furendi ſicut patet hic. Igit̉ pertria exempla dat nobis tria ſalutifera documenta .ſ. vt fugiamusmundi ꝓſpera. ⁊ deſideremꝰ ꝓ xpovati adu̓ſa. ⁊ vitemꝰ iurgia Nosautē ꝯtrariū facimꝰ. deſideramusenim ꝓſpera ac aduerſa euitamꝰ⁊ litigijs nos immiſcem Primoigitur xp̄us fugit honores: vt doceret nos mundanos honores eēfugiēdos. Ita eſt em̄ de honoribꝰmundanis ſicut de vmbra. Si em̄homo vnbraꝫ precedentē vult īſequi: ipſā nō apprehendet. Si ⁊ vnibrā ſubſequenteꝫ vult fugere: ipſam nō euadet. Si quidē honoresmūdani fugiūt ſuos appetitores:⁊ ſequūtur ſuos ꝯtēptores. Eccī.xi. Si ſecutus fueris: nō apprehēdes ⁊ non effugies cū precurrerisIn hoc tamen ſūt pares. honor ꝓcuratus ⁊ honor vitupatus: qꝛ inſtar vmbre cito trāſierunt ⁊ citoeē deſinunt. Sap̄. v. Tranſieruntomnia illa tanꝙͣ vmbra Nec ſimpliciter tranſierunt ſed cum ꝑiculo ipſos habentiū tranſeūt. Quāto enim maior eſt aſcenſus: tātopericuloſior ē caſus. Qui de plano⁊ infimo loco cadit: cito reſurgitQui autē de alto cadit: ſurgere nequit. Rami autē arboris ſicut dicCriſoſto. qui ſunt in fūmitate: cito aviventoꝝ frangūtur. Qui autem ſunt in radice ꝯſeruātur. Vnde etiam ait quintinꝰ quendā dixiſſe alexādro ꝙ licet arbor magͣna diu creſcat tamen vna hoa̓ ex43firpatur Et licet leo ſit rex animalium: tamē efficitur cibus vermium Secundo per hoc ꝙ dominusnoſter iheſus chriſtꝰ ſuis crucifixoribus obuiauit dat nobis exemplum ꝙ aduerſa non debemꝰ fugere ſed pro ipſo pati ⁊ deſiderae̓ea debemꝰ. Et hoc ipſe nohis conſuluit verbo. cum dicit Luce nonoSi quis vult poſt me venire abneget ſemetipſum ⁊ tollat cruceꝫ ſuam ⁊ ſequatur me Et exemplo. qꝛcarni dura ⁊ moleſta ſemper elegit ⁊ in natītate ⁊ in vita ⁊ in morte. Vnde beatus auguſtinꝰ. Om̄aterrena contempſit homo deꝰ vtcontemenda ea monſtraret: etomnia aduerſa ſuſtinuit vt fuſtinenda ca doceret vt nec in iſtis timeretur aduerſitas nec in illis poneretur felicitas Tali igitur conſiliario ideſt chriſto credendumeſt. quia nec fallere poteſt nec falli. Sunt autem alij ſtulti conſiliarij quibꝰ communiter hominesmagis credunt ſcilicet dyaboluſinundꝰ ⁊ caro. Dyabolꝰ enim conſulit vt appetamꝰ honores ⁊ ſublimitates Aundus conſulit vt appetamus terrenas diuitias. Carovero cōſulit vt appetamus carnales voluptates. de hijs tribꝰ conſiliarijs dicitur Eccleſiaſtici viceſimoqͣnto. Tres ſpeties odiuit anima mea ſcilicet pauperem ſuperbum diuitem mendacem ⁊ ſeneꝫfatuum ⁊ inſenſatum. Pauper ſuperbus eſt ipſa caro que pauper