altare terreum. Anima inuictiſſiāa quantū ad hoc fuit eneū. Et deitas precioſiſſima ⁊ quantum adhoc fuit altare aureū. Frater nr̄ ſimiliter eſt ipſe xp̄s. ſi ꝑ peccatuꝫoffendimus ꝑ veram ꝯfeſſionemreconſiliare demus dr̄ aūt xp̄usdn̄s noſter. frater nr̄. ⁊ miniſternoſter. dn̄s autē dicit ſublimitaiem/ frater eqͣlitatem; ⁊ miniſterinferioritatem Xp̄s gvocat ſe deum nr̄m ⁊ dn̄m vt oſtēdat ſe maiorē nobis rōe diuine nature. Ioh̓. xiij. Vos vocatis me mgͣr ⁊ domine ⁊ benedicitis Sum etei. Vocat ſe frēm nr̄m vt on̄dat ꝙ ſit equalis nobis rōe hūane natureHebre. viij Non ꝯfunditur eos vocare fratres. Psͣ. Nūciabo nomētuū fratribom eis. Et vocat ſe miniſtrum nr̄m vt on̄dat ꝙ ſit minornobis rōne hūmilitatis ꝓfunde.Lu. xx. Ego aūt in medio veſtrumſum ſicut qͥ miniſtrat. Terciumeſt munus a manu: qd̓ ꝯſiſtit inel̓iarum largicōe. Vnde dr̄ de muliere forti Prou̓. vlti. Manum ſuaaperuit inopi ⁊ pal. ⁊cͣ Fruſtra ātmulier fortis manū pauperi apei̓ret ⁊ extenderet: ſi eazv acuā teneret. Ideo per hoc datur intelligi ohō miſericors debet habere manūaꝑtam. extenſā. ⁊ plenā Aꝑtamvt det cito. Eccleẜ. vij. Cor in opisne afflixeris. ⁊ ne ꝓtrahas datūanguſtiati. Extēſam vt det ꝯmuniter: non tm̄ ꝓpinquis Sunt enimaliqui qui vident̉ manū habereL6 45 5ad ſe ⁊ ad ſuos ꝓpinquos tantūreflexā: ſed debent eam etiā ad alios habere extenſam. Lu. vi. Oīpetenti te tribue. Iteꝫ plenam vtdet abundanter. Thob̓. iiij. Si tibi multum fuerit abundāter tribue. Altare eſt cor noſtrum ſuꝑqd̓ immolantur el̓ie noſtre: qn̄ ēas facimus cum cordishilaritateq. Choꝝ. ix Hilarem enim datorēdiligit deus Item cum cordis compaſſione. Iob. xxi. Compatiebatur anima mea pauperi. Item cūcordis recta intencōne. Math̓. vjNeſciat ſiniſ. ⁊cͣ. de iſto altai̓ cordis dicitur Ezech̓. xxvij. Fecit altare thinianiatis de ligno ſethīLignū ſethin eſt leue ⁊ incremabile ⁊ imputribile. qꝛ cor noſtruꝫnon debet ab aliquo peccati pōdere pregraual̓. nec aliquo igne tribulacōis ꝯſum. nec fetore peccaticor rumpi. Fratreſ noſtri angeliſunt: quos tunc offendimus quado eorum inſpiracōnibus nō o bedimus. Tunc autē eos reconſiliamus qn̄ eorum inſpirationes recipimus. ⁊ tunc ipſi nr̄as elem oſinas deferunt ante deum. Dicūturautem fratres noſtri. qꝛ eundemhabemus patrem. ad eandē factiimaginē. ⁊ ad eandē vocati hereditatem. Quartum eſt munus abobſequio qn̄ ſcilicet totum corpꝰnoſtrum. ⁊ totam mentē noſtrain dei obſequio mancipamꝰ Iuxta illud Lua. Seruiamus illi in ſāctitate ⁊ iuſticia coram ipſo ⁊cͣ.