byabolo in quo ea̓t magna ⁊ malitioſa oppreſſio. Quinto de diſcipulis xp̄i in quibꝰ ea̓t magna cōnūpaſſio. ¶ Primo enim ſit mētio dexp̄o in qͦ ea̓t magna miſeracō. Iōdixit ei mulier chananea Miſerere mei dn̄e fili dauid. Cnͣius euꝫſciret potentē ſapientē ⁊ iuſtū nōIn recurrebat ad eiꝰ potentiā. nōad eiꝰ ſapientia. nō ad eiꝰ iuſticiam ſꝫ ad eius miſericordiā. qꝛ ſciebat ipſū ad miſericordiā ꝓmptūAd quā quidē ꝓmptitudineꝫ ⁊ inquantū deꝰ ⁊ inquantū hō habetVn̄ iſta vtrāaqꝫ miſericordiā poīt⁊ quā etiā hēt inquantū deꝰ cū dicit. Miſerere mei dn̄e. Et quā hētinquantū hō ſb̓dit fili dauid Inquantū ē ipſe deꝰ cauſat̉ mīa a tribꝰ in eo .ſ. primo a natura d̓ina.De mial̓ deiSecūdo a ꝯſuetudine lōgā. Tercōab eiꝰ oīpotētia. Primo dico ꝙ īxp̄o inquantū ē deꝰ cauſat̉ mīa anaturā d̓ina. Vn̄ ē illud. Deꝰ cuiꝓpriū eſt miſerei̓ ⁊ ꝑcere ⁊cͣ. Sicutem̄ ignis habet caloreꝫ: ſic deꝰ naturalit̓ habet pietateꝫ mīam ⁊ bonitatē. Vn̄ dicit gloſa. Io. ij. deꝰa natura miſericors e. ꝑatꝰ ſaluare ꝑ grām ⁊ clementia quos nonpōt ſaluare ꝑ iuſtitiā. Secūdo cauſat̉ a ꝯſuetudine longa. qꝛ a principio mūdi vſqꝫ in finem nō ceſſabit nec ceſſauit miſereri. p̄s Inet̉nū mīa eiꝰ. Idē. Aut in fine niaꝫſuaꝫ abſcidet. Quaſi dicat. Nō. Etqꝛ longā ꝯſuetudo vertit̉ in neceſſitate ſicut dicimꝰ de amico qͣ cōſueuit ſēꝑ eē libea̓lis. iſte neſcitet facere aliter. Sic deo miſereri verſumē quodamo in neceſſitateꝫ incommutabilis volūtatis Tercō cauſatur in eo iniſericordia ab oīpotentia. Ex eo em̄ ꝙ deꝰ omnipotēs eſtmiſericors inuenit̉. Quāto em̄ qͥseſt magnaminior tanto ad mīaꝫꝓmor inuenitur. Ambro. Proculeſt magnanimis cupiditas vlcōnis Rn̄to em̄ quis ē infirmior tanto ad vīdictam ꝓnior Vn̄ muliermagis appelit vīdictā ꝙͣ virꝰuiaigit̉ deꝰ ē tam magnanimus ⁊ potes id̓ tardꝰ ē ad vindictā ⁊ ꝓmorad veniā. Sap. x. Miſereris omnium dn̄e: ⁊ nihil odiſti eoꝝ que feciſti. Et iterū. Miſereris oīm dn̄e:qꝛ oīa potes. Oracō. deꝰ qui oīpotentiā tuā ꝑcendo maxime ⁊ miſerādo manifeſtas. Inquantuꝫ atēhō ⁊ filiꝰ dauid habet ꝓmptitudiue miſerendi a tribꝰ. Primo abvnctione interna Secundo aꝓgenie ꝓpria. Tertio ab exꝑientia.Primo dico ꝙ xp̄us inquātū hōhēt ꝓmptitudinē miſerendi ⁊ cauſat̉ ab eo mīā ab vnctione int̓naOsͣ. Vnxit te deꝰ deꝰ tuus oleo leticie ꝑ ꝯſortibꝰ tuis Sicut em̄ res rigidā ex vnctione efficit̉ māſuetaſic deꝰ qui priꝰ erat durꝰ factꝰ ē extali vnctionē māfuetꝰ Vſa. xlvi.Spus dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxejt meSecūdo cauſatur ī xp̄o mīa aꝓgeme ꝓpria quia fuit d̓ ſtirpe dauidqui fuit homo magne miſericodie ⁊ māſuetudinis. pͥ. Mach. ij.