē xp̄ide iſta ſua compaſſibili pietateeffudit deus in angelos ⁊ ſic conipaſſibiles fecit / ꝙ hoīem deīcepstanꝙͣ ſuum ꝯciuem dilexerunt. ⁊in ꝑadiſum aīas deportant Vndeſuꝑ illud Ma. vlti. glo. dicit. Nolite expaueſce̓ Nō expauetis ꝙ veſtros ꝯciues videtis. Sic effudit īcelū ꝙ ipſum iutm̄ flexibile fecit3 6ꝙͣ ad omnem iuſtu̓m ſuſcipiend̓ſe flectit. In cuis ſignatione ſuꝑſtēphanū ſe aꝑuit Sic effudit inmortem ꝙ illa que prius erat terribilis: facta eſt dulcis ⁊ manſueta: ita ꝙ a ſcīs non timetur ſed deſiderat̉. Ad phili .. deſideriū habeo diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o ¶ Tercio 3in xp̄o fuit liberalitas in ſaturando qd̓ noͣtur cū dicitur Manducauerūt ⁊ ſaturati ſunt. (In pctōribus eſt fames ꝯtinua. Eoꝝ enimmemoria eſt famelica qꝛ ſemꝑ volunt recordari de immūdicijs peccatoꝝ. Qu̓i. v. In mentē nobis veniunt cucumeres. pepones. porri.allea ⁊ cepe. Ctcumeres ⁊ pepoesſunt dulces ⁊ ſuaues ⁊ ſigͣnt pctādulcia ⁊ ſuauia. ſic̄ gulam ⁊ luxuriā. Porri. allea ⁊ cepe ſūt acerba.⁊ ſignāt triſticiā. iram ⁊ inuidiā.Eoꝝ intelligentia eſt famelica / qꝛſemꝑ volunt inueſtigare curioſaEccle. vij. deꝰ enim fecit hoīem rectū ⁊ ipſe immiſcuit ſe infinitis q̄ſtionibꝰ. Voluntas eoꝝ eſt famēlica. qꝛ ſꝑ volunt diligere vana.Osͣ Vt quid diligitis vanitateꝫ.In futuro iſte tres ſaturabunturNam ẜm greg̓. Pater ſaturabitmemoria ſua ſecuriſſima intentione filiꝰ ſaturabit intelligentiā ſua pleniſſima cognicōe. ſpūs ſanctus voluntatē/ ſua dulciſſima dilectōe. ¶ Scd̓ iſtud ꝯuiuiū fuit cōmendabile ex ꝑte ꝯuiuantiū. Inquibꝰ tria fuerūt q̄ xp̄m ad mīaꝫadduxerunt. Prima eſt ſapiētia.