ſed vt conuertatur ⁊ viuat. Et vtno intendat ꝯfuſionem: ſed tantum intendat vt hoīem reconciliet deo. pacificet ꝓximo. ⁊ tranqͥllet in corde ſuo. Ihe. xix. Ego cogito cogitacōes pacis ⁊ nō afflictonis. Et ſic verificat̉ illud psͣ Mīa ⁊veritas obuiauerūt ſibi. iuſticiaa pax ⁊cͣ Scd̓ xp̄s on̄t que ſit ꝑfecta iuſticia/ cū ait. Audiſtis qꝛdictū eſt antiquis ⁊c Oculū ꝓ ocuho totandū autē ꝙ ꝑfecta iuſticia eſt declinae̓ a malo ⁊ facere bonu. Iuxͣ illud psͣ declina a maloa fac ⁊cͣ Iuſticia autē ſcribaꝝ ⁊phariſeoꝝ erat diminuta qͣntuꝫad vtraqꝫ ꝑtem iuſticie. Entumad prima. qꝛ cohibebat animū:nō ab odio: ſed a ꝯcupiſcētia reialiene. Linguā nō a ſimplici mēdacio: ſꝫ a ꝑiario. Ma̓nū nō a reſiſtentia ſed a vindcā Iuſticia aūteuāgelica eſt ꝑfecta/ q̄ cohibet aminū ab ira. ſicut pꝫ hic Aꝯcupiſcentia. Mat̓. v. Qui viderit mulietem ad cōcupiſcendū ea: iam mechatus eſt ea in corde ſuo. Et a cōgitatione mala Ma. vj. Vt quidcogitatis mala in cordibꝰ veſtris.Cohibꝫ etiā linguā nō tantum averbo iniurioſo. ſic̄ pꝫ hic Nō tantum a ſimplici mendacio Ma. v.Sit ſermo veſter eſt eſt. nō non.ſed etiā ab oī verbo ocioſo. Mat̓.xij. Omne verbū ocōſum qd̓ locuti fuerint hoī es reddent de eo racōnem in die iudicij. Cohibet etiaꝫmanū avindcā. vt .ſ. nō vindicet4 27iniuriā ꝑſonalem. Mat̉. v. Si qͣste ꝑcuſſerit in dexterā maxilla ⁊cSed etiā a reſiſtentia iniurie realis. Vnde ſequit̉ Si quis tecū contendere velit in iudicio ⁊ tunicamtollere: dimitte ei ⁊ palliū. ⁊ etiāa reſiſtentia violente extorſionisVnde ſequit̉. Et quicunqꝫ angal̓auerit te mille paſſus ⁊cͣ Frataū eaiāteꝫ diminuta quantū ad ſecundāꝑtem iuſticie / que eſt facere bonūqꝛ non tenebat̉ inimicos diligere.nec pro eis oa̓re. nec ꝓ eis benefacere. Iuſticia autē euāgelica oīaiſta precipit. Mat̓. v. diligite inimicos veſtros. benefacite hijs q̄oderunt vos Orate pro perſequentibus ⁊ calumniantibꝰ vos. Tercio xpriſtus oſtendit que ſunt ſignavere ⁊ perfecte iuſticie. cum ajt. Vade pͥꝰ reconſiliari fratri tuoualiter autem iſta reconſiliacōſit facienda oſtendit Criſoſtoꝰ.dicens. Si cogitatu offendiſti: operibus reconſiliare fratri tuo. Ille fratrem cogitatu vel corde offendit qui aliquem odit. ſed tunc ipſum reconſiliat / quando ſcilicet deponit odium ⁊ ipſum diligit. Aliter enim deus munera eius nonrecipit. Nam ſicut dicit Criſoſtomus. nemo inter duos inimicospoteſt eſſe fidelis amicus amboꝝIdeo ⁊ deus non vult eſſe amicuſaliquorum ꝙͣdiu inter ſe fuerintinimici. Nos quidem deo fidemnon ſeruamus: ſi inimicos ipſius diligimus. ⁊ ipſius amatores