Druckschrift 
Sermones de tempore
Einzelbild herunterladen
 

componeret quā errores deſtrueret: fidē catholicā edo ceret Quaꝯpoſita ordinatū eſt vt ſolemnit̓iſtud feſtū celebretur. Sūt autembeſta t̓m ͨ duoſiō lequidaꝫ qui iſtud feſtū celebrantin octauapēthecoſtes que eſt pͥnapᵈ di. ſbo obhua.cipiū dominicaꝝ ſubſequentiumad innuendū ipſa trinitas eſtcauſa oīm feſtiuitatū. Alij in vltima dn̄icaꝝ ſubſequēciū/ ad innuendū ipſa trinitas ē finis oīmAlij nunꝙͣ celebrat ꝯtēti illa laude trinitatis dicitur. Gloria pr̄i filio ſpirituiſācto Illi auteꝫillud celebrant in octa. pentheco.rationabiliter facere vident̉. Celebramꝰ em̄ feſtū de filio. Celeb ramꝰ etiā de ſpirituſācto Celebratuxi igitur ſumꝰ etiā in patria de patre eterno. Hodie em̄ inſimul celebramꝰ feſtū omniū ne videret̉ int̓eos diuiſa maieſtas/ quoꝝē indiQ. Avᵐ7 χuiſibilis vnitas. Predictū a utemeuangeliū hodie legit̉ in quo qͣlinytodeē le inAſto tmn̄tatꝭbet ꝑſonaꝝ aꝑte exprimit̉. ſubna filio ē loq̓t̉ditur Scimꝰ qꝛ a deo veniſti magiſter. exprimit ꝑſona filij. Perſoyoſproa. A prisna ſpūſſancti on̄dit̓ cuꝫ ſequitur.prinꝰ. tuuNiſi quis renatꝰ fuerit ex aq̄ ſpirituſācto. Et illud. Spūs vbi vultſpirat Exprimunt̓ autē ip̄e ꝑſonediuins ſuis appropriatis. Cumem̄ patri attribuat̉ potentia filioſapiētia ſpirituiſācto bonitas ſiue miſericordia. Exprimit̓ ꝑſonapris ſuapotentia ibi Nemo poteſt hec ſigna facere que tu facis:niſi deus fuerit cum eo. Miracula.xlenim facere diuine potētie ē Exp̄mitur em̄qn ꝑſona filij cuꝫ ſua ſapientia. dicitur. Scimꝰ qꝛ a deoveniſti magiſter. Ad magiſtrū eiſpectat ſapientiā alios docere.Exprimit̓ enim ꝑſona ſpirituſſancti ſua bonitate miſericordia. dicit. Spūs vbi vult ſpia̓t.enim ex nr̄is mei̓tis: ſed ex ſuatuita pietate ſe nob̓ infūdit Quāuis aut pater filiꝰ ſpirituſſanctꝰ habeant eandem potentiaꝫ. ſapientiā bonitatē: tamen qꝛ apd̓nos nomē pr̄ispter antiquitatēīportat impotētiaꝫ. Ne igit̉ ſimpliadices hoc crederent de patre celeſti.m nūt uiꝰattribuit̉ potētia Similit̓ nomenfilij apud nos ꝓpt̓ iuuentutē: iniiuſtadiūꝑitiā īportat. Ne filio dei hoc crenlepe iiꝰ nolatunderetur ſibi attribuit̉ ſapīa Simi(niulē imij.lit̓ nomē ſpūſfi apud nos imporptis dubimnobistat qͣndā furioſitatē furorē. Iuxmniumillud Vſai. v. Quieſcite ab hōinecuiꝰ ſpiritꝰ eſt in naribꝰ eius.ne de ſpiritu hoc crederet̉ attribuitur ſibi bonitas. Primo igitur attribuit̉ patri potētia quia ipēeſtomnipotēs omnia poteſt vultOsͣ Omnia quecunqꝫ voluit dn̄sfecit ⁊cͣ. Celum enim ſuis ſideribꝰ obedit ſue voci. Baruch ſecundo. Stelle vocate ſunt dixerūt. aſſumꝰ. Terra tremuit obedit ſuoaſpectui. Vnde dicit Pſalmiſta.Qui reſpicit terram: facit tremere. Mare enim obebiuit ſue ordinationi. de qua etiam diciturIob triceſimo octauo. Huc vſqꝫ